മഷിത്തണ്ട്

ആനന്ദം

2010-09-13T13:34:00.000+04:00

കുട്ടി:

മാനത്തൂടെ പാറിനടക്കും
കുഞ്ഞിക്കിളിയേ പോരാമോ?
കുഞ്ഞിക്കൂടുപണിഞ്ഞുതരാം
ഞാന്‍ പാലും പഴവും തന്നീടാം!

കിളി:

അയ്യോ വേണ്ടെടി മണിമോളേ
ഞാനിങ്ങനെ ചുറ്റിനടന്നോളാം!
പാലും പഴവും കുഞ്ഞിക്കൂടും
കിട്ടീലേലുമിതാനന്ദം!!

സ്വപ്നം

2010-07-26T19:40:00.000+04:00

മേഘച്ചാര്‍ത്തിന്‍ മേലേക്കൂടി
തെന്നല്‍ക്കൈകളിലൂഞ്ഞാലാടി
കനവിന്‍ മേട്ടില്‍ പൂക്കള്‍ ചൂടീ
പോയീ വെയിലിന്‍ കൂടും തേടീ

താഴേക്കാട്ടിലെ പൂവിളി കേട്ടൂ
മേലേക്കുന്നിലെ മഞ്ഞില്‍ത്തൊട്ടൂ
പാലച്ചോട്ടിലെ പൂമണമേറ്റൂ
പാടും കിന്നരഗാനം കേട്ടൂ

മാനം നോക്കിച്ചൂളം കുത്തും
പച്ചമുളന്തളിരൊന്നേ നുള്ളീ
ഓടത്തണ്ടിന്നുള്ളില്‍ക്കയറീ
പാടാപാട്ടിന്നീണം മീട്ടീ

നീലക്കടലിന്‍ കുറുകേക്കൂടീ
ആലിലയിട്ടു തോണിയിറക്കീ
നീന്തും ചിറകില്‍ മീനുകള്‍ പാറീ
നീലാകാശച്ചെരുവില്‍ക്കൂടീ

മഴവില്ലൊന്നു നിവര്‍ത്താനായി-
ട്ടൊരുകൈ നീട്ടിയെടുക്കും നേരം
അമ്മയുണര്‍ത്തി, തന്നൂ മുത്തം
മാഞ്ഞ കിനാവിലുമതിമധുരം
**********************

മാഞ്ഞുപോകും ഒഴിവുകാലം

2009-05-12T23:55:00.003+04:00

ശ്രീ. നന്ദകുമാറിന്റെ "ദൃശ്യപര്‍‌വ്വം"എന്ന ബ്ലോഗിലെ ഹൃദയസ്പര്‍ശിയായ ഈ ചിത്രത്തിനൊരു അടിക്കുറിപ്പാണീ വരികള്‍.

കേള്‍ക്കുന്നുണ്ടാക്കുയില്‍ പാട്ടെന്റെ കാതില്‍
ആടുന്നുണ്ടൂഞ്ഞാലെന്‍ പൂമരക്കൊമ്പില്‍..
മൊട്ടിട്ടു മന്ദാരച്ചില്ലയൊന്നുള്ളില്‍
തൊട്ടു കൈവിട്ടൊരാപ്പച്ചപ്പെന്‍ കണ്ണില്‍..

പൂവാലിപ്പയ്യിന്റെ നെറ്റിപ്പൊട്ടൊന്നില്‍
കുങ്കുമം തൊട്ട ചെഞ്ചോപ്പുണ്ടു കയ്യില്‍
നെല്ലിപ്പുളിയ്ക്കുപ്പുകല്ലൊന്നു മുക്കീ
കൂട്ടിക്കടിച്ചതിന്‍ ചേലുണ്ടു നാവില്‍..

പാടത്തെത്തോട്ടുവരമ്പിന്റെ തോളില്‍
വേലിപ്പടര്‍പ്പിലൊരായിരം പൂക്കള്‍
ആരാരും കാണാതെ കാവിലെക്കാട്ടില്‍
തേടിപ്പോയെത്തിപ്പറിച്ചിട്ട കായ്കള്‍

മുത്തശ്ശിപ്പാട്ടിന്റെയീണങ്ങള്‍ രാവില്‍
പീലിക്കെട്ടേറ്റിപ്പറക്കുന്നു നെഞ്ചില്‍
പുള്ളോര്‍ക്കുടങ്ങളും വീണയും പാടീ-
വന്നൂ,കളം കൊള്ളും നാഗരാജാക്കള്‍..

പൊട്ടാത്ത പട്ടിന്റെ നൂലുകൊണ്ടുള്ളില്‍
കോര്‍ത്തിട്ടൊരോര്‍മ്മ തന്‍ ചെമ്പകപ്പൂക്കള്‍
കാണുന്നതെന്നിനി; വീര്‍പ്പിട്ടു കണ്ണീര്‍-
ക്കണ്‍‌മറഞ്ഞോടുന്നു പാളങ്ങള്‍ പിന്നില്‍..

******************************************

അക്കരപ്പച്ചകണ്ട് ആനന്ദിച്ചാല്‍

2009-04-02T07:04:00.003+04:00

കൊച്ചു കൂട്ടുകാര്‍ക്കുവേണ്ടി ഒരു കഥപറഞ്ഞിട്ട് കുറേനാളായി! ഇതാ ഈസോപ്പമ്മാവന്‍ പറഞ്ഞിട്ടുള്ള കഥകളില്‍നിന്ന് മറ്റൊന്ന്.

പണ്ട് ഒരു കാ‍ട്ടില്‍ ഒരു സന്യാസി താമസിച്ചിരുന്നു. നല്ല മഴയുള്ള ഒരു ദിവസം എവിടെനിന്നോ ഒരു ചുണ്ടെലി അദ്ദേഹം താമസിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് വന്നുചേര്‍ന്നു. ആകെ നനഞ്ഞുവിറച്ച് വന്നുകയറിയ ചുണ്ടെലിയെകണ്ട് സന്യാസിക്ക് ദയതോന്നി. അതിനെ തന്നോടോപ്പം താമസിക്കുവാന്‍ അനുവദിച്ചു. അങ്ങനെ ചുണ്ടെലി സന്യാസി താമസിക്കുന്ന ഗുഹയില്‍ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം താമസമാരംഭിച്ചു.

അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം ചുണ്ടെലി പേടിച്ചോടിവന്ന് സന്യാസിയുടെ മടിയില്‍ കയറി. വിറച്ചുകൊണ്ട് അത് പറഞ്ഞു: “സന്യാസീ സന്യാസീ, കുറേ ദിവസമായി ഒരു പൂച്ച എന്നെ പിടിക്കുവാനായി പതുങ്ങി നടക്കുന്നു. ഈ പൂച്ചയുടെ ശല്യം കൊണ്ട് എനിക്ക് പുറത്തിറങ്ങുവാന്‍ പോലും കഴിയുന്നില്ല. അങ്ങ് ഒരു മന്ത്രംചൊല്ലി എന്നെ ഒരു പൂച്ചയാക്കിമാറ്റണം”

സന്യാസി ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എലിയെ എടുത്ത് കൈകളില്‍ വച്ചു. എന്നിട്ട് കണ്ണുകളടച്ച് ഒരു മന്ത്രം ചൊല്ലി. എന്തൊരതിശയം.. ചുണ്ടെലി ഒരു പൂച്ചയായി മാറി! നല്ല പുള്ളിക്കുത്തുകളുള്ള ഒരു സുന്ദരന്‍ പൂച്ച!

പൂച്ചയ്ക്ക് സന്തോഷമായി. അത് തുള്ളിച്ചാടി ഓടിനടന്നു. ഗുഹയ്ക്കുപുറത്ത് പാറ്റകളേയും പ്രാണികളേയും പിടിച്ചു തിന്നും, സന്യാസിയെ പറ്റിക്കൂടിയിരുന്ന് സ്നേഹം കാണിച്ചും പൂച്ച സന്തോഷമായി കഴിഞ്ഞുവരവേ ഒരു ദിവസം എങ്ങുനിന്നോ ഒരു വേട്ടപ്പട്ടി അതിലേ പാഞ്ഞുവന്നു. പൂച്ചയെക്കണ്ട പട്ടി കുരച്ചുകൊണ്ട് അതിനെ പിടിക്കാനായി ചാടിയെത്തി. പേടിച്ചു വിറച്ച പൂച്ച ഗുഹയിലേക്കോടിക്കയറി സന്യാസിയുടെ അടുത്തുചെന്നു. അത് പറഞ്ഞു “സന്യാസീ, സന്യാസീ, ഒരു നായ എന്നെ പിടിക്കുവാന്‍ വന്നിരിക്കുന്നു. അങ്ങ് എന്നെയും ഒരു നായയാക്കി മാറ്റണം”. ദയതോന്നിയ സന്യാസി തന്റെ കൈകള്‍ പൂച്ചയുടെ മേലേക്ക് നീട്ടി കണ്ണുകളടച്ച് ഒരു മന്ത്രം ചൊല്ലി. ഒട്ടും താമസിച്ചില്ല, പൂച്ച ഒരു നായയായി മാറി! കണ്ടാല്‍ ആരുമൊന്നു പേടിക്കുന്ന ഒരു മുട്ടന്‍ നായ.

നായ ഉച്ചത്തില്‍ കുരച്ചുകൊണ്ട് ഗുഹയുടെ പുറത്തേക്ക് വന്നു. അവനെക്കണ്ട് പേടിച്ച് വേട്ടപ്പട്ടി വാലും താഴ്ത്തി സ്ഥലം വിട്ടു. തന്റെ ശക്തിയില്‍ നായയ്ക്ക് അഹങ്കാരം തോന്നി. അവന്‍ ഗുഹയുടെ പരിസരത്തുവരുന്ന കിളികളേയും ചെറിയ മൃഗങ്ങളേയും കുരച്ചു പേടിപ്പിച്ചു. സൌകര്യം കിട്ടിയപ്പോഴൊക്കെ മുയലുകളെ പിടിച്ചു തിന്നു. അങ്ങനെ കഴിഞ്ഞുവരവേ ഒരു ദിവസം കാട്ടിലൂടെ ഒന്നുനടന്ന് സ്ഥലങ്ങള്‍ ചുറ്റുക്കാണുവാന്‍ അവന്‍ തീരുമാനിച്ചു. കുറേ നടന്നപ്പോള്‍ അവന്‍ ഒരു കടുവയെക്കണ്ടു. വലിയ മൃഗങ്ങളെ കടുവ ഓടിച്ചിട്ടു പിടിച്ചുതിന്നുന്നത് നായകണ്ടു. കടുവയുടെ ശക്തികണ്ടപ്പോള്‍ നായയ്ക്ക് ഒരു മോഹം. തനിക്കും ഒരു കടുവയാകണം.

അവന്‍ സന്യാസിയെ വീണ്ടും സമീപിച്ച്, തന്റെ ആവശ്യം അറിയിച്ചു. അവന്‍ സന്യാസിയോട് ഒരു കള്ളം പറഞ്ഞു. “സന്യാസീ സന്യാസീ, ഒരു കടുവ എന്നെ പിടിച്ചു തിന്നാന്‍ വന്നു. കടുവയുടെ ശല്യം കൊണ്ട് എനിക്ക് പുറത്തിറങ്ങാന്‍ ആവുന്നില്ല. അങ്ങ് എന്നെ ഒരു കടുവയാക്കി മാറ്റണം” സന്യാസി ഒന്നു പുഞ്ചിരിക്കുകമാത്രം ചെയ്തു. അദ്ദേഹം വീണ്ടും ഒരു മന്ത്രം ചൊല്ലി. അതാ, നായ ഒരു കടുവയായി മാറി.

കടുവയായി മാറിയതോടെ നായയുടെ സ്വഭാവം മാറി. അവന്‍ സന്യാസിയോടൊപ്പം ഗുഹയില്‍ താമസിക്കുന്നത് മതിയാക്കി കാട്ടിനുള്ളിലേക്ക് പോയി. അവിടെ ആരെയും പേടിക്കാതെ സ്വൈര്യമായി നടന്നു. മറ്റു മൃഗങ്ങളെയെല്ലാം ഉപദ്രവിക്കാനും ആവശ്യമില്ലാതെ പേടിപ്പിക്കാനും തുടങ്ങി. കടുവയെപേടിച്ച് പാവം മൃഗങ്ങള്‍ക്കൊന്നും പുറത്തിറങ്ങാനോ തീറ്റ തിന്നാനോ പറ്റില്ലെന്നായി. അവര്‍ ആകെ വിഷമിച്ചു.

മൃഗങ്ങളെല്ലാവരും കൂടി സന്യാസിയുടെ അടുത്ത് പരാതിയുമായി എത്തി. സന്യാസി അവരോടൊപ്പം കടുവയെ കാണുവാനായി കാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. കുറേ ഉള്ളിലെത്തിയപ്പോള്‍ കടുവ ഒരിടത്ത് ഇരിക്കുന്നത് അവര്‍ കണ്ടു. സന്യാസി കടുവയോട് പറഞ്ഞു “കുഞ്ഞേ, നിനക്ക് വിശക്കുമ്പോള്‍ മാത്രം ഇരതേടുന്നതല്ലേ നല്ലത്? നീയെന്തിന് അല്ലാത്തപ്പോഴും പാവം മൃഗങ്ങളെ ഉപദ്രവിക്കുന്നു”

കടുവ മുരണ്ടുകൊണ്ട് സന്യാസിയോട് പറഞ്ഞു “സന്യാസീ, ഇതെന്റെ കാടാണ്. ഇവിടെ ഞാനാണ് രാജാവ്. എന്നെ നിയന്ത്രിക്കുവാന്‍ ആരും വരരുത്” അതുകേട്ട് സന്യാസി ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു “കുഞ്ഞേ നീ രാജാവായിരിക്കാം. പക്ഷേ നീ ആരെന്നു മറക്കരുത്, നിന്റെ പഴയകാലങ്ങളും” കടുവയ്ക്ക് അത് തീരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. അവന്‍ ഗര്‍ജിച്ചു കൊണ്ട് സന്യാസിയെ കടിച്ചുകീറുവാനായി ഓടിയടുത്തു. മറ്റുമൃഗങ്ങളെല്ലാം പേടിച്ചു വിറച്ചുകൊണ്ട് ഓടി. സന്യാസിമാത്രം ശാന്തനായി അവിടെനിന്ന്, ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ വലതുകൈ ഉയര്‍ത്തി ചൂണ്ടുവിരലുകൊണ്ട് വായുവില്‍ ഒരു വൃത്തംവരച്ചു.. ഞൊടിയിടകൊണ്ട് ഓടിവന്ന കടുവ പഴയ ചുണ്ടെലിയായി മാറി!

“കീ..കീ...” എന്നു ചിലച്ചു കൊണ്ട് അത് സന്യാസിയുടെ അടുത്തുവന്നു വീണു. സന്യാസി പറഞ്ഞു, “അഹങ്കാരീ, അക്കരപ്പച്ച കണ്ട് ആനന്ദിക്കരുത്. സ്വയം ആരാണെന്നതു മറക്കുകയുമരുത്.രണ്ടും ആപത്താണ്“. അതുകേട്ട് നാണിച്ച് ചുണ്ടെലി കാട്ടിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി.

ഈ കഥയില്‍ നിന്ന് കൂട്ടുകാര്‍ പഠിച്ച ഗുണപാഠങ്ങള്‍ എന്തൊക്കെയാണ്?

1. നമ്മള്‍ നല്ലതെന്നു കരുതുന്നതെല്ലാം നമുക്ക് നല്ലതായി ചേരണമെന്നില്ല
2. നമുക്ക് ഇണങ്ങുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ മാത്രമേ ആഗ്രഹിക്കാവൂ.
3. അഹങ്കാരം നല്ലതല്ല, വന്ന വഴികള്‍ മറക്കരുത്.

ഉടുപ്പു തുന്നും പൂമ്പാറ്റ

2009-02-10T06:41:00.003+04:00

ചായക്കൂട്ടിന്‍ ചന്തം ചിറകില്‍
ചാര്‍ത്തീട്ടെത്തും ചങ്ങാതീ
പച്ചക്കൂട്ടിന്നുള്ളിലിരുന്നീ
പുത്തനുടുപ്പു മെനഞ്ഞോ നീ?

'പാഠം മൂന്നില്‍',പ്പുഴുവായ്‌ നിന്നെ-
ക്കാട്ടിത്തന്നതു കൊച്ചേച്ചീ
തളിരും തിന്നാ പച്ചിലമെത്ത-
പ്പായിലമര്‍ന്നു കിടപ്പൂ നീ.

വെട്ടം കേറാക്കൂട്ടിന്നുള്ളില്‍
കൂട്ടും വിട്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍
'ഇഴയും കാലം' മാറിക്കിട്ടാ-
നീശ്വര ഭജനം ചെയ്തോ നീ..

വിരിയും ചിറകൊന്നാദ്യം കാണാ-
നരികത്തെത്തിയതല്ലേ ഞാന്‍
അതിനും മുന്‍പേ പാറിപ്പോകുവ-
തെങ്ങോ പൂന്തേനുണ്ണാനോ..?

***************************

ചേര്‍ത്തു വായിയ്ക്കാന്‍..
ഇത്ര നല്ല പടങ്ങളെടുത്ത്‌ നെറ്റിലിട്ട, പേരറിയാത്ത നല്ല മനസ്സിനും
അതൊക്കെ ഭംഗിയായി എഡിറ്റ്‌ ചെയ്തു തന്ന അപ്പൂനും..നന്ദി, സ്നേഹം.

അമ്മയും ഉണ്ണിയും.....................

2009-02-03T20:33:00.007+04:00

ഉണ്ണിക്കുണ്ടൊരു പൊന്നമ്മ,
മുത്തം നൽകും നല്ലമ്മ

കുസൃതികൾ കാട്ടും നേരത്ത്,
കണ്ണുകളാലൊരു കഥ ചൊല്ലും

ഉണ്ണിക്കെന്നുമുറങ്ങീടാൻ,
മധുരം തൂവും താരാട്ടും

ഉണ്ണിയെയെന്നുമൊരുക്കീടും,
പലഹാരങ്ങൾ നൽകീടും

ഉണ്ണിമനസ്സിൻ ചോദ്യങ്ങൾ,
നന്മനിറഞ്ഞൊരു കഥയാകും

ഉണ്ണിക്കൊപ്പം കളിയാടാൻ,
അമ്മക്കെന്നും ഉത്സാഹം

ഉണ്ണിക്കെല്ലാമീയമ്മ,
അമ്മക്കെല്ലാം പൊന്നുണ്ണി !

നാക്കിന്റെ ഗുണം - രണ്ടു കഥകള്‍

2009-01-15T12:06:00.010+04:00

ഒന്ന്‌.

ഒരു ഗ്രാമത്തില്‍ വളരെ ജ്ഞാനിയായ ഒരു വൃദ്ധന്‍ പാര്‍ത്തിരുന്നു.

പണ്ഡിതനായ അദ്ദേഹം കുട്ടികളെ പഠിപ്പിച്ചും അറിവു പകര്‍ന്നുകൊടുത്തും ദിവസം കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ ഒരു ദിവസം വാര്‍ദ്ധക്യസഹജമായ കാരണത്താല്‍ ശയ്യാവലംബിയായി.

വളരെയേറെ ശിഷ്യസമ്പത്തുണ്ടായിരുന്ന, സമാരാധ്യനായിരുന്ന അദ്ദേഹത്തെ കാണാന്‍ അയല്‍ഗ്രാമങ്ങളില്‍ നിന്നുപോലും ആള്‍ക്കാര്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടിലിലെത്തി.

രോഗവിവരം അറിഞ്ഞെത്തിയ എല്ലവരേയും അദ്ദേഹം തന്റെ തളര്‍ന്ന കണ്ണുകള്‍ കൊണ്ടു നോക്കി സംതൃപ്തി അടഞ്ഞു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യവൃന്ദങ്ങളെല്ലാം വൃദ്ധന്റെ കാല്‍ക്കലിരുന്നു. അദ്ദേഹം എന്തോ പറയാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതായി അവര്‍ക്കു തോന്നി.

വൃദ്ധന്‍ തന്റെ ശിഷ്യഗണങ്ങളെ അരികില്‍ വിളിച്ചു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

'നിങ്ങള്‍ എന്റെ വായിലൊന്നു പരിശോധിക്കുവിന്‍. എന്നിട്ട് എത്ര പല്ലുകള്‍ ബാക്കിയുണ്ട് എന്ന്‌ ഒന്നു പറയുക"

അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യന്‍മാരും ആരാധകരും ഓരോരുത്തരായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ വായ പരിശോധിച്ചു. അതിനുശേഷം അവര്‍ പറഞ്ഞു.

'അങ്ങയുടെ പല്ലുകളെല്ലാം വളരെ മുമ്പേ തന്നെ കൊഴിഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നുവല്ലോ. ഒരെണ്ണം പോലും ബാക്കിയില്ല"

വൃദ്ധന്‍ ചോദിച്ചു. "നാക്കില്ലേ?"

എല്ലാവരും പറഞ്ഞു. "ഉണ്ട്‌, അങ്ങയുടെ വായയില്‍ നാക്കുണ്ട്".

വൃദ്ധന്‍ ചോദിച്ചു. "അതെങ്ങനെ സംഭവിച്ചു? ജനിച്ച സമയത്ത്‌ എനിക്കു നാക്കുണ്ടായിരുന്നു. പല്ലു വന്നതു പിന്നീടായിരുന്നുവല്ലോ. താമസിച്ചു വന്നവര്‍ താമസിച്ചു പോകേണ്ടതാണ്‌. പക്ഷേ ഇവിടെയിപ്പോള്‍ താമസിച്ചു വന്നത്‌ നേരത്തെ പോയിരിക്കുന്നുവല്ലോ"

ശിഷ്യര്‍ പറഞ്ഞു. 'ഗുരോ, അതിന്റെ കാരണം ഞങ്ങള്‍ക്കറിയില്ല."

ചെറുതായി ഒന്നു ചിരിച്ചുകൊണ്ട്‌ വൃദ്ധന്‍ തന്റെ ശിഷ്യരോടായി പറഞ്ഞു.

"ഈ നാക്ക്‌ വളരെ മൃദുവായിരുന്നതിനാലാണ്‌ അത്‌ ഇത്രയും കാലം നിലനിന്നത്. പല്ലുകള്‍ താമസിച്ചു വന്നിട്ടും നേരത്തേ പോയത് അവ വളരെ കഠോരങ്ങളായിരുന്നതിനാലാണ്‌. ഇതുപോലെ നിങ്ങള്‍ ഏറെക്കാലം ജീവിക്കണമെങ്കില്‍ പല്ലുകളെപ്പോലെ കഠിനസ്വഭാവക്കാരാകാതിരിക്കുക. നാവിനെപ്പോലെ മൃദുവായ സ്വഭാവമുള്ളവരായിരിക്കുക. ഇതാണ്‌ എനിക്കു അവസാനമായി നിങ്ങളോടു പറയാനുള്ളത്.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

രണ്ട്.

ധനികനും അല്പം അഹങ്കാരിയുമായ ഒരു വ്യവസായി ഒരിക്കല്‍ നഗരത്തിലെ വലിയ ഒരു ഹോട്ടലില്‍ ഭക്ഷണം കഴിക്കാനെത്തി. നഗരത്തിലെ ധനികന്‍ തന്റെ ഹോട്ടലില്‍ ഭക്ഷണം കഴിക്കാനെത്തിയതു കണ്ട് ഹോട്ടലുടമ വളരെ സന്തോഷത്തോടെ അയാള്‍ക്കു വേണ്ടുന്ന ഭക്ഷണത്തിന്റെ ഓര്‍ഡര്‍ എടുക്കാനായി സ്വയം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മേശക്കരികില്‍ എത്തി.

ഹോട്ടലുടമയെ പരീക്ഷിക്കാനായി ധനികന്‍ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

'ഈ ലോകത്തെ ഏറ്റവും നല്ലതും ഏറ്റവും മോശമായതുമായ സാധനം എനിക്കു വേണം. എന്റെ തീന്‍മേശയില്‍ അതെത്തിക്കുവാന്‍ താങ്കള്‍ക്കു കഴിയുമോ?"

ഹോട്ടലുടമ സന്തോഷത്തോടെ അയാളുടെ ഓര്‍ഡര്‍ സ്വീകരിച്ചു.
അല്പസമയത്തിനുശേഷം വറുത്തു പൊരിച്ച ഒരു ബീഫ്‌കഷണം വ്യവസായിയുടെ മേശപ്പുറത്തെത്തിച്ചു. ഒപ്പം ഹോട്ടലുടമയുമെത്തി. ഹോട്ടലുടമ ധനികനോടു പറഞ്ഞു.

"ഇത് ഇന്നു രാവിലേ അറുത്ത പോത്തിന്റെ നാവാണ്‌. ലോകത്തെ ഏറ്റവും നല്ലതും ഏറ്റവും മോശമായതുമായ 'സാധനം'ഇപ്പോള്‍ അങ്ങയുടെ മേശപ്പുറത്തുണ്ട്. നാവാണ്‌ ഈ ലോകത്തെ ഏറ്റവും നല്ലതും ഏറ്റവും മോശമായതുമെന്നു ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു. ‌ഇനി എല്ലാം അങ്ങയുടെ ഇഷ്ടം"

ധനികന്‍ ആ ഹോട്ടലുടമയെ തന്റെ ആത്മസുഹൃത്തായി സ്വീകരിക്കുവാന്‍ പിന്നെ അധികസമയം വേണ്ടി വന്നില്ല.

കയ്‌ക്കുന്ന കോവയ്ക്ക (കുട്ടിക്കഥ)

2009-01-12T08:59:00.008+04:00

കൊച്ചുകൂട്ടുകാര്‍ക്കെല്ലാവര്‍ക്കും പുതുവത്സരാശംസകള്‍. ഒരു കഥകേട്ടിട്ട് കുറേ നാളായില്ലേ. പഴയൊരു മുത്തശ്ശിക്കഥ പറയാം.

പണ്ട് പണ്ട് ഒരു ഗ്രാമത്തില്‍ രണ്ടുകുട്ടികളുണ്ടായിരുന്നു, ദാമുവും ഗോപുവും. രണ്ടുപേരും നല്ല കൂട്ടുകാര്‍. അന്ന് ഇന്നത്തെപ്പോലെ സ്കൂളുകളൊന്നുമില്ല കേട്ടോ. ആശാന്‍പള്ളിക്കൂടത്തിലാണ് രണ്ടുപേരും അക്ഷരം പഠിക്കുവാന്‍ പോകുന്നത്. ദാമു ഒരു വികൃതിയായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം പള്ളിക്കൂടത്തില്‍ നിന്നും തിരികെ വരുന്നവഴി ഒരു പറമ്പില്‍ നിറയെ നല്ല കോവയ്ക്ക വിളഞ്ഞുനില്‍ക്കുന്നതു കണ്ടു.

ദാമു പറഞ്ഞു: “എടാ ഗോപൂ, നോക്കടാ നല്ല കോവയ്ക്ക. ഇത് വറവാക്കി തിന്നാന്‍ എന്തു രസമാണെന്ന് നിനക്കറിയാമോ? വാ നമുക്ക് ഇത് കുറച്ച് പറിച്ചെടുത്തുകൊണ്ട് വീട്ടില്‍ പോകാം”

അതു കേട്ട് ഗോപു പറഞ്ഞു : “വേണ്ടാ ദാമൂ, ഇത് മറ്റാരോ കൃഷി ചെയ്തിരിക്കുന്നതല്ലേ, ആരെങ്കിലും കാണും”

“ആരും കാണുകയില്ല, നീ വാ” ദാമു ഗോപുവിനെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ ആരും കാണാതെ അവര്‍ രണ്ടുപേരും ഓരോ ഇലക്കുമ്പിള്‍ നിറയെ കോവയ്ക്കയും പറിച്ചുകൊണ്ട് വീട്ടിലെത്തി.

ദാമുവിന്റെ അമ്മയ്ക്കു സന്തോഷമായി. അവര്‍ കോവയ്ക്ക അരിഞ്ഞ് ദാമുവിന് നല്ല കറിയും, വറവും ഒക്കെയുണ്ടാക്കി കൊടുത്തു. ഗോപു കോവയ്ക്കയുമായി എത്തിയപ്പോള്‍ അവന്റെ അമ്മ അതെവിടെനിന്നാണെന്ന് ചോദിച്ചു മനസിലാക്കി. അവരെന്തുചെയ്തുവെന്നോ. ഗോപുവിനെ വഴക്കൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. പകരം ഗോപുവിന്റെ അമ്മയും കോവയ്ക്ക കറിവച്ചു. പക്ഷേ അതില്‍ ഒരു കാഞ്ഞിരക്കുരുകൂടി ചേര്‍ത്താണ് അവന്റെ അമ്മ കറിയുണ്ടാക്കിയത്! കാഞ്ഞിരക്കുരു എന്താണെന്ന് കൂട്ടുകാര്‍ക്കറിയാമോ? ഭയങ്കര കയ്‌പ്പുള്ള ഒരു കായയാണത്. പണ്ട് നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ എല്ലായിടത്തും ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു മരത്തിന്റെ കായ.

അങ്ങനെ ഗോപുവും സന്തോഷത്തോടെ ചോറുണ്ണാനിരുന്നു. പക്ഷേ കോവയ്ക്ക വായില്‍ വച്ചപ്പോഴോ, ഭയങ്കര കയ്‌പ്പ്!

ഗോപു ചോദിച്ചു: “അയ്യേ അമ്മേ ഇതെന്താ ഈ കോവയ്ക്ക് കയ്‌ക്കുന്നത്“

അപ്പോള്‍ ഗോപുവിന്റെ അമ്മ പറഞ്ഞു: “മോനേ, ഈ കോവയ്ക്ക നീ കട്ടുകൊണ്ടുവന്നതല്ലേ, മറ്റുള്ളവരുടെ സാധനങ്ങള്‍ മോഷ്ടിക്കരുത്. കട്ടെടുക്കുന്ന വസ്തുക്കള്‍ കയ്‌ക്കും കേട്ടോ?”

അതൊരു പുതിയ അറിവായീരുന്നു ഗോപുവിന്. ഗോപു പിന്നീടൊരിക്കലും മോഷ്ടിക്കാന്‍ പോയില്ല.

എന്നാല്‍ ദാമുവോ? അവന്റെ അമ്മ എന്നും അവന്‍ കട്ടുകൊണ്ടുവരുന്ന പച്ചക്കറികള്‍ കൊണ്ട് അവന് നല്ല നല്ല കറികളുണ്ടാക്കിക്കൊടുത്തു. അവനതു തിന്ന് തടിച്ചുകൊഴുത്തു. വലുതായപ്പോള്‍ അവന്‍ വലിയൊരു കള്ളനായി മാറുകയും ചെയ്തു. നാട്ടുകാര്‍ക്കെല്ലാം ശല്യമായി തീര്‍ന്ന ഒരു പെരുങ്കള്ളന്‍.

ഇതില്‍ നിന്നും കൂട്ടുകാര്‍ എന്തുപഠിച്ചു? കട്ടെടുക്കരുത്. മറ്റുള്ളവരുടെ ഒരു സാധനങ്ങളും നമ്മള്‍ അവരുടെ സമ്മതമില്ലാതെ എടുക്കരുത്. സ്കൂളില്‍ പോകുമ്പോള്‍ മറ്റുകുട്ടികളുടെ സാധനങ്ങള്‍, മറ്റു വീടുകളില്‍ പോയാല്‍ അവിടെനിന്ന് എന്തെങ്കിലും, കടകളില്‍ നിന്ന് സാധനങ്ങള്‍ - അങ്ങനെ എന്തുമാവട്ടെ, ഒരു കൊച്ചു സാധനം പോലും കട്ടെടുക്കരുത്. അത് നല്ല ശീലമല്ല.

രണ ഭൂമി

2008-12-18T14:22:00.009+04:00

പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരേ,
കഴിഞ്ഞ “മാനം” പോസ്റ്റ് എല്ലാവരും ചേര്‍ന്നൊരു വന്‍ വിജയമാക്കിയതിന്റെ ചുവടുപിടിച്ചാണ് ഈ പോസ്റ്റും ഉത്ഭവിയ്ക്കുന്നത്.

‘രണം‘ എന്നാല്‍ യുദ്ധം എന്നര്‍ത്ഥമാണ് മലയാളത്തില്‍ (രണഭൂമി = യുദ്ധഭൂമി)
പക്ഷെ ‘രണം‘ എന്ന ആ രണ്ടക്ഷരം അവസാനം വരുന്ന വ്യത്യസ്ഥാര്‍ത്ഥങ്ങളുള്ള ഒരുപാട് മലയാളവാക്കുകള്‍ നമ്മുടെ മലയാളത്തിലുണ്ട്.. അത്തരത്തിലുള്ള പത്ത് വാക്കുകളെ ചേര്‍ത്ത് വച്ച് കവിതാരൂപത്തില്‍ കോര്‍ത്തിണക്കാന്‍ ഒരു ശ്രമം നടത്തിയതാണ്.. പദപരിചയമാണ് ലക്ഷ്യം...

എന്റെ ജോലി കാലത്തെ പത്ര വിതരണം
കടകള്‍ക്കു മുന്നിലതെന്നുമൊരു തോരണം
കമ്മീഷന്‍ കുറയ്ക്കാതെയെന്‍ കൂലി തരണം
തരാത്തവന്റെ പത്രത്തിലോ മഴ ചോരണം
റോഡിലെ ചാണകമെല്ലാം നമ്മള്‍ കോരണം
ഇല്ലേല്‍ പറ്റിടും നിങ്ങള്‍ക്കും ആ മാരണം
ഒരിക്കലെന്‍ സൈക്കിള്‍ടയറിനു കാലഹരണം
മറിഞ്ഞുവീണു പൊട്ടിയതോ എന്റെ കരണം
താഴെവീണ പത്രമെല്ലാം ഞാന്‍ തന്നെ വാരണം
ആളുകൂടുന്നതിന്‍ മുന്നേ അവിടന്നു പോരണം..!

ഇതുവരെ രേഖപ്പെടുത്തിയ രണം എന്നടങ്ങുന്ന പദങ്ങള്‍ താഴെ:
(പുതിയ പദങ്ങള്‍ കമന്റിലൂടേ ചേര്‍ക്കുന്നവര്‍ താഴെയുള്ള ആല്‍ഫബെറ്റിക് ഓര്‍ഡറിലുള്ള ലിസ്റ്റില്‍ നോക്കി അവയില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തുമല്ലോ)

അപഹരണം, അനാവരണം, അനുകരണം, അനുസരണം, അംഗീകരണം, അമൂര്‍ത്തീകരണം, അലങ്കരണം, അശരണം, അസാധാരണം, അവതരണം, ആചരണം, ആഗിരണം, ആഗോളീകരണം, ആഗോളവല്‍കരണം, ആഭരണം, ആവരണം, ആയുധീകരണം, ഇരണം, ഈരണം, എരണം, ഏകീകരണം, ഉദാഹരണം, ഉതിരണം, ഉദ്ധരണം, ഉദാരീകരണം, ഉദാരവത്കരണം, ഉണരണം, ഉച്ചാരണം, ഉപകരണം, ഊരണം, ഉയരണം, കരണം, കാരണം, കലരണം, കിരണം, കുപ്രചരണം, ക്രമീകരണം, കവരണം, കുളിരണം, കോരണം, കാലഹരണം, ചരണം, ചാരണം, ചേരണം, ചോരണം, ചിത്രീകരണം, തരണം, തീരണം, തോരണം, തകരണം, തുടരണം, ദേശസാല്‍കരണം, ധ്രുവീകരണം, നാമകരണം, നിവരണം, നിവാരണം, നേരണം, നുകരണം, നിരായുധീകരണം, ന്യായീകരണം, ന്യൂനീകരണം, നിരാകരണം, പകരണം, പാര്‍ശ്വവത്കരണം, പരിഷ്കരണം, പരിചരണം, പുലരണം, പോരണം, പുനരാവിഷ്കരണം, പൂരണം, പൂര്‍ത്തീകരണം, പ്രചരണം, പ്രചാരണം, പ്രതികരണം, പ്രസരണം, പ്രസിദ്ധീകരണം, പ്രഹരണം, ബഹിഷ്കരണം, ഭരണം, മുകരണം, മുതിരണം, മരണം, മാരണം, മലരണം, മാനവീകരണം, മലിനീകരണം, രൂപാന്തരണം, രൂപീകരണം, രൂപവത്കരണം, ലഘൂകരണം, വനവത്കരണം, വരണം, വാരണം, വര്‍ഗ്ഗീകരണം, വിതരണം, വികിരണം, വിവരണം, വിശദീകരണം, വിമലീകരണം, വ്യാകരണം, വൈദ്യുതീകരണം, വസ്ത്രധാരണം, വശീകരണം, ശരണം, ശീതീകരണം, ശുചീകരണം, സ്ഫുരണം, സാത്മീകരണം, സാധാരണം, സാന്ദ്രീകരണം, സംഭരണം, സജ്ജീകരണം, സംവരണം, സമാഹരണം, സ്ഥാനീകരണം, സ്ഥിരീകരണം, സ്വാംശീകരണം, സ്വീകരണം, സഹകരണം, ഹരണം...

കാക്കയുടെ ബുദ്ധി

2008-12-08T08:22:00.005+04:00

കുറെ നാളായി അല്ലെ മക്കളെ ഞാന്‍ ഒരു കഥപറഞ്ഞിട്ട്...
കഥകേള്‍ക്കാന്‍ എല്ലാവരും വന്നോ....
ഞങ്ങളുടെ കുട്ടിക്കാലത്തെ സൂപ്പര്‍ ഹിറ്റ് ആയിരുന്ന കഥകളില്‍ ഒന്നാണിത്.

പണ്ടൊരിക്കല്‍ ഒരു കാക്കക്കു വല്ലാതെ ദാഹിച്ചു.കൊടും വേനല്‍ക്കാലം ആയിരുന്നു അത്.പുഴകളും, അരുവികളും, കുളങ്ങളും എല്ലാം വറ്റിവരണ്ടു കിടന്നിരുന്നു.കാക്ക കുറച്ചു വെള്ളം കുടിക്കാന്‍ വേണ്ടി പറന്നു പറന്നു തളര്‍ന്ന് ഒരു മരച്ചില്ലയില്‍ ഇരുന്നു. ആ മരം ഒരു വീടിന്റെ മുറ്റത്തായിരുന്നു.പെട്ടന്നു കാക്ക ചിന്തിച്ചു
“ഇതു ഒരു വീടല്ലേ? തീര്‍ച്ചയായും ഇതിന്റെ പരിസരത്ത് എവിടെയെങ്കിലും വെള്ളം കാണതിരിക്കില്ല”.

കാക്ക ചുറ്റിലും വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കി.അവന്‍ കണ്ണുകള്‍ വട്ടം കറക്കി ചലിപ്പിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു.പെട്ടന്നു വെള്ളം കോരുന്ന ഒരു മണ്‍കുടം അവന്‍ കണ്ടു.
“അതില്‍ ശകലം വെള്ളമെങ്കിലും കാണാതിരിക്കില്ല” കാക്ക മനസ്സില്‍ ഓര്‍ത്തു.

കാക്ക താഴ്ന്നു പറന്നുവന്നു ആ മണ്‍കുടത്തിന്റെ വക്കില്‍ ഇരുന്നു അതിനകത്തേക്കു നോക്കി.
“ഹാവൂ കുടത്തില്‍ കാല്‍ഭാഗത്തോളം വെള്ളം ഉണ്ടല്ലോ” കാക്കക്കു വല്ലാത്ത സന്തോഷവും സമാധാനവും ആയി.

കാക്ക വെള്ളം കുടിക്കാനായി കൊക്കു താഴേക്കിറക്കി.സാമാന്യം കുഴിവുള്ള ഒരു മണ്‍കുടം ആയിരുന്നു അത്.അതുകൊണ്ട് അതിന്റെ ചുണ്ടുകള്‍ വെള്ളത്തില്‍ മുട്ടിക്കാന്‍ ആ പാവം കാക്കക്കു കഴിഞ്ഞില്ല.‘കുടത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്നതും അത്ര ബുദ്ധിയായി തോന്നുന്നില്ല, എന്താണു ചെയ്യുക?’

വെള്ളം കണ്ടപ്പോള്‍ ഉണ്ടായ കാക്കയുടെ ആവേശം എല്ലാം തണുത്തു പോയി.വല്ലാത്ത നിരാശയും സങ്കടവും എല്ലാമായി.‘ഇനിയൊരു ശകലം പോലും പറക്കാനും വയ്യ.ദിവസങ്ങളായി ഒരു തുള്ളി വെള്ളം കുടിച്ചിട്ട്.ഇവിടെയെങ്ങാനും ചത്തുവീഴുകയേ ഉള്ളൂ’,ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിച്ചിരുന്നപ്പൊള്‍ പെട്ടന്നു നമ്മുടെ കാക്കക്കു ഒരു ബുദ്ധി തോന്നി.

ആ വീട്ടുമുറ്റത്ത് ധാരാളം കല്ലുകള്‍ കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.അതില്‍ നിന്നും കൊച്ചു കൊച്ചു കല്ലുകള്‍ കൊത്തിയെടുത്ത് കാക്ക കുടത്തില്‍ ഇടാന്‍ തുടങ്ങി.കല്ലുകള്‍ ഇടുംതോറും വെള്ളം ഉയര്‍ന്നു വരുന്നത് കാക്ക കണ്ടു.അപ്പോള്‍ നല്ല ഉത്സാഹം ആയി. വേഗം വേഗം കല്ലുകള്‍ പെറുക്കിയിട്ടു.കുറച്ചു നേരത്തെ അദ്ധ്വാനം കൊണ്ട് വെള്ളം കുടത്തിന്റെ മുകളിലേക്കു എത്തിച്ചു കാക്ക.ഇഷ്ടം പോലെ വെള്ളം കുടിച്ച് കാക്ക ക്ഷീണം മാറ്റി.ക്ഷീണം ഒക്കെ മാറിയ കാക്ക വീണ്ടും പറന്നു മരക്കൊമ്പില്‍ പോയിരുന്നു. തന്റെ ബുദ്ധിയില്‍ കാക്കക്കു വല്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി.

എന്താ ഇതില്‍ നിന്നും നമ്മള്‍ മനസ്സിലാക്കണ്ടത്?

ജീവിതത്തില്‍ പ്രശ്നങ്ങള്‍ വരുമ്പോള്‍ തളരാതെ എന്തെങ്കിലും പരിഹാരം ഉണ്ടോ എന്നു ചിന്തിക്കുക, പരിശ്രമിക്കുക.

ഓര്‍മ്മയുണ്ടോ? ഒരു സൌഹൃദമത്സരം മഷിത്തണ്ടില്‍

2008-11-26T08:23:00.004+04:00

മഷിത്തണ്ടില്‍ ഇത്തവണ ഒരു സൌഹൃദമത്സരമാണ്; ഇപ്പോഴത്തെ കുട്ടികള്‍ക്കായല്ല, പണ്ടത്തെ കുട്ടികള്‍ക്കുവേണ്ടി!

എഴുപതുകളുടെ അവസാനപകുതിയിലും, എണ്‍പതുകളിലും കേരളപാഠാവലി മലയാളം പുസ്തകത്തില്‍ രണ്ടുപാഠങ്ങളിലായി പഠിച്ച മേരിക്കുണ്ടൊരു കുഞ്ഞാട് എന്ന കവിത, അത് പഠിച്ചിട്ടുള്ള പലര്‍ക്കും ഓര്‍മ്മകാണുമല്ലോ? കുട്ടിക്കാലത്ത് നമ്മുടെ മനസ്സില്‍ പതിയുന്ന ചിത്രങ്ങള്‍ അതുപോലെ മനസ്സില്‍ ഉണ്ടാവും എന്നും. അതിനു തെളിവായി ആ കവിത പൂര്‍ണ്ണമായും ഓര്‍ത്ത് ഇവിടെ എഴുതുവാന്‍ ഒരു അവസരം.

നിങ്ങള്‍ക്ക് ആ കവിത ഓര്‍മ്മയുണ്ടെങ്കില്‍ അതിവിടെ കമന്റായി എഴുതൂ. ആദ്യമാദ്യം എഴുതുന്ന കമന്റുകള്‍ കണ്ട് മറ്റുള്ളവര്‍ എഴുതാതെയിരിക്കുവാന്‍ കമന്റ് മോഡറേഷന്‍ ഏര്‍പ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. മത്സരഫലവും, കമന്റുകളും അഞ്ചുദിവസങ്ങള്‍ക്കുശേഷം പ്രസിദ്ധീ‍കരിക്കുന്നതാണ്.

============
സമ്മാനം
============

ഒന്നാം സമ്മാനം നേടുന്നയാള്‍ക്ക് പത്തു തീപ്പെട്ടിപടവും, അഞ്ചു നാരങ്ങമിഠായിയും സമ്മാനമായി നല്‍കുന്നു.

======================
UPDATE : 30-11-2008
======================

ഈ മത്സരത്തില്‍ ഒരുപാടുപേരൊന്നും പങ്കെടുത്തില്ലെങ്കിലും, പങ്കെടുത്തവരെല്ലാം തങ്ങള്‍ക്കോര്‍മ്മയുള്ള വരികള്‍ എഴുതിയിട്ട് കഴിവുതെളിയിച്ചു. ഒരാള്‍ പോലും പൂര്‍ണ്ണമായും ശരിയായി ആ പാട്ട് എഴുതിയില്ല. എങ്കിലും ഉമേഷ്‌ജിയും, കുട്ടുവും 98% ശരിയായി ഓര്‍ത്തെഴുതുകതന്നെ ചെയ്തു.അതിനാല്‍ സമ്മാനം അവര്‍ക്ക് രണ്ടുപേര്‍ക്കുമായി നല്‍കുന്നു..

ഇനി പാട്ടിന്റെ പൂര്‍ണ്ണരൂപം:

മേരിക്കുണ്ടൊരു കുഞ്ഞാട്
മേനികൊഴുത്തൊരു കുഞ്ഞാട്
പാല്‍നുരപോലെ വെളുത്താട്
പഞ്ഞികണക്കുമിനുത്താട്

തുള്ളിച്ചാടിനടന്നീടും
വെള്ളത്തിരപോല്‍ വെള്ളാട്
കിണുകിണിയെന്നു കിലുങ്ങീ‍ടൂം
കിങ്ങിണി കെട്ടിയ കുഞ്ഞാട്

മേരിയൊടൊത്തുനടന്നീടും
മേരിയൊടത്തവനുണ്ടീടും
മേരിക്കരികെയുറങ്ങീടും
മേരിയെണീറ്റാലെഴുന്നേല്‍ക്കും.

ഒരുനാള്‍ പള്ളിക്കൂടത്തില്‍
മേരിയൊടൊപ്പം കുഞ്ഞാടും
അടിവച്ചടിവച്ചകമേറി
അവിടെച്ചിരിതന്‍ പൊടിപൂരം

വെറിയന്മാരാം ചിലപിള്ളേര്‍
വെളിയിലിറക്കീ പാവത്തെ
പള്ളിക്കൂടപ്പടിവാതില്‍
തള്ളിയടച്ചവര്‍ തഴുതിട്ടൂ

പള്ളിക്കൂടം വിട്ടപ്പോള്‍
പിള്ളേരിറങ്ങിനടന്നപ്പോള്‍
മേരിവരുന്നതു കണ്ടപ്പോള്‍
ഓടിയണഞ്ഞൂ കുഞ്ഞാട് !

പങ്കെടുത്ത എല്ലാവര്‍ക്കും നന്ദിയും ഓരോ നാരങ്ങ മിഠായിയും !!

ചൈത്രനും മൈത്രനും

2008-11-19T15:05:00.006+04:00

കൊച്ചുകൂട്ടുകാരേ, ഇത് പണ്ട് ഞങ്ങളൊക്കെ കുട്ടികളായിരുന്നപ്പോള്‍ നാലാം ക്ലാസിലെ മലയാള പാഠാവലിയില്‍ പഠിച്ച ഒരു കഥയാണ്. അതിവിടെ നിങ്ങള്‍ക്കായി ഒരിക്കല്‍ കൂടി പറയാം.

പണ്ട് പണ്ട് സ്കൂളുകളൊന്നും ഇല്ലാതിരുന്ന ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു. അന്നൊക്കെ കുട്ടികള്‍ എങ്ങനെയാണ് വിദ്യകള്‍ അഭ്യസിച്ചിരുന്നെതെന്നറിയാമോ? ഒരു ഗുരുവിന്റെ കൂടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീട്ടില്‍തന്നെ കുറേനാള്‍ താമസിച്ച്, ഗുരുമുഖത്തുനിന്ന് എല്ലാം കണ്ടും, കേട്ടും, വായിച്ചും, എഴുതിയും പഠിക്കുക. ഇതിന് ഗുരുകുലവിദ്യാഭ്യാസം എന്നായിരുന്നു പറഞ്ഞിരുന്നത്.

അങ്ങനെ ഒരു ഗുരുവിനോടൊപ്പം താമസിച്ചു പഠിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന രണ്ടു കുട്ടികളായിരുന്നു ചൈത്രനും മൈത്രനും. ചൈത്രന്‍ നല്ല കുട്ടി, ബുദ്ധിമാന്‍, വിനയശീലന്‍, എല്ലാവരോടും സ്നേഹമായി പെരുമാറുന്നവന്‍. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഗുരുവിനും ബാക്കി എല്ലാ കുട്ടികള്‍ക്കും അവനെ വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. എന്നാല്‍ മൈത്രനോ? ചൈത്രന്റെ നേരെ വിപരീത സ്വഭാവക്കാരന്‍. എല്ലാവരോടും ശണ്ഠകൂടും, പോരാത്തതിന് വലിയ അസൂയക്കാരനും. എല്ലാവര്‍ക്കും, പ്രത്യേകിച്ച് ഗുരുവിന് ചൈത്രനെ വലിയ ഇഷ്ടമാണെന്നത് മൈത്രനു തീരെ പിടിച്ചില്ല. അവനത് പലപ്പോഴും പലരീതിയില്‍ ചൈത്രനോടുള്ള പെരുമാറ്റത്തില്‍ കാണിക്കുകയും ചെയ്തു.

ഇതു മനസ്സിലാക്കിയ ഗുരു ചൈത്രനേയും മൈത്രനേയും ഒരു ദിവസം വിളിച്ചിട്ട് ഓരോ രൂപ അവരുടെ കൈയ്യില്‍ കൊടുത്തു. എന്നിട്ടു പറഞ്ഞു: “ഈ ഒരു രൂപകൊണ്ട് നിങ്ങള്‍ക്ക് എന്തൊക്കെ വാങ്ങാമോ അതൊക്കെ വാങ്ങി നിങ്ങളുടെ മുറികള്‍ നിറയ്ക്കുക. മൂന്നു ദിവസത്തെ സമയം തരാം. മൂന്നാം ദിവസം ഞാന്‍ നിങ്ങളുടെ മുറികള്‍ കാണുവാന്‍ വരും. അപ്പോള്‍ ജയിക്കുന്നതാരാണോ അവന് ഞാനൊരു സമ്മാനം തരുന്നതാണ്“.

മൈത്രന്‍ ആലോചിച്ചു. ഇത്തവണയെങ്കിലും ഈ ചൈത്രനെ എനിക്ക് തോല്‍പ്പിക്കണം. അതിനായി അവന്‍ തലപുകഞ്ഞാലോചിച്ചു. ഒരു രൂപയ്ക്ക് എന്തുസാധനം കിട്ടും ഒരു മുറിനിറയെ നിറയ്ക്കുവാന്‍? ആലോചിച്ചാലോചിച്ച് അവന്‍ ഒരു വഴികണ്ടെത്തി. അവന്‍ തെരുവിലേക്ക് പോയി, അവിടെ ചപ്പുചവറുകളും മറ്റു കച്ചടകളും വാരിമാറ്റി വൃത്തിയാക്കുന്നവരെ കണ്ടു. അവരോട് പറഞ്ഞു: “ഞാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു രൂപതരാം. നിങ്ങള്‍ ഈ ചവറെല്ലാം കൊണ്ടുവന്ന് ഞാന്‍ പറയുന്ന മുറിയില്‍ നിറയ്ക്കണം“.

ചവറുനീക്കുന്നവര്‍ക്ക് സന്തോഷമായി. അവര്‍ ആ ചപ്പുചവറെല്ലാം കൊണ്ടുവന്ന് മൈത്രന്റെ മുറിയില്‍ നിറയെ നിറച്ചിട്ട് ഒരു രൂപയും വാങ്ങിപ്പോയി. മുറിയിലേക്ക് നോക്കിയ മൈത്രനു വളരെ സന്തോഷമായി. മുറിനിറയെ എന്തെങ്കിലും നിറയ്ക്കണമെന്നല്ലേ ഗുരുപറഞ്ഞത്, ഇപ്പോഴിതാ ഞാന്‍ മേല്‍പ്പുരവരെ എത്താന്‍ തക്കവിധം എന്റെ മുറി നിറച്ചിരിക്കുന്നു. ഇത്തവണ സമ്മാനം എനിക്കു തന്നെ.

ചൈത്രന്‍ ആദ്യ രണ്ടുദിവസങ്ങളിലും ഒന്നും ചെയ്തില്ല. അതുകണ്ട് മൈത്രനു കൂടുതല്‍ സന്തോഷമായി. ഇതിനിടെ മൈത്രന്റെ മുറിയിലെ ചവറുകള്‍ അഴുകുവാന്‍ തുടങ്ങീ. അവിടെയെല്ലാം അസഹ്യമായ ദുര്‍ഗന്ധം പരന്നു. അതൊന്നും മൈത്രന്‍ കാര്യമാക്കിയില്ല. “ഒരു ദിവസം കൂടി സഹിച്ചാല്‍ മതിയല്ലോ, സമ്മാനം എനിക്കു തന്നെ“. അവന്‍ മനസ്സില്‍ കരുതി.

മുന്നാം ദിവസമായി. ചൈത്രന്‍ രാവിലെതന്നെ എഴുന്നേറ്റു. കുളിച്ചു. അമ്പലത്തില്‍ പോയി പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു. തിരികെ വരുന്ന വഴി ഒരു രൂപയ്ക്ക് ഒരു ചെറിയ മണ്‍‌വിളക്കും, ചന്ദനത്തിരികളും, ഒരു പൂമാലയും വാങ്ങി (കൂട്ടുകാരേ പണ്ട് ഒരു രൂപയ്ക്ക് ഇതൊക്കെ കിട്ടും കേട്ടോ!). തിരികെ മുറിയിലെത്തി, മുറി അടിച്ചുവാരി വൃത്തിയാക്കി, തറതുടച്ചു. ദേവിയുടെ ചിത്രത്തിനു മുമ്പില്‍ തിരിതെളിച്ചു, ചന്ദനത്തിരിയും, മാലയും ചാര്‍ത്തി. അവിടെയെലാം നല്ല സുഗന്ധവും വെളിച്ചവും പരന്നു.

അല്പസമയം കഴിഞ്ഞ്, ഗുരുവും ശിഷ്യന്മാരും ചൈത്രന്റെയും മൈത്രന്റെയും മുറികള്‍ സന്ദര്‍ശിക്കുവാന്‍ വരവായി. അവര്‍ ആദ്യം മൈത്രന്റെ മുറിയിലേക്കാണ് പോയത്. ദുര്‍ഗന്ധം കാരണം ആര്‍ക്കും അങ്ങോട്ടടുക്കുവാന്‍ പോലും ആയില്ല. അങ്ങോട്ടൊന്ന് എത്തിനോക്കിയിട്ട്, മൂക്കും പൊത്തിക്കൊണ്ട് എല്ലാവരും ചൈത്രന്റെ മുറിയിലേക്കെത്തി. അവിടെനിന്നും പരന്ന വെളിച്ചവും സുഗന്ധവും എല്ലാവരേയും സന്തോഷിപ്പിച്ചു.

സന്തോഷവാനായ ഗുരു മൈത്രനെ വിളിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു: “മൈത്രാ, ചീത്ത വിചാരങ്ങളുള്ള മനസ്സ് ദുര്‍ഗന്ധം വമിക്കുന്ന നിന്റെ മുറിപോലെയാണ്. അത് എല്ലാവരേയും അവിടെനിന്ന് അകറ്റും. നല്ല മനസ്സുകള്‍‍ സുഗന്ധം പരത്തുന്ന ഈ മുറിപോലെയും. എന്തുകൊണ്ടാണ് എല്ലാവര്‍ക്കും ചൈത്രനോട് ഇഷ്ടമെന്ന് നിനക്ക് മനസ്സിലായോ? നീയും അവനെപ്പോലെ ചിന്തിക്കുവാനും പ്രവര്‍ത്തിക്കുവാനും പഠിക്കൂ“.

മൈത്രന്‍ അന്നുമുതല്‍ ചൈത്രന്റെ നല്ല ചങ്ങാതിയായി മാറി.

മലയാളത്തിന്റെ പത്ത് ‘മാനങ്ങള്‍‘

2008-11-12T15:05:00.000+04:00

ഒന്നാം .....മാനം പൂമാനം
രണ്ടാം ....മാനം സമ്മാനം
മൂന്നാം ....മാനം ബഹുമാനം
നാലാം ....മാനം വിമാനം
അഞ്ചാം ..മാനം അഭിമാനം
ആറാം ....മാനം കുറിമാനം
ഏഴാം .....മാനം തേയ്‌മാനം
എട്ടാം .....മാനം തീരുമാനം
ഒന്‍പതാം .മാനം അപമാനം
പത്താം ...മാനം ശതമാനം

ഇതുവരെ വായനക്കാര്‍ തന്നിരിയ്ക്കുന്ന വ്യത്യസ്ത മാനങ്ങള്‍: കമാനം, അമ്മാനം, ഉപമാനം, ആകമാനം, അനുമാനം, കണ്ടമാനം, സാമാനം, സമാനം, വരുമാനം, താപമാനം, സകലമാനം, രായ്ക്കുരാമാനം, ഏകമാനം, ദ്വിമാനം, ത്രിമാനം, ചതുര്‍മാനം, വര്‍ത്തമാനം, അതിമാനം...

മേലെ പറയുന്ന മാനങ്ങള്‍ക്ക് ‘ആകാശം‘ എന്നര്‍ത്ഥം വരുന്ന മാനവുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല. അങ്ങനെ അര്‍ത്ഥം വരുന്ന ചില പദങ്ങളാണ് വായനക്കാര്‍ തന്നിരിയ്ക്കുന്ന പൂമാനം, പൊന്മാനം, നീലമാനം, ചെമ്മാനം, തെളിമാനം തുടങ്ങിയവ ...

ധനികനു പറ്റിയ അമളി

2008-11-11T07:21:00.000+04:00

കുറെ നാളായി മൃഗങ്ങളുടേയും പക്ഷികളുടേയും ഒക്കെ കഥകള്‍ അല്ലേ കേള്‍ക്കുന്നേ?ഇത്തവണ നമ്മക്കു നമ്മളേപോലെയുള്ള ഒരു മനുഷ്യന്റെ കഥ കേട്ടാലോ മക്കളെ..

പണ്ട് പണ്ട് ഒരു ഗ്രാമത്തില്‍ ഒരു കൃഷിക്കാരന്‍ ജീവിച്ചിരുന്നു. അയാള്‍ വലിയ ധനികനും ആയിരുന്നു.ഒരു പാടു കൃഷി ഭൂമി,എണ്ണിയാല്‍ തീരാത്ത പണിക്കാര്‍,ആയിരക്കണക്കിനു കാളകള്‍, പശുക്കള്‍, പോത്തുകള്‍, എരുമകള്‍.സമ്പത്ത് എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ അയാള്‍ക്കു കൈകാര്യം ചെയ്യാന്‍ വായ്യാത്തപോലെ സമ്പത്ത്.എല്ലാം ശരിക്കും നോക്കി നടത്താന്‍ കൃഷിക്കാരനു വല്ലാത്ത ബുദ്ധിമുട്ടായി.നോട്ടക്കുറവു കൊണ്ട് സ്വത്തുക്കള്‍ പലതും പലരും കയ്യേറാന്‍ തുടങ്ങി.

കൃഷിക്കാരന്‍ വളരെ ആലോചിച്ചു ഒരു തീരുമാനം എടുത്തു.തന്റെ ഭൂസ്വത്തും കാലിസ്വത്തും(മൃഗങ്ങള്‍) മുക്കാല്‍ ഭാഗവും വിറ്റ് സ്വര്‍ണ്ണവും, രത്നങ്ങളും , നാണയങ്ങളുമാക്കി.സ്വത്തുക്കള്‍ തന്നത്താന്‍ നോക്കാവുന്നത്രയുമാക്കി ചുരുക്കി.അയാള്‍ തന്റെ തോട്ടത്തിനു ചുറ്റും ബലമുള്ള മതിലുകള്‍ കെട്ടി.സ്വര്‍ണ്ണവും, രത്നങ്ങളും , നാണയങ്ങളും വലിയ ഒരു ഭരണിയിലാക്കി തോട്ടത്തിന്റെ ഒത്ത നടുവില്‍ കുഴിച്ചിട്ടു.

എല്ലാദിവസവും അയാള്‍ കുഴി മാന്തി ഭരണി പുറത്തെടുത്ത് ഉമ്മവൈക്കും,എന്നിട്ടു വീണ്ടും പഴയതുപോലെ ഭരണി കുഴിയില്‍ വച്ചു മൂടും.താന്‍ ലോകത്തിലേ ധനികന്മാരിലൊരാളാണല്ലോ എന്നോര്‍ത്ത് സന്തോഷിക്കും.ഈ പതിവു ഇങ്ങനെ കുറെക്കാലം തുടര്‍ന്നു.

അങ്ങനെയിരിക്കെ നഗരത്തിലെ ഒരു പെരുങ്കള്ളന്‍ ധനികന്റെ തോട്ടത്തില്‍ കയറി ഒളിച്ചിരുന്നു.ധനികന്റെ അസാധാരണമായ പ്രവൃത്തി കണ്ടു അയള്‍ക്കു കാര്യം മനസ്സിലായി.ധനികന്‍ പോയ സമയം നോക്കി കള്ളന്‍ കുഴി മാന്തി ഭരണി പുറത്തെടുത്തു.അതിലെ സ്വര്‍ണ്ണവും, രത്നങ്ങളും , നാണയങ്ങളും എല്ലാം എടുത്ത് സ്വന്തം ഭാണ്ഡത്തിലാക്കി കള്ളന്‍ സ്ഥലം വിട്ടു.

പിറ്റേന്നും പതിവുപോലെ കൃഷിക്കാരന്‍ കുഴിയുടെ അടുത്തെത്തി. വെളിയില്‍ കിടക്കുന്ന ഭരണി കണ്ട് അയാള്‍ വാവിട്ടു കരയാന്‍ തുടങ്ങി.കരച്ചില്‍ കേട്ട് നാട്ടുകാര്‍ ഓടിക്കൂടി. നിലവിളിച്ചു കൊണ്ട് നിലത്തു കീടന്നുരുളുന്ന കൃഷിക്കാരനോടു ചോദിച്ച് നാട്ടുകാര്‍ കാര്യം മനസ്സിലാക്കി. അയാളുടെ കഥ കേട്ട് എല്ലാവരും മൂക്കത്തു വിരല്‍ വച്ചു നിന്നു പോയി.
അവരിലൊരാള്‍ ധനികനെ സമാധാനിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു “ഹേ! സഹോദരാ, നിങ്ങള്‍ സമാധാനമായിരിക്കു, നഷ്ട്ടപ്പെട്ടതു തിരിച്ചു കിട്ടട്ടേ എന്നു പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാം”. അയാള്‍ തുടര്‍ന്നു.....
‘നിങ്ങള്‍ക്കു ഈ സ്വര്‍ണ്ണവും, രത്നങ്ങളും , നാണയങ്ങളും കൊണ്ട് എന്തു പ്രയോജനം ഉണ്ടായിരുന്നു?, ഒന്നുമില്ലായിരുന്നല്ലോ?ഭരണിക്കകത്തിട്ടു കുഴിച്ചു മൂടിയാല്‍ ആര്‍ക്കെങ്കിലും പ്രയോജനം ഉണ്ടോ?നിങ്ങള്‍ക്കു കിട്ടിയിരുന്ന ആനന്ദം അല്ലാതെ.പിന്നെ കുറെ നാളുകളായി എന്നും ചെയ്തുപോന്ന ഒരു പ്രവൃത്തി പെട്ടന്നു നിന്നാ‍ല്‍ ഉണ്ടാകുന്ന ഒരു വിഷമം . അതിനു ഒരു കര്യം ചെയ്യൂ,കുറെ മണ്ണു ഭരണിയില്‍ നിറച്ചു കുഴിയില്‍ മൂടു, എന്നിട്ടു പതിവു പോലെ വന്നു കുഴി മാന്തി ഭരണിയെടുത്ത് ഉമ്മവച്ചോളൂ”.
കൃഷിക്കാരന്‍ അപ്പോഴും ഒന്നും കേള്‍ക്കതെ വാവിട്ടു നില വിളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു................

ഇതില്‍ നിന്നും നമ്മള്‍ എന്തു മനസ്സിലാക്കണം? നമ്മുടെ ധനമാകട്ടേ, അറിവുകളാവട്ടേ,കഴിവുകളാവട്ടേ,അവ മൂടി വൈക്കുന്നതു കൊണ്ട് യാതൊരു ഗുണവുമില്ല, എല്ലാം ശരിയായരീതിയില്‍ ഉപയോഗിച്ചാല്‍ അവ വര്‍ദ്ധിക്കുകയും സമൂഹത്തിനു ഉപകാരപ്രദമാവുകയും ചെയ്യും.

വാലു മുറിഞ്ഞ കുരങ്ങന്‍

2008-11-03T05:56:00.000+04:00

ഒരു കാലത്ത് വളരെ വളരെ പ്രശസ്തമായ ഒരു കഥയാണ് ഇന്നു ഞാന്‍ എന്റെ പൈതങ്ങള്‍ക്കു പറഞ്ഞു തരാന്‍ പോകുന്നത്.ഈ കഥ അറിയാന്‍ വയ്യാത്ത ഒരു മക്കളും എന്റെ ഒക്കെ കുട്ടിക്കാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.അപ്പോള്‍ റെഡിയായല്ലൊ എല്ലാവരും കഥ കേള്‍ക്കാന്‍ അല്ലെ?????????????

പണ്ട് ഒരിടത്ത് ഒരിടത്ത് ഒരു കുരങ്ങന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.ഒരു ദിവസം അവന്‍ മരത്തില്‍ നിന്നും താഴെവീണു.അപ്പോള്‍ അവന്റെ വാലില്‍ ഒരു മുള്ളു കുത്തിക്കേറി.അവന്‍ ഒരു വൈദ്യന്റെ അടുത്തു പോയി.(വൈദ്യന്‍ എന്നു വച്ചാല്‍ ആരാന്നു മനസ്സിലായോ? ഇന്നത്തെ ഡോക്ടര്‍ തന്നെ).മുള്ള് എടുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതിനിടെ കത്തികൊണ്ട് വാല്‍ ശകലം മുറിഞ്ഞു പോയി.കുരങ്ങന് വല്ലാണ്ട് ദേഷ്യവും സങ്കടവും ഒക്കെയായി.കുരങ്ങന്‍ വൈദ്യനോടു പറഞ്ഞു “ഒന്നുകില്‍ എന്റെ വാല്‍ പഴയതു പോലെ വച്ചു തരണം, അല്ലെങ്കില്‍ വാല്‍ മുറിച്ച ആ കത്തി തരണം എന്നു”.വൈദ്യന്‍ കത്തി കോടുത്തു.

കത്തിയുമായി കുരങ്ങന്‍ കുറെ ദൂരം നടന്നു.അപ്പോള്‍ കുറെ കുട്ടികള്‍ കല്ലുകളും, കമ്പുകളും കൊണ്ട് മാമ്പഴം എറിഞ്ഞിടാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത് കണ്ടു.കുരങ്ങന്‍ ആ മക്കളുടെ അടുത്തു ചെന്നിട്ടു പറഞ്ഞു “ഇങ്ങനെ ഒന്നും എറിഞ്ഞാല്‍ മാമ്പഴം വീഴില്ല ഈ കത്തി കൊണ്ട് എറിഞ്ഞു നോക്കൂ” എന്നു.കുട്ടികള്‍ക്ക് സന്തോഷം ആയി, അവര്‍ കത്തി വാങ്ങി എറിഞ്ഞു, കുല കുലയായി മാമ്പഴങ്ങള്‍ വീണു.പക്ഷേ എന്തുണ്ടായി? കത്തി മാവിന്റെ മുകളില്‍ തറച്ചിരുന്നുപോയി.വീണ്ടും കുരങ്ങച്ചാര്‍ക്ക് വിഷമവും ദേഷ്യവും ഒക്കെയായി.കുരങ്ങന്‍ പറഞ്ഞു”ഒന്നുകില്‍ കത്തി തരണം,ഇല്ലങ്കില്‍ ഈ മാമ്പഴം മുഴുവനും തരണം എന്നു”.കുട്ടികള്‍ തര്‍ക്കിച്ചു ,കരഞ്ഞു,” തരില്ല“ എന്നു പറഞ്ഞു, കുരങ്ങനും വിട്ടില്ല. ഒടുവില്‍ ഒരു കുല മാമ്പഴം കൊടുത്ത് അവര്‍ കുരങ്ങനെ പറഞ്ഞു വിട്ടു.

മാമ്പഴവുമായി പോകുന്ന കുരങ്ങനെ മുറ്റമടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു പെണ്‍കുട്ടി കണ്ടു.വല്ലാണ്ടേ വിശന്നിരുന്ന അവള്‍ കുരങ്ങനോടു ചോദിച്ചു “ആ മാമ്പഴം എനിക്കു തരുമോ കുരങ്ങാ” എന്നു.മാമ്പഴം കൊടുത്തിട്ട് ആ പെണ്ണ് അതു തിന്നു തീരുന്നതുവരെ കുരങ്ങന്‍ അതു നോക്കി നിന്നു.കുരങ്ങന്‍ ഉടന്‍ ബഹളം തുടങ്ങി”ഒന്നുകില്‍ മാമ്പഴം തന്നേ പറ്റൂ അല്ലങ്കില്‍ നീ എന്റെ കൂടെ വന്നേ പറ്റൂ“.അവന്റെ ബഹളം സഹിക്കാതെ പെണ്‍കുട്ടി കുരങ്ങന്റെ കൂടെപോയി.

കുരങ്ങനും പെണ്‍കുട്ടിയും കൂടെ കുറേദൂരം നടന്നപ്പോള്‍ ഒരു എണ്ണയാട്ടുന്ന ആള്‍ തനിയെ ചക്കുന്തുന്നതു(ഇതു മനസ്സിലായില്ലങ്കില്‍ എന്താണന്നു അച്ഛനോ അമ്മയോ പറഞ്ഞു തരും കേട്ടോ മക്കളേ) കണ്ടു.അയാളെ ഒന്നു സഹായിക്കാന്‍ കുരങ്ങന്‍ പെണ്‍കുട്ടിയോടു പറഞ്ഞു.പെണ്‍കുട്ടി അവനെ ചക്കുന്തുന്നതിനു സഹായിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു പോകാനായി കുരങ്ങന്‍ ആ കുട്ടിയെ വിളിച്ചു, അപ്പോള്‍ എണ്ണക്കാരന്‍ പറഞ്ഞു “ജോലി ചെയ്യാന്‍ നല്ലപോലെ സഹായിക്കുന്ന ഇവളെ എനിക്കു വേണം പകരം നിനക്കു ഞാന്‍ കുറെ എണ്ണ തരാം എന്നു”. കുരങ്ങന്‍ സമ്മതിച്ചു. അയാള്‍ കൊടുത്ത എണ്ണയുമായി കുരങ്ങന്‍ വീണ്ടും നടന്നു.

എണ്ണയുമായി നടന്ന കുരങ്ങന്‍ ഒരു അമ്മൂമ്മ എണ്ണയില്ലതെയിരുന്നു ദോശ ചുടുന്നതു കണു.ഉടനെ നമ്മുടെ കുരങ്ങന്‍ അമ്മൂമ്മയോടു പറഞ്ഞു”അമ്മുമ്മെ ഇതാ ഈ എണ്ണ പുരട്ടി നന്നായി ദോശ ഉണ്ടാക്കു എന്നു”.അമ്മുമ്മക്കു സന്തോഷം ആയി. ആ എണ്ണ പുരട്ടി അമ്മൂമ്മ കുറെ ദോശ ഉണ്ടാക്കി വച്ചു.അപ്പോള്‍ എന്തു പറ്റി?എണ്ണയങ്ങു തീര്‍ന്നു പോയി.കുരങ്ങന്റെ ഭാവം മാറിയില്ലെ..”എനിക്കെന്റെ എണ്ണതാ അല്ലെങ്കില്‍ ആ ദോശ താ...”.കുരങ്ങന്‍ ദേഷ്യം വന്നു വളരെ ഉച്ചത്തില്‍ അലറാന്‍ തുടങ്ങി.ശല്യം സഹിക്ക വയ്യതെ അമ്മൂമ്മ ദോശ മുഴുവനും കുരങ്ങനു കൊടുത്തു.

ദോശയുമായി അവന്‍ കുറെ ദൂരം നടന്നപ്പോള്‍ ഒരു ചെണ്ടക്കാരന്‍ വിശന്നു തളര്‍ന്ന് നിന്ന് ചെണ്ട കൊട്ടുന്നു.ദോശ കണ്ടതും ചേണ്ട്ക്കാരന്‍ ചോദിച്ചു” മോനേ മങ്കീശാ... ആ ദോശ എനിക്കു തരാമോ, വല്ലാതെ വിശക്കുന്നു എന്നു”. കുരങ്ങന്‍ ദോശ കൊടുത്തു. അയാള്‍ അതു ആര്‍ത്തിയോടെ കഴിക്കുന്നതു നോക്കി കുരങ്ങന്‍ അയാളുടെ അടുത്തിരുന്നു.അയാള്‍ ദോശ തിന്നു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ കുരങ്ങന്‍ പറഞ്ഞു”ഞാന്‍ എന്റെ ആഹാരമാണ് നിനക്കു തന്നത് പകരം നീയെനിക്കു ആ ചെണ്ട ഒന്നു കോട്ടാന്‍ തരുമോ?”എന്നു.അയാള്‍ ചെണ്ട കുരങ്ങനു കൊട്ടാന്‍ കൊടുത്തു.

കുരങ്ങന്‍ ചെണ്ട കൊട്ടി ഇങ്ങനെ പാടി നടന്നു.

“വാലു പോയി കത്തി കിട്ടി
ഡും ഡും ഡും
കത്തി പോയി മാങ്ങാ കിട്ടി
ഡും ഡും ഡും
മങ്ങാ പോയി പെണ്ണിനെ കിട്ടി
ഡും ഡും ഡും
പെണ്ണു പോയി എണ്ണ കിട്ടി
ഡും ഡും ഡും
എണ്ണ പൊയി ദോശ കിട്ടി
ഡും ഡും ഡും
ദോശ പോയി ചെണ്ട കിട്ടി
ഡും ഡും ഡും ഡും ഡും ഡും”

ഈ കഥ കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഒരു കുരങ്ങന്റെ കഥ.എന്നാല്‍ ഇതില്‍ നമുക്കു പഠിക്കാന്‍ കുറെ കാര്യങ്ങള്‍ ഉണ്ട്.
മൃഗങ്ങളും മനുഷ്യനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം
ബാര്‍ട്ടര്‍ സിസ്റ്റം(വസ്തുക്കള്‍ പകരത്തിനു പകരം കൊടുക്കുന്ന രീതി)
പ്രകൃതിയില്‍ നിന്നും പഴങ്ങള്‍ എറിഞ്ഞിട്ടും പറിച്ചും ഒക്കെ തിന്നിരുന്നു കുട്ടികള്‍, അതിനു കമ്പും ആയുധങ്ങളും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു
നമ്മുക്കു കിട്ടുന്ന ആഹാരം അധ്വാനിക്കുന്നവര്‍ക്കു കൂടെ കൊടുക്കണം
കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യുന്നവരെകണ്ടാല്‍ ഒന്നു സഹായിക്കണം
വയസ്സായവരെ സഹായിക്കണം
കലാകാരന്മാരെ ആദരിക്കണം
വാദ്യ ഉപകരണങ്ങളെ വേണ്ട്പോലെ ഉപയോഗിക്കണം
നമുക്കു കിട്ടുന്ന എല്ലാ നല്ലകാര്യങ്ങളും എല്ലാവരോടും പങ്കു വൈക്കണം.
സംഗീതത്തിനു പകരം സംഗീതം മാത്രം. ഇത്രയും കാര്യങ്ങള്‍ ഈ കഥയില്‍ നിന്നും ഞാന്‍ മനസ്സിലക്കിയതാണ്.
നിങ്ങള്‍ക്ക് എന്തൊക്കെ മനസ്സിലായി മക്കളേ............

ചാന്ദ്രയാന്‍

2008-10-28T13:46:00.000+04:00

അമ്മേ അമ്മേ കണ്ടോ നമ്മുടെ
ഇന്ത്യ കുതിക്കുന്നു
അമ്പിളി മാമേ കണ്ടു പഠിക്കാന്‍
ഇന്ത്യ കുതിക്കുന്നു

അമ്പിളിമാമനിലുള്ള വിശേഷം
നമ്മെയറിയിക്കാന്‍
അമ്പിളി മാമേ കണ്ടു പഠിക്കാന്‍
ഇന്ത്യ കുതിക്കുന്നു

നാടിന്‍ നന്മക്കിനിയും പല പല
വിദ്യകള്‍ കണ്ടെത്താന്‍
അമ്പിളി മാമേ കണ്ടു പഠിക്കാന്‍
ഇന്ത്യ കുതിക്കുന്നു

അമ്പിളിമാമനെ വട്ടം ചുറ്റി
ചിത്രമെടുത്തീടാന്‍
അമ്പിളി മാമേ കണ്ടു പഠിക്കാന്‍
ഇന്ത്യ കുതിക്കുന്നു

നാമെല്ലാരും ഇനിയൊരു നാളില്‍
ചന്ദ്രനിലെത്തീടാന്‍
അമ്പിളി മാമേ കണ്ടു പഠിക്കാന്‍
ഇന്ത്യ കുതിക്കുന്നു

അമ്മേ അമ്മേ കണ്ടോ നമ്മുടെ
ഇന്ത്യ കുതിക്കുന്നു
അമ്പിളി മാമേ കണ്ടു പഠിക്കാന്‍
ഇന്ത്യ കുതിക്കുന്നു

******************************************

ചാന്ദ്രയാനേക്കുറിച്ച് അല്പം

ഇന്ത്യയുടെ ആദ്യ ചന്ദ്രയാത്ര പേടകമാണ് ചന്ദ്രയാന്‍. ചന്ദ്ര പര്യവേഷണങ്ങള്‍ക്കായി ഇന്ത്യന്‍ ബഹിരാകാശ ഗവേഷണ സ്ഥാപനം (ഐ.എസ്.ആറ്.ഓ) 2008 ഒക്ടോബര്‍ 22ന് കൃത്യം 6.22ന്‌‍ ചന്ദ്രനിലേയ്ക്ക്‌ അയച്ച യാത്രികരില്ലാത്ത യാന്ത്രികപേടകമാണ്‌ ചന്ദ്രയാന്‍‍. ആയിരത്തോളം ഐ.എസ്.ആര്‍.ഓ. ശാസ്‌ത്രജ്ഞര്‍ നാലുവര്‍ഷമായി ഈ പദ്ധതിക്കു പിന്നില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു. ചന്ദ്രയാന്‍ പേടകം നിര്‍മ്മിക്കാന്‍ ഏകദേശം 386 കോടി രൂപ ചെലവായിട്ടുണ്ട്. വിക്ഷേപണ സമയത്തു 1380 കിലോഗ്രാം ഭാരവും, ചന്ദ്രന്‍റെ ഭ്രമണപഥത്തില്‍ എത്തുമ്പോള്‍ 675 കിലോഗ്രാം ഭാരവും ഉള്ള ചന്ദ്രയാന്‍ പേടകം ചന്ദ്രന്‍റെ 100 കി മീ അടുത്തുള്ള ഭ്രമണപഥത്തിലെത്തി ചന്ദ്രനെ വലംവെയ്ക്കും. ശ്രീഹരിക്കോട്ടയിലെ സതീഷ് ധവാന്‍ സ്പേസ് സെന്‍ററില്‍ നിന്നാണ് ഇന്ത്യയുടെ ആദ്യ ചന്ദ്ര ദൌത്യവാഹനം വിക്ഷേപിച്ചത്. ചന്ദ്രയാന്‍-1 ന്റെ പ്രഥമലക്ഷ്യം ചന്ദ്രന്റെ ഉപരിതലത്തിലെ രാസ, മൂലക ഭൗമശാസ്ത്രപരമായ പ്രത്യേകതകളെ വളരെ കൃത്യതയില്‍ പഠിക്കുക എന്നതാണ്‌. ഇതു ചന്ദ്രനിലെ വിവിധ ശിലാഘടകങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ചു വിവരങ്ങള്‍ തരും എന്നു പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. ചന്ദ്രന്റെ ഉപരിതലവും അന്തരീക്ഷവും അന്തര്‍ഭാഗവുമെല്ലാം പഠന വിധേയമാക്കും. അന്തരീക്ഷത്തിലെ ഹീലിയത്തിന്റെ അളവ്, ചന്ദ്രോപരിതലത്തിലെ മഗ്നീഷ്യം, അലുമിനിയം, സിലിക്കണ്‍, യുറേനിയം, തോറിയം തുടങ്ങിയ മൂലകങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യ, സന്ദ്രത തുടങ്ങിയവ കണ്ടു പിടിക്കുന്നതിനും ഇത് ലക്ഷ്യമിടുന്നു.

അവലംബം : ചന്ദ്രയാന്‍-1(വിക്കിപീഡിയ മലയാളം) http://ml.wikipedia.org/wiki/ചന്ദ്രയാന്‍

വാശിമൂത്താല്‍ !

2008-10-26T06:39:00.000+04:00

കുറെ കാലമായില്ലേ എന്റെ മക്കള്‍ക്കു വേണ്ടി ഞാന്‍ കഥ പറഞ്ഞിട്ട്.....
ഞാന്‍ നാട്ടില്‍ പോയി എന്റെ അമ്മയുടെ മടിയില്‍ കിടന്നു കുറെ കഥകള്‍ കേട്ടു,
മഷിത്തണ്ടിലെ നമ്മുടെ കഥ പറച്ചിലിനെ കുറിച്ചൊക്കെ ഞാന്‍ അമ്മയോടു പറഞ്ഞു.
അപ്പോള്‍ അമ്മ നിങ്ങള്‍ക്കായി കുറെ കഥകള്‍ എന്റെ കൈയില്‍ തന്നു വിട്ടിട്ടുണ്ട്.അതെല്ലാം ഞാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്കും പറഞ്ഞു തരാം.

വീണ്ടും ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയായി അമ്മയുടെ മടിയില്‍ തലവെച്ചു കിടന്നു കുട്ടിക്കഥകള്‍ എല്ലാം ഒരിക്കല്‍ക്കൂടെ കേട്ടത്, അതിനു സമയം കണ്ടെത്തിയത് ഒക്കെ ‘മഷിത്തണ്ട്’ കാരണമാണ്.അതിനു മഷിത്തണ്ടിന്റെ എല്ലാമായ, എന്നെ കഥകള്‍ എഴുതാന്‍ ഇതിലെക്കു കൊണ്ടുവന്ന നമ്മുടെയെല്ലാം പ്രിയപ്പെട്ട അപ്പു വിനോട് ഒത്തിരി നന്ദിയും സ്നേഹവും അറിയിക്കുന്നു.പിന്നെ ഞാന്‍ പകര്‍ത്തിയെഴുതുന്ന കഥകള്‍ വായിച്ചു രസിക്കുന്ന എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളോടും..............അങ്ങനെ വീണ്ടും ചേച്ചി കഥകള്‍ പറഞ്ഞു തുടങ്ങട്ടെ??

എന്റെ കുട്ടിക്കാലത്ത് അപ്പൂപ്പന്റെയും അമ്മൂമ്മയുടേയും പല പല കഥകള്‍ കെട്ടിട്ടുണ്ട്.അതു കൂടുതലും പറഞ്ഞുതന്നിരുന്നതും എന്റെ അപ്പൂപ്പനും അമ്മൂമ്മയും തന്നെയായിരുന്നു.അതില്‍ ഒരു കഥ ഇങ്ങനെയാ..

ഒരിടത്ത് ഒരിടത്ത് ഒരു അപ്പൂപ്പനും അമ്മൂമ്മയും ഉണ്ടായിരുന്നു.ചെറിയ കുട്ടികളേപ്പോലെ അടിയും വഴക്കും പിണക്കവും ഒക്കെയായി രണ്ടുപേരും കൂടെ ഒരു ചേറിയ കുടിലില്‍ താമസിച്ചിരുന്നു.എന്നും രാവിലെ രണ്ടുപേരുംകൂടെ പുറത്തു പോയി പിച്ചയെടുത്ത് ആഹാരത്തിനുള്ളതൊക്കെ സമ്പാദിച്ച്, വൈകുന്നെരം ആകുമ്പോഴേക്കും വിറക്, വെള്ളം എല്ലാമായിട്ടു രണ്ടാളും തിരികെ എത്തും.പിന്നെ തുടങ്ങില്ലെ ആഹാരം ഉണ്ടാക്കലും കഴിക്കലും അതിനിടെ അടികൂടലും .ഇതായിരുന്നു അവരുടെ പതിവു ജീവിതരീതി.

ഒരുദിവസം കുറെ അരിയും ശര്‍ക്കരയും തേങ്ങയും ഒക്കെ കിട്ടി.അവരു തീരുമാനിച്ചു ഇന്നു നമ്മള്‍ക്കു അപ്പം ഉണ്ടാക്കാം എന്ന്.മടങ്ങിയെത്തിയ ഉടനെ തന്നെ അപ്പൂപ്പന്‍ അരി ഒക്കെ വെള്ളത്തിലിട്ടു കുതിര്‍ത്ത് അരച്ചൊക്കെ വച്ചു. അമ്മൂമ്മ അടുപ്പൊക്കെ കത്തിച്ചു ദോശക്കല്ല് എടുത്തു വച്ചു.(ദോശക്കല്ലില്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നെ ദോശ മാത്രം അല്ല കേട്ടോ)അരിയും തേങ്ങയും
ശര്‍ക്കരയും ഒക്കെ ചേര്‍ത്ത് അമ്മൂമ്മ അപ്പം ഉണ്ടാക്കി, കഴിക്കാനായി എടുത്തു വച്ചപ്പോള്‍ അടിയായി. അഞ്ച് അപ്പങ്ങള്‍.മൂന്ന്, രണ്ട്, എന്ന കണക്കു പറഞ്ഞു ഒരേ വഴക്ക്. അപ്പൂപ്പന്‍ പറഞ്ഞു“ഞാന്‍ അല്ലെ അരി അരച്ചത് അതു കൊണ്ട് എനിക്കു മൂന്നപ്പം” ഉടനെ അമ്മൂമ്മ പറഞ്ഞു “അതു പറ്റില്ല, ഞാന്‍ അല്ലെ ഉണ്ടാക്കിയത് എനിക്കു മൂന്ന്” അങ്ങനെ തര്‍ക്കിച്ചു തര്‍ക്കിച്ചു പാതിരാത്രിയായി.അവസാനം രണ്ടുപേരും കൂടെ ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്തി.ആദ്യം മിണ്ടുന്നയാളിനു രണ്ടപ്പം.മിണ്ടാതിരിക്കുന്ന ആളിനു മൂന്നപ്പം.

അങ്ങനെ മിണ്ടാതിരുന്നിരുന്ന് രണ്ടുപേരും ഉറക്കം തുടങ്ങി.നേരം വെളുത്തു,സന്ധ്യയായി, വാശി പിടിച്ചു രണ്ടാളും മിണ്ടാതെ കിടന്നു.രണ്ടുദിവസം ആയി അനക്കം ഒന്നും കേള്‍ക്കാതെ അയലത്തുകാരൊക്കെ വന്നു നോക്കിയപ്പോള്‍ രണ്ടുപേരും അനങ്ങാതെ കിടക്കുന്നു. വിളിച്ചൊക്കെ നോക്കിയിട്ടും മിണ്ടാതെ കിടക്കുന്നു.രണ്ടാളും മരിച്ചു പോയി എന്നു വിചാരിച്ചു. പിന്നെ ശവം ദഹിപ്പിക്കാനുള്ള ഒരുക്കം ആയി. രണ്ടു പേരേയും എടുത്ത് ചിതയില്‍ വൈക്കാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും അപ്പൂപ്പന്‍ അലറിക്കൊണ്ട് ചാടി എഴുന്നേറ്റു.അലറല്‍ ശബ്ദം കേട്ടു “ഞാന്‍ ജയിച്ചു ഞാന്‍ ജയിച്ചു, എനിക്കു മൂന്നപ്പം” എന്നും പറഞ്ഞു അമ്മൂമ്മയും ചാടി എണീറ്റു.

ഇവരുടെ അടികൂടലും വാശിപിടിക്കലും പന്തയംവൈക്കലും അറിയവുന്ന നാട്ടുകാര്‍ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവരുടെ വഴിക്കു പോയി.രണ്ടാളും അപ്പം തിന്നാനയി അടുക്കളയില്‍ ചെന്നു നോക്കിയപ്പോള്‍ കണ്ടതോ ...
അപ്പം ഒക്കെ തിന്നു നിറഞ്ഞു അവരുടെ കുറിഞ്ഞിപ്പൂച്ച അടുപ്പില്‍ കിടന്നു ഉറങ്ങുന്നു.രണ്ടാളും ചമ്മി മുഖത്തോടു മുഖം നോക്കി വിശപ്പുമാറ്റാനുള്ള വഴി ആലോചിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

ഒരുപാടു കാര്യങ്ങള്‍ ഈ കഥയില്‍ ഉണ്ട്.വായിക്കുന്നവര്‍ക്കു അതു അവരവരുടെ ഇഷ്ടത്തിനനുസരിച്ചു മനസ്സിലാക്കി വായിക്കാമല്ലോ.
പുതിയ അമ്മൂമ്മക്കഥയുമായി ഉടനെ വരാം
എന്റെ എല്ലാ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്കും“ ദീപാവലി ആശംസകള്‍“

വവ്വാലും പക്ഷികളും മൃഗങ്ങളും

2008-10-12T22:54:00.000+04:00

കൊച്ചുകൂട്ടുകാരേ, വീണ്ടും ഒരു കഥകേള്‍ക്കാന്‍ സമയമായോ? എന്നാല്‍ ദാ കേട്ടോളൂ. ഇതുമൊരു ഈസോപ്പമ്മാവന്‍ പറഞ്ഞകഥയാണ്. ഒരു തീരുമാനത്തില്‍ ഉറച്ചുനില്‍ക്കാതെ ആരുമായും അടുക്കാതെ എല്ലാവരുമായി അകന്നു നിന്നാല്‍ പറ്റുന്ന അമളിയെപ്പറ്റിയാണ്‌ ഈ കഥ.

ഒരിക്കല്‍ പക്ഷികളും മൃഗങ്ങളും തമ്മില്‍ ഘോരയുദ്ധമുണ്ടാകുമെന്ന സ്ഥിതി വന്നു. രണ്ടു സേനകളും കോപ്പുകൂട്ടിത്തുടങ്ങിയപ്പോഴും വവ്വാല്‍ ആരുടെ കൂടെ കൂടുമെന്ന ശങ്കയിലായിരുന്നു.

അവന്റെ കൂട്ടിനടുത്തുകൂടി പോയ പക്ഷികള്‍ വിളീച്ചു: "ഞങ്ങളുടെ കൂടെ വരൂ!".

പക്ഷെ അവന്‍ പറഞ്ഞു: "ഇല്ല, ഞാനൊരു മൃഗമാണു്‌."

അതുപോലെ മൃഗങ്ങളും അവനെ തങ്ങളുടെ കൂടെ കൂടാന്‍ വിളിച്ചു.

അപ്പോഴവന്‍ പറഞ്ഞു: "ഇല്ല, ഞാനൊരു പക്ഷിയാണു്‌."

ഭാഗ്യവശാല്‍ അവസാനനിമിഷം യുദ്ധം ഒഴിവായി. സമാധാനം പുലര്‍ന്നു.

പക്ഷികളുടെ സന്തോഷപ്രകടനങ്ങളില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ വവ്വാല്‍ ചെന്നു. എന്നാല്‍ അവര്‍ അവനെ കൊത്തിയോടിച്ചു. അപ്പോള്‍ അവന്‍ മൃഗങ്ങളുടെ ആഘോഷങ്ങളില്‍ പങ്കെടുക്കാമെന്നുവച്ച് അവിടെച്ചെന്നപ്പോള്‍ അവരും അവനെ തുരത്തി.

അവന് ഇതില്‍ നിന്നും ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായി. ഒരു പറ്റത്തിലും പെടാത്തവനു്‌ സുഹൃത്തുക്കളില്ല.

ഇതില്‍നിന്നും കൂട്ടുകാര്‍ എന്തു ഗുണപാഠം പഠിച്ചു? മറ്റുള്ളവര്‍ പറയുന്ന നല്ല കാര്യങ്ങള്‍ ചെവിക്കൊള്ളാനുള്ള വിവേചന ബുദ്ധി ഉണ്ടായിരിക്കണം. ആരുമായും അടുക്കാതെ എല്ലാവരുമായി അകന്നു നിന്നാല്‍ സ്വന്തം ആവശ്യം വരുമ്പോള്‍ ആരും സഹായത്തിനു കാണില്ല എന്നും ഓര്‍ക്കണം. സന്തോഷത്തില്‍ മാത്രമല്ല ദുഖത്തിലും സുഹൃത്തുക്കളെ വിട്ടുപിരിയാതെ ഇരിക്കണം. എന്നാലേ എല്ലാവരും നമ്മെ സ്നേഹിക്കുകയും ബഹുമാനിക്കുകയും ചെയ്യുകയുള്ളൂ.

മാതാപിതാക്കള്‍ നമുക്കു തരുന്ന ഉപദേശങ്ങള്‍ അനുസരിച്ച് ജീവിക്കുക.

********************

അവലംബം : ഈസോപ്പ് കഥകള്‍

ഓണനിലാവ്‌

2008-09-15T10:44:00.000+04:00

ചിങ്ങം പിറന്നപ്പോളോണവും കൊണ്ടെന്റെ
ഓമനത്തുമ്പികൾ പാറിവന്നൂ..
മാനത്തെപ്പൊൻകതിരൊന്നാകെ വാരി-
പ്പുതച്ചെന്റെ പാടം കതിരണിഞ്ഞൂ..

ആഞ്ഞിലിക്കൊമ്പത്തെ,ക്കൂട്ടിലെപ്പൂങ്കിളി
ഓണപ്പാട്ടോരോന്നും പാടിടുന്നൂ..
ഓരോരോ കാട്ടിലും മേട്ടിലും മൊട്ടിട്ടൊ-
രായിരം പൂക്കളുണർന്നു വന്നൂ..

അത്തക്കളത്തിലെ ചേലൊത്ത പൂക്കളി-
ലിത്തിരിപ്പൊൻവെയിലെത്തി നിന്നൂ..
ചിത്തിരപ്പൂക്കളോടൊത്തു വിരിഞ്ഞൊരു
തെച്ചിപ്പൂ മുറ്റത്തു പുഞ്ചിരിച്ചൂ..

തൃക്കാക്കരപ്പന്നു പൂപ്പട കൂട്ടുവാൻ
തുമ്പക്കുടങ്ങളൊരുങ്ങി വന്നൂ..
പത്താം നാളെത്തുന്നൊരോണപ്പുലരിയ്ക്കു
നാടാകെ പൂത്താലമേന്തി നിന്നൂ..

മാവേലിത്തമ്പുരാനെത്തും മെതിയടി-
കേൾക്കുന്നു; പൂവിളി പൊങ്ങിടുന്നൂ..
മാലോകരെല്ലാരുമൊന്നായി വാണൊരു
കാലത്തിന്നാനന്ദമോർത്തിടുന്നൂ..

സ്നേഹത്തിൻ പൂക്കളം വാടാതെ നിൽക്കുവാ-
നോണനിലാവതിൽ പെയ്തിടുന്നൂ..
മണ്ണിന്റെ നെഞ്ചിലെപ്പാലാഴി നമ്മളി-
ലെന്നും മധുരം പകർന്നിടുന്നൂ..

*******************************************

പൂക്കളം

2008-09-09T14:51:00.003+04:00

അത്തം പത്തിനു പൊന്നോണം
പൂക്കളമൊന്നു ചമയ്ക്കേണം
വീടുകള്‍ തോറും ഓണത്തപ്പനു
വരവേല്‍പ്പങ്ങനെ നല്‍കേണം..

മുറ്റമൊരുക്കിത്തറ മെഴുകീ
നടുവില്‍ തുളസിക്കതിര്‍ ചാര്‍ത്തീ
പുലരിയുണര്‍ത്തും പൂക്കളിറുക്കാന്‍
കുട്ടികളെല്ലാം വരവായീ

കോളാമ്പിപ്പൂ, തുമ്പപ്പൂ,
മുക്കുറ്റിപ്പൂ, മത്തപ്പൂ,
മന്ദാരപ്പൂ, തെച്ചിപ്പൂ, ചെറു-
കൊങ്ങിണിയങ്ങനെയെന്തെല്ലാം..!!

തൊടിയില്‍ പാടവരമ്പുകളില്‍
പുഞ്ചിരി തൂകുമരിപ്പൂക്കള്‍
പൂപ്പൊലി കൂട്ടും കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ തന്‍
വട്ടിയില്‍ നിറയേ വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍..!!

കുട്ടികള്‍വട്ടമിരുന്നിട്ടാ
പൂക്കളമിട്ടൂ ചേലോടെ..
മൂലയിലെല്ലാം കൃഷ്ണകിരീടം
തൃക്കാരപ്പനതിന്‍ ചാരേ..

ആനന്ദപ്പൂവിളി പൊങ്ങീ
വന്നെത്തീടുക മാവേലീ..
ഓലക്കുടയും ചൂടീ മെതിയടി-
മേലെയെണയുക മാവേലീ..

ഉള്ളില്‍പ്പൂക്കും സന്തോഷം,
മധുരം പകരും പൊന്നോണം..
വര്‍ഷം നീളെപ്പുലരട്ടെ, പുതു-
ഹര്‍ഷം ഓണമതെന്നോണം..!!

ഒരു മേമ്പൊടിയായി ഞാന്‍ ആദ്യമായി എഴുതിയ കുട്ടിക്കവിതകൂടി ഇവിടെ കിടക്കട്ടെ “ഓണംവന്നേ..“

======

ബിന്ദു കെ.പി എന്ന ബ്ലോഗര്‍ എഴുതിയ അല്പം പഴയ, എന്നാല്‍ അതുകൊണ്ടുതന്നെ അതിമനോഹരമായ ഒരു ഓണസ്മരണ ഇവിടെയുണ്ട്. അതില്‍ നിന്നും പ്രചോദനമുള്‍ക്കൊണ്ടുകൊണ്ടാണ് ഈ കുട്ടിക്കവിത എഴുതിയിട്ടുള്ളത്.

ഈ കവിത ബിന്ദുവിന് തന്നെ സമര്‍പ്പിക്കുന്നു.

കൂട്ടുകാരന്‍

2008-09-08T12:48:00.000+04:00

ഊഞ്ഞാല്‍പ്പടിയിലിരുന്നിട്ടോലപ്പന്തുണ്ടാക്കും നേരം
കാക്കപ്പൊന്നു പതിച്ചു പതക്കപ്ലാവില കോര്‍ക്കും നേരം..

താഴെത്തൊടിയിലെ തത്തച്ചുണ്ടന്‍മാവിന്‍ തെക്കേക്കൊമ്പില്‍
കാണാറുണ്ടൊരു പൂത്തിരിവാലന്നണ്ണാര്‍ക്കണ്ണനെയെന്നും...

ഇതളു വിടര്‍ത്തും കദളിപ്പൂവില്‍ തലകീഴായിട്ടാടും,
നിറയും പൂന്തേനുണ്ണും കുസൃതിക്കൂട്ടം പലതും കാട്ടും...

വാഴക്കയ്യിലിരുന്നു വിരുന്നുവിളിയ്ക്കും കാക്കപ്പെണ്ണിന്‍
കണ്ണുമറഞ്ഞുചിലയ്ക്കും'ഛില്‍ ഛില്‍'കളിയാക്കിക്കൊണ്ടോടും

വൈക്കോല്‍ക്കൂനക്കീഴില്‍ പതിരില്‍ നെന്മണി തിരയും പാവം
കരിയില വീഴും ശബ്ദം കേട്ടാല്‍ പേടിച്ചോടും വേഗം...

ഒരുനാളന്തി,ക്കിടിവെട്ടേറ്റിട്ടലറിപ്പെയ്തൂ മാനം
മന്ദാരത്തിന്നതിരു കടന്നുകളപ്പുര മൂടീ വെള്ളം..

ചില്ലയൊടിഞ്ഞു മറിഞ്ഞൂ കാറ്റില്‍മാവും വാഴത്തോപ്പും
കൊള്ളിക്കമ്പുമെനഞ്ഞോരുണ്ണി പ്പുരയും കളിമേലാപ്പും...

തേടിനടന്നൂ തൊടിയില്‍; ഞാവല്‍ക്കൊമ്പിലെ പച്ചക്കൂട്ടില്‍..
പിന്നൊരു നാളും കണ്ടില്ലെന്നുടെയണ്ണാര്‍ക്കണ്ണനെയെങ്ങും.

=============
ഇതു വായിച്ച് സങ്കടം തോന്നുന്നവര്‍ക്കായി ശ്രീലാല്‍ ഇതിനെ ശുഭപര്യവസായിയാക്കി മാറ്റിയിട്ടുണ്ട്. അതിങ്ങനെ
=============

"ചിന്നം പിന്നം പെയ്തൊരു മഴയോ
കടലു കടന്നേ പോയീ
വെയിലുപുതച്ചൂ നാടും മേടും
തൊടിയിലെ മാവിന്‍തോപ്പും

ഒരുനാളങ്ങനെയവധിക്കാലം
പൊടിപൂരത്തിന്‍ കാലം
താഴേത്തൊടിയിലെ മാവിന്‍ കൊമ്പില്‍
കേട്ടൂ പരിചിതശബ്ദം

സന്തോഷത്താല്‍ മനം നിറഞ്ഞി-
ട്ടങ്ങോട്ടോടീ ഞാനും
നില്പവിടലല്ലോ മാവിന്‍ കൊമ്പില്‍
നമ്മുടെയണ്ണാര്‍ക്കണ്ണന്‍

കണ്ണുനിറഞ്ഞൂ, "മിണ്ടൂലാ ഞാന്‍.. "
അവനോടായ് ഞാന്‍ ചൊല്‍കേ,
അരികത്തേക്കവനോടിയിറങ്ങീ
കളിയും കുസൃതിയുമായീ.."

നായയും നിഴലും

2008-07-28T07:04:00.000+04:00

ഒരു കാലത്തു ഈ കഥ കേട്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു കുട്ടി പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.ഇന്നത്തെ എത്ര മക്കള്‍ക്കു അന്നത്തെ കുട്ടികളായ ഇന്നത്തെ അച്ഛനമ്മമാര്‍ ഈ കഥ പറഞ്ഞു കൊടുത്തിട്ടുണ്ട് എന്നും അറിയില്ലാ.അറിയാത്ത ഇന്നത്തെ മക്കള്‍ക്കും,അറിയാമായിരുന്ന അന്നത്തെ മക്കള്‍ക്കും(ഓര്‍മ്മ പുതുക്കാന്‍) വേണ്ടി ഞാന്‍ ഇവിടെ ആ കഥ ഒരിക്കല്‍ കൂടെ പറയാം.

ഒരിടത്ത് ഒരിടത്ത് ഒരു നായ വിശന്നു വലഞ്ഞു നടക്കുകയായിരുന്നു.അങ്ങനെ കറങ്ങി നടന്നപ്പോള്‍ ഒരു കശാപ്പുശാല കണ്ടു. മക്കളേ കശാപ്പുശാല എന്നു വച്ചാല്‍ മൃഗങ്ങളെ വെട്ടി ഇറച്ചിയാക്കി നമ്മള്‍ക്കു തരുന്ന സ്ഥലം.കശാപ്പുശാലയുടെ അടുത്ത് നിറയെ എല്ലിന്‍ കഷണങ്ങള്‍ കൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്നതു നമ്മുടെ നായ കണ്ടു.അപ്പോള്‍ നായ വിചാരിച്ചു “ഹായ് ഇതു കൊള്ളാമല്ലോ. മാംസം കുറെശ്ശെ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന എല്ലുകള്‍,ഇതില്‍ ഒരെണ്ണാം എടുക്കാം, തിന്നു വിശപ്പും മാറ്റാം”.നായ കൂടുതല്‍ മാംസം പറ്റിയിരിക്കുന്ന വലിയ ഒരു എല്ലുകഷണം കടിച്ചെടുത്ത് വീട്ടിലേക്കു ഓടി.

വീട്ടിലെത്താറായി.ഇനി ഒരു പാലം കടക്കുകയേ വേണ്ടൂ.

നായ പാലത്തില്‍ കയറി. താഴെ വെള്ളമാണ്.നായ വെള്ളത്തിലേക്കു നോക്കി.

“അമ്പടാ വെള്ളത്തില്‍ വേറെ ഒരു നായ,അവ്ന്റെ വായിലുമുണ്ട് ഒരു വലിയ എല്ല്.”

നായക്കു അതു കണ്ട് സഹിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല.ആ എല്ലും കൂടെ കൈക്കലാക്കണം എന്നു അവന്‍ തീരുമാനിച്ചു.

“ബൌ.....ബൌ.....”

പാലത്തില്‍ നിന്നും വെള്ളത്തിലേ മറ്റേ നായയെ നോക്കി നമ്മുടെ നായ കുരച്ചു.

പ്ലൂം........

എന്ന ശബ്ദത്തോടെ നായ കടിച്ചു പിടിച്ചിരുന്ന എല്ല് വെള്ളത്തിലേക്കു വീണു.

നായക്കു സങ്കടമായി. അവന്‍ വെള്ളത്തിലേക്കു സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.എല്ലു വീണപ്പോള്‍ വെള്ളത്തില്‍ ഉണ്ടായ കുഞ്ഞു അലകള്‍ പതുക്കെ മാഞ്ഞു വെള്ളത്തിന്റെ അനക്കം നിന്നു.അപ്പോള്‍ നായ തന്റെ മുഖം അതില്‍ തെളിഞ്ഞു കണ്ടു.അന്നേരം ആണ് നായക്കു മനസ്സിലായത് തന്റെ തന്നെ നിഴലാണ് വെള്ളത്തില്‍ കണ്ടത് എന്ന്.

വെള്ളത്തില്‍ മുമ്പ് കണ്ട നിഴല്‍ വേറെ നായയുടെതാണന്ന് കരുതിയ അവന്‍ തന്റെ മണ്ടത്തരമോര്‍ത്ത് വല്ലതെ ദു:ഖിച്ചു.നഷ്ടപ്പെട്ട എല്ലിന്‍ കഷണത്തിനെ ഓര്‍ത്ത് സങ്കടത്തോടെ “ഇനി ദു:ഖിച്ചിട്ടെന്തു കാര്യം!”എന്നു മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വിശന്നു വലഞ്ഞു അവശനായ നായ വേച്ചു വേച്ചു വീട്ടിലേക്കു നടന്നു.

എന്തു ഗുണപാഠം ആണ് എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്കു ഇതില്‍ നിന്നും മനസ്സിലായത്?
അത്യാഗ്രഹം ആര്‍ക്കും നല്ലതല്ല.

കഥ ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ മക്കളെ. ഇനി അടുത്ത ആഴ്ച്ച പഴയ ഒരു പുതിയ കഥയുമായി വരാം.

രാജേഷ് സൂര്യകാന്തി said...
ഒരു ചെറിയ കുഴപ്പം ഈ കഥയിലുണ്ട്.. ഇതു എഴുതിയ ആള്‍ക്ക് നിഴലും പ്രതിബിംബവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം അറിയില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു. വെള്ളത്തിലേക്ക്‌ നോക്കിയാല്‍ നമ്മള്‍ കാണുന്നത് പ്രതിബിംബമാണ്. നിഴലല്ല.. വെളിച്ചതിനെതിരെ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍, നമ്മുടെ രൂപത്തിന് പുറകില്‍ വെളിച്ചം തട്ടാതിരിക്കുന്നതിനാലാണ് നിഴല്‍ ഉണ്ടാകുന്നത്.. രണ്ടും തമ്മില്‍ വ്യത്യാസം ഉണ്ടെന്നു മാത്രമല്ല, ഒരു ബന്ധവുമില്ല.. ഉടനടി തിരുത്തി എന്നെ വിവരം അറിയിക്കുക.. അല്ലെങ്കില്‍ ബൂലോക കോടതിയില്‍ കേസ് കൊടുക്കും.. പിന്നെ, ബൂലോകത്ത് തെറി പറയുന്നതില്‍ ഗവേഷണം നടത്തുന്നവരും, ഗുണ്ടകളും ഒക്കെയുണ്ടെന്ന് അറിയില്ലേ.. ഉം.. വേഗം

ഉപകാരത്തിന്റെ കഥ

2008-07-21T07:08:00.000+04:00

കഥകള്‍ കേട്ടു വളരുന്നവരേ
കളങ്കം നിങ്ങളില്‍ വളരില്ല
കഥകള്‍ കേട്ടു വളര്‍ന്നാലോ
അറിവുകള്‍ നിങ്ങളില്‍ വളര്‍ന്നീടും
ഈ ലോകം നിങ്ങളെയറിഞ്ഞീടും

അതു കൊണ്ട് നമ്മക്കു ഒരുപാടൊരുപാട് കഥകള്‍ കേട്ടു വളരാം അല്ലേ മക്കളേ... ഓടിവായോ
ഇന്നു നമ്മക്ക് ഒരു ഉപകാരത്തിന്റെ കഥ കെട്ടാലോ?

പണ്ട് പണ്ട് ഒരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു.ഒരു ദിവസം അദ്ദേഹത്തിനു ഒരു തോന്നല്‍ ഉണ്ടായി.
മനുഷ്യനു തീരെ ഉപകാരമില്ലാത്ത ഒരു ജീവിയും എന്റെ രാജ്യത്തു വേണ്ട എന്ന്.കുറെ നേരം ആലോചിച്ചപ്പോള്‍ അദ്ദേഹത്തിനു തോന്നി ആ ജീവി ഈച്ച ആണ് എന്ന്.ഉടനെ തന്നെ രാജാവ് ഭടന്മാരെ വിളിച്ചിട്ടു പറഞ്ഞു“ഈ രാജ്യത്തുള്ള എല്ലാ ഈച്ചകളെയും കൊല്ലുക”.രാജകല്പന അല്ലെ. ഭടന്മാര്‍ക്കു അനുസരിച്ചല്ലേ പറ്റൂ.അവര്‍ ആ രാജ്യത്തെ ഈച്ചകളേ മുഴുവനും കൊന്നു.

കുറെ കാലം കഴിഞ്ഞു ഭയങ്കരമായ യുദ്ധം വന്നു. നമ്മുടെയീ രാജാവ് യുദ്ധത്തില്‍ തോറ്റു.അദ്ദേഹം പേടിച്ചോടി തന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ അതിര്‍ത്തിയില്‍ ഉള്ള ഒരു ഗുഹയില്‍ കയറി ഒളിച്ചു. രാജാവിനെ അന്വേഷിച്ചു ശത്രുക്കള്‍ എല്ലായിടത്തും നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ഭയങ്കരമായ ക്ഷീണം കാരണം ആ ഗുഹയില്‍ കിടന്നു രാജാവു ഉറങ്ങിപ്പോയി.പെട്ടന്നു തന്റെ മുഖത്തു എന്തൊ ഒന്നു ചെറുതായി കടിച്ചപോലെ രാജാവിനു തോന്നി. പെട്ടന്നു അദ്ദേഹം ഉണര്‍ന്നു.അദ്ദേഹത്തെ ഉണര്‍ത്തിയത് ഒരു ഈച്ച ആയിരുന്നു.ഇപ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ക്കു ഒരു സംശയം വന്നില്ലേ? ഈ ഈച്ച എവിടെ നിന്നു വന്നു എന്നു? അതിര്‍ത്തിയിലെ ഗുഹ അല്ലെ? ഈച്ച അടുത്ത രാജ്യത്തില്‍ നിന്നും വന്നതാ.അപ്പോള്‍ രാജാവ് ഉണര്‍ന്നു അല്ലെ.ചുറ്റുപാടും ശ്രദ്ധിച്ച രാജാവ് ശത്രുക്കള്‍ തന്നെ തേടി വരുന്നതിന്റെ ശബ്ദകോലാഹലങ്ങള്‍ കേട്ടു.പെട്ടന്നു ഗുഹയില്‍ നിന്നിറങ്ങി ഓടി അടുത്ത രാജ്യത്ത് അഭയം പ്രാപിച്ചു.

കുറച്ചു നാള്‍ കഴിഞ്ഞു രാജാവ് അയല്‍ രാജ്യത്തെ രാജാവിന്റെ സഹായത്തോടെ സ്വന്തം രാജ്യം തിരിച്ചു പിടിച്ചു.സ്വന്തം നാ‍ട്ടില്‍ തിരിച്ചെത്തിയ രാജാവിന് ആദ്യം ഓര്‍മ്മ വന്നത് ഉറങ്ങിപ്പൊയ തന്നെ ഉറക്കത്തില്‍ നിന്നും ഉണര്‍ത്തിയ ഈച്ചയെ ആയിരുന്നു.
അന്നു അവിടെ കിടന്നു ഉറങ്ങിപ്പോയിരുന്നങ്കില്‍ എന്താകുമായിരുന്നു രാജാവിന്റെ അവസ്ഥ? രാജാവു വീണ്ടും ജനങ്ങളൊടെല്ലാവരോടും ആയിട്ടു പറഞ്ഞു “ ഈ ഭൂമിയില്‍ ഉപകാരമില്ലാത്തതായിട്ടോന്നും ഇല്ല , എല്ലാത്തിനെയും സ്നേഹിക്കുക സംരക്ഷിക്കുക”. എന്നു. അപ്പോള്‍ മക്കളൊക്കെ കേട്ടല്ലോ. എല്ലാത്തിനേയും സ്നേഹിക്കുക. രക്ഷിക്കുക.

ചന്ദനും, ചന്തുവും

2008-07-06T05:52:00.001+04:00

ഒന്നു ഓടിവന്നേ മക്കളെ പുതിയ കഥ കേള്‍ക്കണ്ടേ?ഇന്നു ഞാന്‍ പറയാന്‍ പോകുന്ന കഥ രണ്ടു ആടുകളുടെ കഥയാണ്, അവന്മാരുടെ പേരാണ് ചന്ദനും, ചന്തുവും.നല്ല പേരല്ലേ?രണ്ടുപേരും നല്ല കൂട്ടുകാരായിരുന്നു.അവര്‍ കളിക്കാനും പച്ചിലകള്‍ തിന്നാനും ഒക്കെയായി കാടിന്റെ അരികില്‍ പതിവായി പോകുമായിരുന്നു.ചന്ദന്റെയും, ചന്ദുവിന്റെയും കളികളും ചാട്ടവും, ഒക്കെ കണ്ടു കൊണ്ട് എന്നും ഒരാള്‍ ഒളിഞ്ഞു നോക്കി നിന്നിരുന്നു.ഒരു കള്ളക്കുറുക്കന്‍.പച്ചിലകല്‍ തിന്നു കൊഴുത്തു തടിച്ച ആടുകളെ തിന്നുന്നതോര്‍ത്ത് കുറുക്കച്ചാരുടെ വായില്‍ വെള്ളമൂറി.എന്നാല്‍ തന്നേക്കാള്‍ ഇരട്ടിആരോഗ്യമുള്ള ഇവന്മാരെ നേരിട്ടു അടിച്ചു കൊല്ലാന്‍ തന്നെക്കൊണ്ടാവില്ല എന്നു കുറുക്കനു മനസ്സിലായി.അവന്‍ ഒരു സൂത്രം ഉപയോഗിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.

ഇലകള്‍തിന്നു തിന്നു കുറച്ചു അകലത്തിലായി ചന്ദനും ചന്ദുവും.അവര്‍ ഒറ്റക്കായ തക്കം നോക്കി കുറുക്കന്‍ ചന്ദന്റെ അടുത്തേക്കു പതുങ്ങിച്ചെന്നു പതുക്കെ വിളിച്ചു”ചെങ്ങാതീ....” ചന്ദന്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.’ഒരു കുറുക്കന്‍ എന്നെ ചെങ്ങാതീ എന്നു വിളിക്കയോ?’അവന്‍ ചന്തുവിനെ വിളിക്കാന്‍ തിരിഞ്ഞു.പെട്ടന്നു കുറുക്കന്‍ പറഞ്ഞു “അവനെ വിളിക്കണ്ട, ഞാന്‍ എന്റെ ചെങ്ങാതിയായ നിന്നൊടു മാത്രം ഒരു കാര്യം പറയാനാണു വിളിച്ചത്.ഇന്നലെ നിന്റെ കൂട്ടുകാരന്‍ എന്നോടു പറഞ്ഞു നീ ഒരു മണ്ടനാണ്, നിനക്കു ബുദ്ധിയും ഇല്ല, ശക്തിയും ഇല്ല എന്ന്.”

“ഉം..........അവന്‍ അങ്ങനെ പറഞ്ഞോ?”

“അതേ” കുറുക്കന്‍ പറഞ്ഞു.

ചന്ദനു അതു കേട്ടു സങ്കടവും ദേഷ്യവും ഒക്കെ വന്നു .

കുറുക്കന്‍ പറഞ്ഞു,“ഞാന്‍ ഒരു കാര്യം പറയാം, നിങ്ങളില്‍ ആര്‍ക്കാണ് കൂടുതല്‍ ശക്തി എന്നു പരീക്ഷിക്കാം, ഈ കാടിന്റെ നടുവില്‍ ഒരു പാറക്കെട്ടുണ്ട്, നാളെ അതിനു മുകളില്‍ നിന്നു നിങ്ങള്‍ക്കു ശക്തി പരീക്ഷിക്കാം.”ഇതേ സൂത്രം തന്നെ കുറുക്കന്‍ ചന്തുവിനോടും പറഞ്ഞു. രണ്ടുപേരും ഇക്കാര്യം തമ്മില്‍ തമ്മില്‍ ചോദിച്ചു വഴക്കായി.പിണങ്ങി.

പിറ്റേ ദിവസം ചന്ദനും ചന്ദുവും കുറുക്കന്റെ സൂത്രം മനസ്സിലക്കാതെ കാടിനു നടുവിലുള്ള പാറക്കെട്ടില്‍ കയറി ഗുസ്തി പിടിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. ദേഷ്യം മൂത്ത അവര്‍ കാലുകള്‍ തറയില്‍ ഉരച്ചു, വാലുകള്‍ വേഗത്തില്‍ ആട്ടി.ഇതെ സമയം കള്ളകുറുക്കന്‍ ഒളിച്ചിരുന്ന് ഇതൊക്കെ കണ്ടു “താന്‍ പറഞ്ഞ സൂത്രം ഒത്തതിലുള്ള ‘ സന്തോഷത്തില്‍ ഇരിക്കയായിരുന്നു ആ പാറയുടെ താഴെ. കുറുക്കന്‍ നോക്കുന്നതു ചന്ദന്‍ കണ്ടു. ചന്ദനോട് ചന്ദുവിനെ ഇടിക്കാന്‍ കുറുക്കന്‍ കണ്ണു കാണിച്ചു.ചന്ദന്‍ കുറച്ചു പുറകിലേക്കു മാറിയിട്ടു ഓടിവന്നു ശക്തിയായിട്ടു ചന്ദുവിന്റെ നെറ്റിക്കിട്ട് ഒറ്റ ഇടി. രണ്ടുപേരും വാശിയോടേ ഇടിയോടിടി..നെറ്റി മുറിഞ്ഞ് ചോര ഒഴുകാന്‍ തുടങ്ങി.ഈ തക്കം നോക്കി കുറുക്കന്‍ ആടുകളുടെ അടുത്തേക്ക് പതുക്കെ നടന്നടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.പാറയിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന ചോര നക്കി നക്കി ആയിരുന്നു അവന്റെ വരവ്. ചൂടു ചോരയുടെ രുചി കാരണം അവന്‍ ആടുകളുടെ തൊട്ടടുത്തെത്തിയത് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. കൂടുതല്‍ ശക്തിയായി ഇടിക്കാന്‍ വേണ്ടി ആടുകള്‍ പുറകോട്ടു മാറിയപ്പോള്‍ കുറുക്കന്‍ അവരുടെ നടുവില്‍ എത്തിയിരുന്നു.ശക്തിയായി മുന്നോട്ട് ഓടിവന്ന ആടുകളുടെ ഇടിയേറ്റ് ചതിയനായ കുറുക്കന്റെ തല പൊട്ടി ആടുകളുടെ ചോരയോടൊപ്പം പാറയിലുടെ ഒഴുകി. വേദന എടുത്ത് അലറിയ കുറുക്കന്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.“ഞാന്‍ നിങ്ങളെ തമ്മിലടിപ്പിച്ചു ചോരകുടിക്കാന്‍ നുണ പറഞ്ഞതാണേ” എന്നും പറഞ്ഞു ജീവനും കോണ്ട് ഒറ്റഓട്ടം.വല്ലവരും പറയുന്നതു കേട്ടു നല്ല കൂട്ടുകാരയ നമ്മള്‍ വഴക്കുണ്ടാക്കിയല്ലൊ എന്നു ഓര്‍ത്ത് ചന്ദനും ചന്ദുവും സങ്കടത്തോടെ നോക്കി നിന്നു.

ഇതില്‍ നിന്നും ഒരു കാര്യം എന്റെ പൊന്നു മക്കള്‍ക്കു മനസ്സിലായില്ലെ.സത്യമറിയാതെ തമ്മിലടിക്കരുത്.
ഇഷ്ടമായോ ഈ കഥ.

ഒരേ ദിവസം ജനിച്ചവര്‍

2008-07-02T06:02:00.000+04:00

ഇതു ഞാന്‍ എന്റെ ബ്ലോഗില്‍ ഇട്ടിരുന്നതാണ്.ഇന്നു വീണ്ടും വായിച്ചപ്പോള്‍
എല്ലാ മക്കള്‍ക്കും വേണ്ടി മഷിത്തണ്ടില്‍ ഒന്നുകൂടെ ഇട്ടാലോ എന്നു തോന്നി..നിങ്ങള്‍ കേട്ടതും വായിച്ചതും ഒക്കെ തന്നെയാണല്ലോ ഞാന്‍ പറയുന്ന കഥകളെല്ലാം തന്നെ.
ഈ കഥക്കു ഞാന്‍ ആരോടൊ കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.....
ഓര്‍മ്മ വരുന്നില്ല.

കാക്കകള്‍ക്കും ചിത്രശലഭങ്ങള്‍ക്കും ബന്ധമുണ്ടന്നു ഒരു കുട്ടി കണ്ടു പിടിച്ചു.
ഒരേ ദിവസം ജനിച്ചവര്‍.

ആകാശത്തില്‍ മേഘവും മഴവില്ലും തമ്മില്‍ സൌന്ദര്യത്തെ ചൊല്ലി വഴക്കുണ്ടായി.അടി പിടി ആയി.
വഴക്കുതീര്‍ക്കാന്‍ ദൈവം ആവുന്നതും ശ്രമിച്ചു.എന്നിട്ടും പൊരിഞ്ഞയടി..സഹികെട്ട ദൈവം, ശപിച്ചു.
"ഭൂമിയിലേക്ക് പൊയ്ക്കോളീന്‍.."

ഭൂമിയിലേക്കു പതിക്കുബോള്‍ മേഘം പൊടിഞ്ഞു കാക്കകള്‍ ആയി,മഴവില്ലു പൊടിഞ്ഞു ചിത്രശലഭങ്ങളും..
വ്യത്തിയും, സൌന്ദര്യവും ഭൂമിയ്ക്ക് നല്കിക്കൊണ്ട് അവര്‍ ഇവിടെയിങ്ങനെ പറന്നു നടക്കുന്നു.

നല്ല കഥ അല്ലേ എന്റെ കുഞ്ഞു മക്കളേ.അപ്പോള്‍ ഇനി ഞാറാഴ്ച കാണാം.

കൊറ്റിയും കുറുക്കനും

2008-06-29T15:25:00.000+04:00

അപ്പോള്‍ നമ്മക്കു പുതിയ ഒരു കഥ കേട്ടാലോ?
ഒരു കാട്ടില്‍ രണ്ടു കൂട്ടുകാരുണ്ടായിരുന്നു.ഒരു കുറുക്കനും ഒരു കൊറ്റിയും. കുറുക്കന്‍ മഹാ കൌശലക്കാരനായിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം കുറുക്കന്‍ തന്റെ കൂട്ടുകാരനെ വീട്ടിലേക്കു വിളിച്ചു ഒന്നു സത്കരിച്ചാലോ എന്നു വിചാരിച്ചു.അവന്‍ കൊറ്റിയോടു പറഞ്ഞു“നീ ഒരു ദിവസം എന്റെ വീട്ടിലേക്കു വാടാ, ഞാന്‍ നിനക്കു നല്ല ഒരു സൂപ്പ് ഉണ്ടാക്കി തരാം.”
കൊറ്റിക്കു വളരെ സന്തോഷം ആയി.പറഞ്ഞ ദിവസം പറഞ്ഞ സമയം തന്നെ കൊറ്റി ഒരു സമ്മാനപൊതിയും ഒക്കെയായി കുറുക്കന്റെ വീട്ടില്‍ എത്തി.കുറുക്കന്‍ കൊറ്റിയേ കാര്യമായി സ്വീകരിച്ചിരുത്തി, കുറെ കഥകളും വിശേഷങ്ങളും ഒക്കെ സംസാരിച്ചിരുന്നു, അങ്ങനെ ആഹാരം കഴിക്കാന്‍ സമയമായപ്പോള്‍ കുറുക്കന്‍ പറഞ്ഞു“ കൂട്ടുകാരാ ഞാന്‍ നല്ല സൂപ്പുണ്ടാക്കി വച്ചിട്ടുണ്ട് , എടുത്തിട്ടു വരാം” എന്നു പറഞ്ഞ് കുറുക്കന്‍ അടുക്കളയിലേക്കു പോയി.

രണ്ടു വലിയ പരന്ന പാത്രങ്ങളില്‍ നിറയെ സൂപ്പുമായി കുറുക്കന്‍ തിരികെ വന്നു.രണ്ടു പേരും കൊതിയോടെ സൂപ്പു കുടിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.കുറുക്കന്‍ മന;പ്പൂര്‍വം പരന്ന പാത്രത്തില്‍ സൂപ്പു വിളമ്പിയതാണ്.കൊറ്റിക്ക് നീണ്ടചുണ്ടുകള്‍ അല്ലേ മക്കളേ അതിനാല്‍ ഒരു തുള്ളി സൂപ്പു പോലും ആ പാവത്തിനു കുടിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല.എന്നാല്‍ കുറുക്കന്‍ ആ സൂപ്പു മുഴുവനും ആര്‍ത്തിയോടെ നക്കി നക്കി കുടിച്ചു. വിശന്നു പൊരിഞ്ഞ വയറുമായി കൊറ്റി കുറുക്കനെ നോക്കിയപ്പോള്‍ ഉള്ളില്‍ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഒന്നുമറിയാത്തവനേപ്പോലേ കുറുക്കന്‍ ചോദിച്ചു “എന്താ കൂട്ടുകാരാ സൂപ്പു കഴിക്കാഞ്ഞത്? ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലേ? നല്ല സ്വാദില്ലേ?ക്ഷമിക്കണം അടുത്തതവണ നന്നായിട്ടു ഉണ്ടാക്കിത്തരാം”.

“സാരമില്ല,ഇതില്‍ പരിഭവിക്കാനും, ക്ഷമചോദിക്കാനും എന്തിരിക്കുന്നു?താങ്കളുടെ ചങ്ങാത്തം ആണ് എനിക്കു വലുത്” കൊറ്റി പറഞ്ഞു.ഒരു ദിവസം കൊറ്റിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് കുറുക്കനെ ക്ഷണിച്ചിട്ട് കൊറ്റി അവന്റെ വീട്ടിലേക്കു പോയി.കൊറ്റി കുടിക്കാതെ വച്ചിരുന്ന സൂപ്പും കുടെ കുറുക്കന്‍ സന്തോഷത്തോടെ അകത്താക്കി.

പറഞ്ഞ ദിവസം തന്നെ കുറുക്കന്‍ കൊറ്റിയുടെ വീട്ടില്‍ എത്തി.വാതില്‍ക്കല്‍ എത്തിയപ്പഴേ കൊറ്റിയുണ്ടാക്കിയ സൂപ്പിന്റെ മണം അവന്റെ മൂക്കിലെത്തി.’ഏതായാലും കുശാലായി,നിറയെ കഴിക്കണം അവന്‍ കൊതിയോടെ ചിന്തിച്ചു.

വിനയത്തോടെ കൊറ്റി കുറുക്കനെ സ്വീകരിച്ചിരുത്തി .കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ കൊറ്റിയുടെ ജോലിക്കാരന്‍ സൂപ്പുമായി വന്നു.നീളന്‍ കഴുത്തും ഇടുങ്ങിയ വായും ഉള്ള കലങ്ങളിലായിരുന്നു സൂപ്പു കൊണ്ടുവന്നത്.സൂപ്പു കണ്ടതും കുറുക്കന്‍ കൊതി മൂത്ത് മര്യാദകള്‍ ഒക്കെ മറന്ന് നാക്കു നീട്ടി നക്കാന്‍ ഒരുങ്ങി.തല അകത്തെക്കു കടക്കുന്നില്ല, ചെറിയ വാവട്ടമുള്ള കലമല്ലേ?പാത്രത്തിന്റെ വക്കു നക്കിയും,മണം പിടിച്ചും, നിലത്തു വീണതുള്ളികള്‍ നക്കിയും കുറുക്കച്ചന്‍ അവിടെ ഇരുന്നു.അതേസമയം കൊറ്റി തന്റെ നീണ്ട കൊക്ക് കലത്തിലേക്കു കടത്തി സൂപ്പു മുഴുവനും കുടിച്ചു.

കൊറ്റി മനസ്സില്‍ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് കുറുക്കനോടു ചോദിച്ചു” അല്ല കൂട്ടുകാരാ എന്താ ഞാന്‍ ഉണ്ടാക്കിയ സൂപ്പ് നിനക്കും ഇഷ്ടായില്ല അല്ലെ?ഒട്ടും കഴിച്ചില്ലല്ലോ?“ കാര്യം മനസ്സിലായ കുറുക്കന്‍ നാണക്കേടോടെ കൊറ്റിയുടെ മുഖത്തേക്കു നോക്കി.വീണ്ടും കൊതി മൂത്ത് സൂപ്പു പാത്രത്തിന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നീങ്ങി നിന്ന ആ കുറുക്കച്ചനെ കൊറ്റി കണ്ണുരുട്ടി പേടിപ്പിച്ചു.കുറുക്കന്‍ വാലും ചുരുട്ടി ഒറ്റ ഓട്ടം.

ഇതില്‍ നിന്നു എന്താണ് കുഞ്ഞുങ്ങളേ നിങ്ങള്‍ക്ക് മനസ്സിലായതു?പരസ്പര ബഹുമാനമാണ് കൂട്ടുകാര്‍ക്കിടയില്‍ വേണ്ട്ത്. ആരോടും അപമര്യാദയായി പെരുമാറരുത്.

ഒരു കുണ്ടാമണ്ടിക്കഥ

2008-06-23T06:10:00.000+04:00

പണ്ട് പണ്ട് ഒരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു.രാജാവ് ഒരിക്കല്‍ മന്ത്രിയുടെ ബുദ്ധിശക്തി ഒന്നു പരീക്ഷിച്ചു നോക്കുവാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.ഒരു ദിവസം രാജാവ് മന്ത്രിയോടു ചോദിച്ചു

“മന്ത്രീ ഈ നാട്ടില്‍ എത്ര കാക്കകള്‍ ഉണ്ട്?”

രാജാവിന്റെ ഉദ്ദേശം അപ്പോള്‍ തന്നെ മന്ത്രിക്കു പിടി കിട്ടി.

‘അറുപതിനായിരത്തി അഞ്ഞൂറ്റിയന്‍പത്തി ഒന്‍പത്.” മന്ത്രി കൃത്യമായി പറഞ്ഞു.

അപ്പോള്‍ രാജാവ് അടുത്ത ചോദ്യം ചോദിച്ചു.

“ഈ കണക്കില്‍ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകള്‍(കൂടുതലോ കുറവോ) ഒന്നുമില്ല്ല്ല്ലല്ലോ? കൃത്യമെന്നു തന്നെ കരുതട്ടെ?”

അപ്പോള്‍ മന്ത്രി പറഞ്ഞു“ഇതിലേറെയുണ്ടായാല്‍ അതു ബന്ധുക്കളും,ചെങ്ങാതികളുംവിരുന്നു വന്നു തമസിക്കുന്നവരും ,കുറവായാല്‍ ഇവിടുത്തെ കാക്കകള്‍ അന്യദേശത്തേക്ക് വിരുന്നു പോയതു കോണ്ടും ആയിരിക്കും.”

മന്ത്രിയുടെ ബുദ്ധിപരമായ ഉത്തരം രാജാവിനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.

ചെറുചിരിയോടെ രാജാവു പറഞ്ഞു “മന്ത്രീ നിങ്ങള്‍ ബുദ്ധിമാന്‍ തന്നെ, സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു.“

രാപ്പാടി പറഞ്ഞ സത്യങ്ങള്‍

2008-06-15T09:32:00.000+04:00

പണ്ടു പണ്ട് ഒരു കര്‍ഷകന്റെ(കൃഷിക്കാരന്റെ) വീടിനടുത്തുള്ള തേന്മാവില്‍ ഒരു രാപ്പാടി(ഒരു കിളിയാണ്) കൂടുവച്ചു താമസിച്ചിരുന്നു.രാത്രികാലങ്ങളില്‍ അവള്‍ മധുരമായി പാടും.കര്‍ഷകന്‍ സന്തോഷത്തോടും കൌതുകത്തോടും കൂടി ഈ പാട്ടു എന്നും കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു.

പക്ഷെ ഒരു ദിവസം കര്‍ഷകനു ഒരു ദുര്‍ബുദ്ധി തോന്നി। അയാള്‍ രാപ്പടിയെ കെണിവച്ചു പിടിച്ചു।എന്നിട്ട് അതിനെ മനോഹരമായ ഒരു കൂടുണ്ടാക്കി അതിലടച്ചു സ്വന്തം മുറിയില്‍ വച്ചു.എന്നിട്ട് കര്‍ഷകന്‍ രാപ്പാടിയോടു പറഞ്ഞു“അല്ലയോ സുന്ദരിയായ കൊച്ചു ഗായികേ,നിന്നെ ഞാന്‍ എന്റെ സ്വന്തം ആക്കിയിരിക്കുന്നു.ഇനി രാത്രി കാലങ്ങളില്‍ ഈ കൂട്ടില്‍ നിന്നും മനോഹരമായ ഗാനം എനിക്കു കേട്ടു സന്തോഷിക്കാം.നിനക്കു ഞാന്‍ പാലും പഴവും എല്ലാം നിറയെ തരാം, നീ എനിക്കു വേണ്ടി പാടണം.”

അപ്പോള്‍ രാപ്പടി പറഞ്ഞു“ഞങ്ങള്‍ രാപ്പാടികള്‍ കൂട്ടിലിരുന്നു പാടാറില്ല.സ്വതന്ത്രമായി വിഹരിച്ചാലേ(പറന്നു നടന്നാലേ) ഞങ്ങള്‍ക്കു പാട്ടു വരു.താങ്കള്‍ തരുന്ന പാലും പഴവും എനിക്കു വേണ്ട്.സ്വയം അദ്ധ്വാനിച്ചു ഉണ്ടാക്കുന്ന ആഹാരമേ ഞങ്ങള്‍ കഴിക്കാറുള്ളു.ഈ കൂട്ടില്‍ പട്ടിണി കിടന്നു ഞാന്‍ മരിക്കും.ഇനി ഒരിക്കലും താങ്കള്‍(നിങ്ങള്‍) എന്റെ പാട്ടു കേള്‍ക്കില്ല. ഇതു സത്യം.”

കിളി പറഞ്ഞതു കേട്ട് കര്‍ഷകനു ഭയങ്കരമായ കോപം(ദേഷ്യം) വന്നു.അയാള്‍ രാപ്പാടിയെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി(പേടിപ്പിച്ചു).“അങ്ങനെയാണങ്കില്‍ ഞാന്‍ നിന്നെ കൊന്ന് ഇറച്ചിക്കറി ഉണ്ടാക്കി കഴിക്കും. രാപ്പടികളുടെ ഇറച്ചിക്കു നല്ല രുചി(സ്വാദ്) ആണെന്നു ഞാന്‍ ധാരാളം കേട്ടിട്ടുണ്ട്”.

അപ്പോള്‍ രാപ്പാടി കര്‍ഷകനോട് അപേക്ഷിച്ചു“അയ്യോ ദയവു ചെയ്ത് എന്നെ കൊല്ലരുതേ, നിങ്ങള്‍ എന്നെ സ്വതന്ത്രയാക്കുകയാണങ്കില്‍(വിടുകയാണങ്കില്‍) ഞാന്‍ മൂന്നു മഹനീയ സത്യങ്ങള്‍ നിങ്ങള്‍ക്കു പറഞ്ഞു തരാം.അതു എന്റെ ഇറച്ചിയേക്കാള്‍ എന്തുകൊണ്ടും പ്രയോജനകരവും, വിലപിടിച്ചതും ആണ്.”

ഇതു കേട്ട കര്‍ഷകന്‍ രാപ്പടിയെ മോചിപ്പിച്ചു.ഉടന്‍ തന്നെ അതു പറന്നു തേന്മാവില്‍ പോയിരുന്നു.എന്നിട്ടു സന്തോഷത്തോടെ ചിറകുകളടിച്ചു കൊണ്ട് കര്‍ഷകനോട് പറഞ്ഞു.“ഇതാ മൂന്നു സത്യങ്ങള്‍ കേട്ടുകൊള്ളൂ.
ഒന്നാമത്തെ സത്യം ഇതാണ്‌ :“കെണിയിലകപ്പെട്ടു പ്രാണനുവേണ്ടി കൊതിക്കുന്ന ഒരാള്‍ രക്ഷപെടുന്നതിനായി ഏതു വഗ്ദാനവും ചെയ്യും അതു വിശ്വസിക്കരുത്.“

രണ്ടാമത്തെ സത്യം കെട്ടു കൊള്ളൂ:“വരാനിരിക്കുന്ന സൌഭാഗ്യത്തേക്കാള്‍ നല്ലത് കൈയിലിരിക്കുന്ന സൌകര്യങ്ങള്‍ ആണ്.വരാനിരിക്കുന്നതിനു വേണ്ടി കൈയിലുള്ളവ നഷ്ടപ്പെടുത്തരുത്.”

മൂന്നാമത്തേയും അവസാനത്തേയും ആയ സത്യം ഇതാണ്:“മടയത്തരങ്ങള്‍ പറ്റിയാല്‍ അതോര്‍ത്ത് ദു;ഖിക്കരുത്, അതില്‍നിന്നും പാഠങ്ങള്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളണം(പഠിക്കണം).”
ഇത്രയും പറഞ്ഞ ശേഷം രാപ്പാടി ചിറകുകള്‍ അടിച്ചു ദൂരേക്കു പറന്നു പറന്നു പോയി.

ബുദ്ധി രക്ഷിക്കും

2008-06-08T07:01:00.000+04:00

പണ്ടു പണ്ട് ഒരു ഗ്രാമത്തിനടുത്തുള്ള കാട്ടില്‍ ഒരു കുറുക്കന്‍ താമസിച്ചിരുന്നു.അവന്‍ ദിവസവും സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞു (ഇരുട്ടി തുടങ്ങിയാല്‍)നാട്ടിലിറങ്ങും.വീടുകളുടെ അടുത്തുകൂടെ ആരും കാ‍ണാതെ കറങ്ങി നടക്കും.കൂട്ടില്‍ കയറാതെ നില്‍ക്കുന്ന കോഴിയെ കണ്ടാല്‍ ചാടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് കടന്നു കളയും.ആരെങ്കിലും കോഴിക്കൂട് അടക്കുവാന്‍ മറന്നു പോയിട്ടുണ്ട്ങ്കില്‍ ഒരു കോഴി അവനു അത്താഴമായതു തന്നെ.നാട്ടുകാര്‍ക്ക് അവനൊരു ശല്യമായിത്തീര്‍ന്നിരുന്നു.നാട്ടുകാര്‍ അവനെ പിടികൂടാന്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്.സൂത്രക്കാരനായ അവന്‍ എപ്പോഴും രക്ഷപെടും.

പതിവുപോലെ കുറുക്കന്‍ ഇര(തീറ്റ) തേടി ഇറങ്ങി.നല്ല നിലാവ് പരന്നിരുന്നു.നിഴലുകളില്‍ കൂടിയും വെളിച്ചം വീഴാത്ത വഴികളില്‍ കൂടിയും അവന്‍ പാത്തും പതുങ്ങിയും നടന്നു. പാതിരാത്രി വരെ തിരഞ്ഞു നടന്നിട്ടും ആഹാരത്തിനു അവനു ഒന്നും കിട്ടിയില്ല. അവന്‍ ക്ഷീണം കൊണ്ടും വിശപ്പു കൊണ്ടും തീരെ നടക്കുവാന്‍ കഴിയാതെ ഒരു വീടിന്റെ പിറകില്‍ പോയി കിടന്നു.അപ്പോള്‍ അല്പം അകലെ ഒരു ശബ്ദം കേട്ടത് അവന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു.ഒരു മുയല്‍ മരച്ചീനിയുടെ ചുവടു മാന്തുകയാണ്. കുറുക്കന്‍ എഴുന്നേറ്റ് സാവധാനം മുയലിന്റെ പിറകില്‍ച്ചെന്നു. ഒറ്റ കുതിപ്പിനു(ചാട്ടത്തിനു)അതിന്റെ ചെവിയില്‍ പിടികൂടി.മുയല്‍ പേടിച്ചു പോയി.എന്നാല്‍ പെട്ടന്നു തന്നെ മുഖത്തു സന്തോഷം വരുത്തിക്കൊണ്ട് മുയല്‍ പറഞ്ഞു:

“ചേട്ടാ ഞാന്‍ കുറച്ചു വെണ്ണ തിന്നാന്‍ ഇറങ്ങിയതാ. എന്തൊരു കൊതി, പോയി നോക്കിയിട്ട് ഒരഞ്ചാറു പേര്‍ക്ക് തിന്നാനുള്ളതുണ്ട്.ആരെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കില്‍ അവരെക്കൂടെ വിളിച്ചുകൊണ്ടുപോകാമെന്നു കരുതിയിരിക്കയായിരുന്നു”

“അതിനു മരച്ചീനിയുടെ മൂടു തുരക്കുന്നതു എന്തിനാണ്?”കുറുക്കന്‍ ചോദിച്ചു.

“അതു കൊള്ളാം; വെറുതേ ഇരുന്നപ്പോള്‍ ഒരു തമാശ, തന്നെയുമല്ല വെണ്ണ ഇന്നങ്ങു തീരും, നാളത്തേക്കു വല്ലതും വേണ്ടേ?” മുയല്‍ ചോദിച്ചു.

“അപ്പോള്‍ നീ നാളെ മരച്ചീനി തിന്നാനിരിക്കുവാ?” കുറുക്കന്‍ ചോദിച്ചു.

“പറഞ്ഞതു പോലെ ഞാനതങ്ങു മറന്നു, ചേട്ടനെന്നെ പിടിച്ചിരിക്കയാണല്ലോ, കൊന്നാലുമായി, തിന്നാലുമായി” മുയല്‍ സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു.

“ഇന്നെനിക്കു ഇതുവരെ ഒന്നും കിട്ടിയില്ല, നന്നായി വിശക്കുന്നും ഉണ്ട്, നല്ല പാലുപോലുള്ള നിന്റെ മാംസം ദൈവമായിട്ടെനിക്കു കാണിച്ചു തന്നതു ഞാന്‍ എങ്ങനെ വേണ്ട എന്നു വയ്ക്കും?”കുറുക്കന്‍ പിടി ഒന്നുകൂടി ബലപ്പെടുത്തി.

“ചേട്ടാ ഒരു ഉപകാരം ചെയ്യണം, എനിക്കു വെണ്ണ തിന്നാന്‍ വലിയ കൊതി, കുറച്ചു വെണ്ണ തിന്നാന്‍ ചേട്ടന്‍ എന്നെ സമ്മതിക്കണം, അതു കഴിഞ്ഞു ചേട്ടന്‍ എന്നെ തിന്നോ, എനിക്കു സമ്മതമാ, എന്റെ ചെവിയില്‍ നിന്നു പിടി വിടണ്ട്” മുയല്‍ പറഞ്ഞു

“വെണ്ണ എവിടെ?”കുറുക്കന്‍ ചോദിച്ചു.

ചേട്ടന്‍ വാ ഞാന്‍ കാണിച്ചു തരാം.” മുയല്‍ കുറുക്കനേയും കൊണ്ട് ആ വീടിന്റെ കിണറിനടുത്തു ചെന്നു.അവിടെ വലിയ ഒരു കയറിന്റെ രണ്ടറ്റത്തും തൊട്ടി കെട്ടി കപ്പിയില്‍ തൂക്കിയിട്ടിരുന്നു.മുയല്‍ കുറുക്കനോട് കിണ്ട്റ്റിലേക്കു നോക്കുവാന്‍ പറഞ്ഞു.കുറുക്കന്‍ എത്തിനോക്കി.ആകാശത്തു തെളിഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന പൂര്‍ണ്ണചന്ദ്രന്റെ പ്രതിബിംബം(നിഴല്‍)കിണറ്റില്‍ കണ്ടു.അതു വെണ്ണയാണന്നു തെറ്റിദ്ധരിച്ച കുറുക്കന്‍ ആര്‍ത്തിയോടെ(കൊതിയോടെ) ചോദിച്ചു“ചെങ്ങാതീ നമ്മള്‍ ഇതു തിന്നാന്‍ എങ്ങനെ കിണറ്റിലിറങ്ങും?”

മുയല്‍ പറഞ്ഞു”അതിനോ പ്രയാസം, ചേട്ടന്‍ ചെവിയില്‍ നിന്നും പിടി വിടുക ഞാന്‍ കാണിച്ചു തരാം, ഒരു തൊട്ടിയില്‍ കയറി ഞാന്‍ ആദ്യം കിണറ്റിലിറങ്ങാം,പിറകേ അടുത്തതില്‍ കയറി ചേട്ടനും വരണം”.എന്നു പറഞ്ഞു മുയല്‍ ഒരു തൊട്ടിയില്‍ ചാടികയറി. തൊട്ടി കിണറ്റിലേക്കു താണു.മുയല്‍ ആദ്യം ചെന്നു മുഴുവനും തിന്നങ്കിലോ എന്നു വിചാരിച്ച് പെട്ടന്നു കുറുക്കന്‍ മറ്റെ തൊട്ടിയില്‍ ചാടിക്കയറി.അതു ഭാരം കാരണം പെട്ടന്നു കിണറ്റില്‍ താണു വെള്ളത്തില്‍ മുങ്ങി.കയറിന്റെ മറ്റേ അറ്റം മുകളിലേക്കു ഉയര്‍ന്നു.സൂത്രക്കാരനായ മുയല്‍ കരയിലേക്കു ചാടി ഓടി രക്ഷപെട്ടു.

ഗുണപാഠം; ബുദ്ധിയുണ്ട്ങ്കില്‍ ഏതു ചതിയില്‍ നിന്നും രക്ഷപെടാം

അലസനു കൂട്ട് അലസന്‍

2008-05-31T22:23:00.001+04:00

എനിക്കും കുറേ കുട്ടിക്കഥകള്‍ അറിയാം. മഷിത്തണ്ടിലേ കഥകളും കവിതകളും ഒക്കെ കാണുമ്പോള്‍ , വായിക്കുമ്പോള്‍ എനിക്കറിയാവുന്നവയും ഇതിലൂടെ ഒരിക്കല്‍ക്കൂടി ഒന്നു ഓര്‍ത്തെടുത്ത് ഇതിന്റെ വായനക്കാരായ നിഷ്കളങ്ക മനസ്സുകളോട് പങ്കുവൈക്കണം എന്നു ഒരു തോന്നല്‍ . ഇതൊന്നും എന്റെ സ്വന്തം അല്ല. കുട്ടിയായിരുന്നപ്പോള്‍ കേട്ടതും എന്റെ കുട്ടികള്‍ക്കുവേണ്ടി എവിടുന്നൊക്കെയോ വായിച്ചെടുത്തതും . പറഞ്ഞോട്ടെ ഞാന്‍...

പണ്ട് പണ്ട് ഒരു കൃഷിക്കാരന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.അയാള്‍ക്ക് ആറു കഴുതകളും.അവയില്‍ ഒരെണ്ണം ചത്തുപോയി.പിന്നെയുള്ള അഞ്ചു കഴുതകളില്‍ നാലെണ്ണവും നല്ല ചുണക്കുട്ടന്മാരായിരുന്നു, എന്നാല്‍ അഞ്ചാമനാകട്ടെ മഹാ മടിയനും അനുസരണയില്ലാത്തവനും ആയിരുന്നു.അതുകാരണം മറ്റു നാലുകഴുതകള്‍ക്കും വളരെക്കൂടുതല്‍ അദ്ധ്വാനിക്കേണ്ടി വന്നു.അതുകാരണം പുതിയ ഒരു കഴുതയെക്കൂടെ വാങ്ങാന്‍ കൃഷിക്കാരന്‍ തീരുമാനിച്ചു.
ഗ്രാമത്തില്‍ ഒരാള്‍ക്ക് ഒരു കഴുതയെവില്‍ക്കാനുണ്ട് എന്നു കൃഷിക്കാരന്‍ അറിഞ്ഞു.അയാള്‍ അവിടെയെത്തി കഴുതയെക്കണ്ടു വിലയും ഉറപ്പിച്ചു.പക്ഷെ ഒരു വ്യവസ്ഥ. കഴുതയുടെ സ്വഭാവവും രീതികളും കൊള്ളാമോ എന്നു ഉറപ്പാക്കണം.അതിനായി കഴുത ഒരു ദിവസം കൃഷിക്കാരന്റെ കൂടെനില്‍ക്കണം.കഴുതയെ തൃപ്തിപ്പെട്ടങ്കില്‍ കച്ചവടം നടക്കും.വില്പനക്കാരനും ആ വ്യവസ്ഥ സമ്മതിച്ചു.

കൃഷിക്കാരന്‍ കഴുതയുമായി വീട്ടില്‍ എത്തി. ആ കഴുതയെ അയാള്‍ മറ്റു കഴുതകളോടൊപ്പം വിട്ടു. അദ്ധ്വാനികളായ കഴുതകള്‍ പണിയെടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കയായിരുന്നു. എങ്കിലും നവാഗതനെ സ്വീകരിക്കാന്‍ അവര്‍ സമയം കണ്ടെത്തി, പക്ഷെ നവാഗതനു അവരെ അത്ര രസിച്ചില്ല.അവരെ അവന്‍ പുഛത്തോടെ നോക്കി. അലസന്‍ കഴുത കുറേ മാറി ഒരു പണിയും ചെയ്യാതെ നില്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നവാഗതന്‍ ഉടന്‍ തന്നെ അലസന്‍ കഴുതയുടെ അടുത്തെത്തി, വേഗം തന്നെ അവര്‍ ചെങ്ങാതികളും ആയി. വര്‍ഷങ്ങളായി പരിചയമുള്ള ചെങ്ങാതിമാരെപ്പോലെ അവര്‍ സൊറ പറയുകയും ഉരുമ്മിനിന്നു സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കയും ചെയ്തു.

കൃഷിക്കാരന്‍ ഇതൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.’ഈ കഴുതയെ എനിക്കു വേണ്ട‘ ആയാള്‍ തീരുമാനിച്ചു. വൈകിയെങ്കിലും വാങ്ങിയ കഴുതയെ കെട്ടി വലിച്ചു കൊണ്ട് കൃഷിക്കാരന്‍ വില്പനക്കാരന്റെ അരികിലെത്തി. വില്പനക്കാരനു അത്ഭുതമായി. അയാള്‍ ചോദിച്ചു“രണ്ടു ദിവസം നിരീക്ഷണം നടത്തണമെന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്. എന്നിട്ട് ഇപ്പോള്‍.......?”

“ഇവന്റെ കാര്യത്തില്‍ രണ്ടു ദിവസം ആവിശ്യമായി വന്നില്ല ,ചെന്നപാടെതന്നെ അവന്‍ അവന്റെ ശരിയായ സ്വഭാവം കാണിച്ചു. ഇവന്‍ ഒരു അലസന്‍ ആണ്.ഇവന്‍ അലസനോടു കൂടിയതില്‍ നിന്നും എനിക്കത് മനസ്സിലായി. നിങ്ങളുടെ കഴുതയെ എനിക്കു വേണ്ട, മാത്രമല്ല നിങ്ങള്‍ ചോദിക്കുന്ന വിലയുടെ പകുതി വിലക്ക് ഇതു പോലെ ഒരു കഴുതയെ ഞാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് തരാം”. കൃഷിക്കരന്‍ കഴുതയെ അവിടെ വിട്ട് തിരികെ പോയി.

ഇതിലെ ഗുണപാഠം എന്താണ്?

നമ്മുടെ കൂട്ടുകാരില്‍ നിന്നാണ് മറ്റുള്ളവര്‍ നമ്മെ അളക്കുന്നത്. ഒരേ സ്വഭാവഗുണം ഉള്ളവരാണ് ഒരുമിച്ചു കൂടുന്നത്.

കാര്‍മുകിലേ...

2008-05-25T20:44:00.000+04:00

മാനത്തു മുട്ടുന്ന മാമല മേലേ...
മങ്ങിത്തുടങ്ങുന്ന സൂര്യന്നു താഴേ...
തെന്നിപ്പറക്കുന്ന കാറ്റിന്റെ കൂടേ...
കണ്ടല്ലോ കാക്കക്കറുമ്പി ഞാന്‍ നിന്നേ..

നീലക്കടലിലെ നീരെല്ലാം കോരീ..
ആകാശത്തോട്ടത്തിന്‍ ചാരത്തു കൂടീ..
പോരുമ്പോളാരേ പെരുമ്പറ കൊട്ടീ..
പേടിപ്പെടുത്തുവാനോടി വന്നെത്തീ..

ആടുന്നു പൊന്‍‌മയില്‍ പീലി വിടര്‍ത്തീ..
കാടിന്‍ തലപ്പുകള്‍ കാവടിയേറ്റീ..
മായുന്നു മാരിവില്‍ ചായം പരത്തീ..
മിന്നല്‍പ്പിണരുകള്‍ തോരണം തൂക്കീ..

വാടുന്ന പച്ചപ്പടര്‍പ്പിന്നു മീതേ..
പൂവാടി തീര്‍ക്കാനായെത്തുകയില്ലേ..
തണ്ണീരു താഴത്തു തൂവാത്തതെന്തേ..
മണ്ണിലെല്ലാവരും കാത്തിരിപ്പല്ലേ..

പാറിവാ പച്ചക്കിളീ

2008-05-20T23:41:00.003+04:00

പച്ചച്ചപ്പാടത്തെ പച്ചക്കതിര്‍കൊത്താന്‍
പച്ചപ്പനന്തത്തക്കൂട്ടമെത്തി
പച്ചനിറത്തിലാ കാടുതന്നെ പറ-
ന്നെത്തിയതോ നല്ല ശേലുതന്നെ !

ഒച്ചവച്ചങ്ങിങ്ങു പാറിപ്പറന്നിട്ടു
മിന്നല്‍പ്പിണര്‍പോലെ പാഞ്ഞിറങ്ങി
മൂര്‍ച്ചയേറുന്നൊരാ കൊക്കാലരിഞ്ഞവര്‍
പ്പച്ചക്കതിര്‍ക്കുല തണ്ടറുത്തൂ

പാടത്തിന്നക്കരെ നില്‍ക്കുന്നൊരാഞ്ഞിലി
ക്കൊമ്പിലേക്കാക്കിളി കൂട്ടരെത്തി
നെന്മണിയോരാന്നായ് പൊട്ടിച്ചു പൊട്ടിച്ചു
നെന്മണിപ്പാലു കുടിച്ചു മെല്ലെ

വീണ്ടും പറന്നുപോയ് നെല്‍ക്കതിര്‍ കൊത്തുവാന്‍‍
ആരെയും തെല്ലുമേ കൂസിടാതെ,
പാടിയും പാലുനുകര്‍ന്നുമാ തത്തകള്‍
കുഞ്ഞിവയറു നിറച്ചു വേഗം

പാടത്തിനപ്പുറം കുന്നിന്‍ ചെരുവിലാ
സൂര്യനും പോയിമറഞ്ഞനേരം
ചെമ്മേചിലച്ചുകൊണ്ടാക്കിളിക്കൂട്ടമാ
കാട്ടിലേക്കങ്ങു തിരിച്ചുപോയി.

കളിത്തോഴന്‍

2008-05-05T00:20:00.000+04:00

വേനല്‍ച്ചൂടിന്‍ നടുവിലുമിവിടെ-
ത്തൊടിയില്‍ നനവു പടര്‍ത്തും ചാലിന്‍
കരയില്‍ തളിരു വിടര്‍ത്തി;ത്തെല്ലും
കളവില്ലാ മനമഴകും കാട്ടി;
കുളിരും നീരും തണ്ടിലൊതുക്കും
തോഴനതാരെന്നറിയാമോ....?

അറിയാമറിയാം കുഞ്ഞിക്കൈകള്‍
കളിയായെഴുതുവതെല്ലാമുള്ളില്‍
നിറയും നീരാല്‍ മായ്ക്കും തോഴന്‍
നീയാണെന്റെ മഷിത്തണ്ടേ..!!!

ലകഡീ മേം സേ മകഡീ

2008-04-26T09:41:00.000+04:00

ഒരു ഹിന്ദി കവിത

ബ്ലോഗര്‍ സുമേഷ് ചന്ദ്രന്റെ മകള്‍ ഐശ്വര്യ എന്ന പൊന്നൂസ് പാടിയ ഒരു ഹിന്ദി കവിത മലയാള തര്‍ജ്ജമയോടൊപ്പം പോസ്റ്റുന്നു.

ബാഹര്‍ ഏക് പുരാനി ലകഡീ
ഉസ് മേം രഹതീ മോഠീ മകഡീ
ഏക് ദിന്‍ ബേലാ മാ സേ റൂഠീ,
ജാകര്‍ ഉസ് ലകഡീ പര്‍ ബൈഠീ
ലകഡീ മേം സേ മകഡീ നികലീ
ബേലാ ഡര്‍ സേ ഐസേ ഉജ് ലീ

ബാഹര്‍ = പുറത്ത്; ഏക് = ഒരു, ഒന്ന്; പുരാനീ = പഴയ; ലകഡീ = മരം, മരത്തടി; മോഠീ = വലിയ; ബേല = ബേല എന്ന് പേരുള്ള പെണ്‍കുട്ടി; റൂഠീ = പിണങ്ങി; ജാകര്‍ = പോയി; ബൈഠീ = ഇരുന്നു; നികലീ = പുറത്തു വന്നു; ഡര്‍ = പേടി, ഭയം; ഐസേ = ഇതുപോലെ/ഇതു പോലെ; ഉജ് ലീ = ഭയന്നു വിറച്ചു.

ഹിന്ദി വരികളുടെ ഏകദേശം മലയാള അര്‍ത്ഥം:

പുറത്തൊരു പഴഞ്ചന്നുണക്കമരം
അതിന്നുള്ളിലുണ്ടേ വണ്ടനെട്ടുകാലി..
ഒരുദിനം ബേല പിണങ്ങി അമ്മയോട്,
പോയാ മരത്തിന്‍ മുകളിലിരുന്നു
മരത്തില്‍ നിന്നും വന്നൂ എട്ടുകാലി!!
ബേലാ ഭയത്താല്‍ ഇങനെ വിറച്ചു...

(ഇങനെ വിറച്ചു (ഐസേ ഉജ് ലീ) എന്നു പറയുമ്പോള്‍ ശരീരം ഒന്നു വിറപ്പിയ്ക്കാന്‍ മറക്കല്ലേ...)

പ്രാര്‍ത്ഥന.

2008-04-10T10:30:00.000+04:00

പ്രസിദ്ധ കവിയും തത്വചിന്തകനുമായ ഡോ:സര്‍ മുഹമ്മദ് ഇഖ് ബാല്‍ കുട്ടികള്‍ക്കായി എഴുതിയതാണ് ഉറുദു ഭാഷയിലുള്ള ഈ കവിത. എല്ലാ കുഞ്ഞുക്കൂട്ടുകാര്‍ക്കും വല്യകൂട്ടുകാര്‍ക്കും എന്റെ സമ്മാനമാണ് ഈ സ്വതന്ത്രവിവര്‍ത്തനം.

പ്രാര്‍ത്ഥനയായി ചുണ്ടിലെത്തുന്ന ഇതെല്ലാം
എന്‍ മോഹങ്ങളാണ് .

എന്‍ ജീവിതം നിറദീപമാക്കണേ നീ... എന്നെ

ആയുസ്സ് കൊണ്ട് അന്ധകാരം
അകറ്റുന്നവന്‍ ആക്കണേ നീ... എന്നെ

മുഴുലോകവും എന്‍ തേജസ്സിനാല്‍
പ്രകാശപൂരിതമാക്കണേ നീ... എന്നെ

പുന്തോട്ടത്തിന് പൂവെന്നപോലെന്നെ
ജന്മനാടിന്‍ സൌന്ദര്യമാവണേ നീ... എന്നെ

വിജ്ഞാന വെളിച്ചം അന്വേഷിക്കും-
ഈയാം പാറ്റയാകണേ നീ- എന്നെ

ഞാന്‍
അശരണര്‍ക്ക് ആലമ്പമാകണം
ദരിദ്രര്‍ക്കും വേദനിക്കുന്നവര്‍ക്കും
സാന്ത്വനമായ് മാറണം‍.

എന്റെ ദൈവമേ... നീ എന്നെ
തിന്മകളില്‍ നിന്ന് അകറ്റി...
സല്‍പന്ഥാവില്‍ ചരിപ്പിക്കണേ...

കേള്‍ക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ലങ്കില്‍ ഇവിടെ ക്ലിക്കിയാലും മതി.

ആലപിച്ചത് ഞനല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ധൈര്യമായി ക്ലിക്കാം... കേള്‍ക്കാം.

കുടവയറന്‍ ചേട്ടന്‍

2008-04-07T12:44:00.000+04:00

കൂടല്ലൂരില്‍ നിന്നൊരു ചേട്ടന്‍
കുടവയറന്‍ ചേട്ടന്‍
കാടാമ്പുഴയില്‍ പോകാന്‍ നാലാള്‍
കൂടിയിറങ്ങീലോ
കുടുകുടു ബോട്ടില്‍ കേറിയിരുന്നു
കടവു കടന്നപ്പോള്‍
ചടപട കണ്ണിലുറക്കം കേറി
ഒടുവില്‍ കരയെത്തി
കുടുകുടു ബോട്ടില്‍ വിസിലു വിളിച്ചു
കടുകിടയില്ലാട്ടം
കടവിലെയാശാന്‍ തൊട്ടുവിളിച്ചു
കടുകിടയില്ലാട്ടം
കടവിലെയാശാന്‍ കുത്തുകൊടുത്തു
ചടപട ചൂടായി
ചാടിയിറങ്ങീട്ടൊടുവില്‍ ചേട്ടന്‍
പടപട കൂളായി

(ഇഡലി കുക്കറിലെ ഇഡ്‌ലി. വിസില്‍ കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍, വെന്തോ ഒന്നു തൊട്ടു നോക്കി ഒടുവില്‍ കുത്തിയെടുക്കുന്നു. പിന്നെ തണുക്കുന്നു)

അരാണീ ഗഫൂര്‍ക്ക

2008-04-02T14:47:00.000+04:00

ഗള്‍ഫില്‍ പോയൊരു ഗഫൂര്‍ക്കാ
ഗര്‍വ്വില്ലാത്തൊരു ഗഫൂര്‍ക്കാ
എണ്ണക്കടലില്‍ പണിയത്രേ
എണ്ണിക്കൂട്ടീ കാശത്രെ
പണ്ടു മെലിഞ്ഞൊരു ഗഫൂര്‍ക്കാ
കണ്ടോ ചീര്‍ത്തതു വന്നപ്പോള്‍

ഉത്തരം : പപ്പടം

ഏതാണീ കപ്പല്‍

2008-03-20T08:57:00.000+04:00

അമ്പതു വെള്ളക്കാരേ കേറ്റീ
ട്ടമ്പോ ഒരു കപ്പല്‍
കടലുകടന്നുകടന്നിട്ടവരോ
കരകള്‍ തേടിപ്പോയ്‌
കടലുകടക്കും നേരത്തവരോ
കലപില ചിരിയായി
ഓരോ കരയിലുമോരോ സായി-
പ്പോടിയിറങ്ങിപ്പോയ്‌
കരയിലിറങ്ങും നേരത്തവരോ
കരിനിറമായിപ്പോയ്‌
അമ്പതുപേരുമിറങ്ങീ കപ്പലു-
മമ്പോ മുങ്ങിപ്പോയ്‌

അപ്പുക്കുട്ടാ കപ്പലതേതാ-
ണിപ്പം ചൊല്ലേണം
അപ്പം നല്‍കാം കപ്പലിലാരാ-
ണിപ്പം ചൊല്ലേണം

(ഉത്തരം കണ്ടുപിടിക്കൂ കൂട്ടുകാരേ.. ദയവായി ഉത്തരം മെയിലില്‍ അയക്കുക gopalmanu@gmail.com ആദ്യത്തെ പത്തു ശരിയുത്തരങ്ങള്‍ക്ക് പോപ്പിക്കുട സമ്മാനം.. ഉത്തരം ഇവിടെ പറയല്ലേ പ്ലീസ്......)

ഉത്തരം പറയാമോ

2008-03-19T10:16:00.000+04:00

വെള്ളപ്പട്ടു വിരിച്ചൊരു വഴിയേ
വെള്ളാരം വഴിയേ
കള്ളക്കുട്ടന്‍ കുഞ്ഞിക്കുട്ടന്‍
തുള്ളിച്ചാടിപ്പോയ്‌
കള്ളന്‍ കാലു ചവിട്ടുന്നിടമൊരു
പുള്ളിക്കുത്തായി
പുള്ളിക്കുത്തു നിരന്നതു കാണാന്‍
ഉള്ളില്‍ കൊതിയായി
പുള്ളിക്കുയിലുകള്‍ വന്നാക്കുന്നില്‍
തുള്ളിയിരുപ്പായി
കള്ളിപ്പെണ്ണേ ചൊല്ലാമോയീ
വെള്ളപ്പട്ടേത്‌?
ഉള്ളുതുറന്നൊന്നാലോചിക്കൂ
കള്ളനിതാരാണ്‌?
വെള്ളിത്തുട്ടുതരാം ഞാന്‍ ചൊല്ലൂ
പുള്ളിക്കുയിലേത്‌?

ഉത്തരം: കടലാസില്‍ പേനകൊണ്ടെഴുതുന്നത്‌
വെള്ളപ്പട്ട്‌ : കടലാസ്‌
കള്ളക്കുട്ടന്‍ : പേന
പുള്ളിക്കുയില്‍ : കണ്ണ്

അത്തള പിത്തള തവളാച്ചീ

2008-03-16T19:57:00.000+04:00

കൊച്ചുകൂട്ടുകാരേ..

പണ്ട് പണ്ട് ഈ ബ്ലോഗന്മാരായ അങ്കിള്‍മാരും ആന്റിമാരും നിങ്ങളെപോലെ കുട്ടികളായിരുന്ന സമയത്ത് കളിച്ചിരുന്ന ഒരു കളിയാണിത്. എത്ര കൂട്ടുകാര്‍ക്കു വേണമെന്കിലും ഒന്നായിരുന്നു കളിക്കാവുന്ന ഒരു കളിയാണിത്.

ആദ്യമായി ഒരു ലീഡറെ തിരഞ്ഞെടുക്കുക. ആകുട്ടിയായിരിക്കും ഈ കളി നിയന്ത്രിക്കുന്നത്. എന്നിട്ട് താഴെകാണുന്ന ഫോട്ടോയിലെ പോലെ വട്ടത്തില്‍ ഇരിക്കുക. നിങ്ങളുടെ കൈകള്‍ രണ്ടും മുന്നോട്ടു നീട്ടി നടുക്കായി വെക്കുക.

ഈ കളിയില്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന പാട്ട് ഇനി പറഞ്ഞു തരാം. എല്ലാരും ഇത് കാണാതെ പഠിച്ചോളണം കേട്ടോ.

അത്തള പിത്തള തവളാച്ചി
ചുക്കുമലിരിക്കണ ചൂലാപ്പ
മറിയം വന്നു വിളക്കൂതി
ഉണ്ടാ മാണി സാറാ പീറാ ഗോട്ട്.
(ഇതിന്റെ മീനിങ്ങൊന്നും ആരും ചോദിക്കരുത്. ചുമ്മാ പാടിയാല്‍ മതി)

ഫോട്ടോയിലെ ലീഡര്‍ കുട്ടി ചെയ്യുന്ന പോലെ ഒരു കൈ ചുരുട്ടി ഓരോ കുട്ടിയുടെ കയ്യിലും ചെറുതായി കുത്തി കുത്തി പോവുക. അത്തള, പിത്തള എന്നീ ഓരോ വാക്കിനും ഓരോ കൈ വീതം ഗോട്ട് വരെ പോകുക. ഗോട്ട് എന്നു ഏതു കയ്യിലാണോ എത്തുന്നത് ആ കൈ മലര്‍ത്തി വക്കുക. വീണ്ടും അടുത്ത കൈമുതല്‍ അത്തള പിത്തള തുടരുക.

ഇങ്ങനെ പോകുമ്പോള്‍ ആരുടെയെങ്കിലും മലര്‍ത്തിയ കയ്യില്‍ ഗോട്ട് എത്തുകയാണെങ്കില്‍ ആ കൈ താഴെ കാണുന്ന ചിത്രത്തിലേതു പോലെ ചുരുട്ടി വക്കുക.

വീണ്ടും തുടരുക. ചുരുട്ടിയ കൈയ്യില്‍ ഗോട്ട് എത്തുമ്പോള്‍ താഴെകാണുന്ന ചിത്രത്തിലേതു പോലെ കൈ പുറകില്‍ കൊണ്ട് ഒളിച്ചു വക്കുക. പിറകിലുള്ള കൈ ചുരുട്ടി തന്നെ വച്ചേക്കണേ. കൈ മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുവന്നാല്‍ പിച്ചു കൊള്ളും.

ഇങ്ങനെ കളിച്ചു കളിച്ച് ആദ്യം രണ്ടുകൈകളും കളത്തിനു പുറത്താകുന്നവര്‍ ഔട്ടായി. ബാക്കിയുള്ളവര്‍ കളി തുടരണം. ഏറ്റവും അവസാനം കളത്തില്‍ ബാക്കിയാവുന്ന ഒരു കൈ ആരുടേതാണോ ആ കുട്ടിയായിരിക്കും ഈ കളിയിലെ വിജയി.

ഈ കളിയില്‍ പങ്കെടുത്തവര്‍

അനു, പ്രജു, മനു, ഉണ്ണി, അമി, അച്ചു, കണ്ണന്‍

========================================

ഇതേ കളിയുടെ മറ്റൊരു പാട്ടാണ്,

അക്കുത്തിക്കുത്താന വരമ്പേ കയ്യേ കുത്ത് കരിങ്കുത്ത്

ചീപ്പ് വെള്ളം താറാവെള്ളം, താറാമ്മക്കടെ കയ്യേലൊരു ബ്ലാങ്ക്

=======================================

പച്ചമാങ്ങ ... പച്ചമാങ്ങ

2008-03-13T20:00:00.002+04:00

നാടായ നാടെല്ലാം മാവുകള്‍ പൂത്തല്ലോ
മാവില്‍നിറഞ്ഞല്ലോ കണ്ണിമാങ്ങ
ചേലൊത്തപച്ചക്കുലകളായ്‌ തൂങ്ങുന്ന
നല്ല പുളിയുള്ളോരുണ്ണി മാങ്ങ

നാളുകരോന്നായ്‌ വാടിക്കൊഴിയവേ
മാങ്ങകളൊക്കെമുഴുത്തുവന്നു
ആയതിന്നൊപ്പമാ മൂവാണ്ടന്‍‌മാവിന്റെ
ചില്ലകളൊക്കെയും ചാഞ്ഞുവന്നു!

പച്ചമാങ്ങായൊന്നുപൊട്ടിച്ചുതിന്നുവാന്‍
കണ്ണനുമുണ്ണിയ്ക്കും പൂതിയായി
കല്ലെടുത്തുന്നം‌പിടിച്ചുണ്ണി 'വീക്കവേ’
മാങ്ങക്കുലയൊന്നു താഴെയെത്തി!

കല്ലിലിടിച്ചു പൊട്ടിച്ചുമുറിച്ചുണ്ണി
നല്ല ‘ചുന‘യുള്ള മാങ്ങയൊന്ന്
കണ്ണനോ വൈകാതെ വായിലൊതുക്കിയാ
നല്ലമുഴുത്തകഷണമൊന്ന്!

“അയ്യോയിതെന്തുപുളിപ്പാണീ മാങ്ങയ്ക്ക്
പല്ലും‌കൂടങ്ങുപുളിച്ചിടുന്നേ.....”
കൈനിറയെ കുറേ‘കല്ലുപ്പും‘ കോരീട്ടാ
കൊച്ചേച്ചി വന്നങ്ങടുത്തുകൂടി!

കണ്ണനുമുണ്ണിയുംകൊച്ചേച്ചിയുംകൂടെ
മാവിന്റെ ചോട്ടിലിരിന്നുമെല്ലെ,
മാങ്ങകളോരോന്നായ് പൊട്ടിച്ചുതിന്നവര്‍,
മാവിന്‍ ചുവട്ടിലൊരുത്സവമായ് !!

ഫോട്ടോ: കുട്ടിച്ചാത്തന്‍

* “ചുന” - മാങ്ങയുടെ കറയ്ക്ക് മദ്ധ്യതിരുവിതാംകൂറില്‍ പറയുന്ന പേര്

പൂത്തുമ്പിയോടൊരു സല്ലാപം.........

2008-03-09T01:00:00.000+04:00

പൂത്തുമ്പീ പൂവന്‍ തുമ്പീ
പൂവാലന്‍ തുമ്പീ പൊന്നോണതുമ്പീ
പൂവാംകുരുന്നില തുഞ്ചത്തായൊരു
പൊന്നൂഞ്ഞാല്‍ കെട്ടാം-നിനക്കായ്‌
പൊന്നൂഞ്ഞാല്‍ കെട്ടാം
താണിരുന്നാട്‌ തുമ്പീ
ആയത്തിലാട്‌ തുമ്പീ
ഈണത്തില്‍ പാടീ, താളത്തില്‍ കൊട്ടി
ഞാനും കൂടീടാം - നിനക്കൊപ്പം
ഞാനും കൂടീടാം.

*** *** ***

തേന്‍ കുടമേന്തിനില്‍ക്കും- വെണ്‍
തുമ്പക്കുടങ്ങളുണ്ടേ - തുമ്പീ
പൂമ്പൊടിയേറ്റിനില്‍ക്കും - പൊന്‍
‍ചെമ്പകപൂക്കളുണ്ടേ
തേനുണ്ണാന്‍ നീ വായോ
പൂമ്പൊടി പൂശാന്‍ വായോ
പൂമണം കൊള്ളാം പൂക്കില നുള്ളാം
ആലോലമാടീടാം - തെന്നലില്‍
ആലോലമാടീടാം.

രചന: കെ.സി. ഗീത.
Copyright(C) 2008 K.C. Geetha.

പാട്ടുപാടിയ കഴുത

2008-03-03T20:08:00.000+04:00

കൊച്ചുകൂട്ടുകാരേ, ഇന്ന് പഞ്ചതന്ത്രം കഥകളില്‍നിന്നും ഒരു കഥ കേള്‍ക്കാം.

പണ്ട് പണ്ട് നടന്ന കഥയാണുകേട്ടോ. ഒരിടത്ത് ഒരു കുറുക്കനും കഴുതയും ഉണ്ടായിരുന്നു. വലിയ കൂട്ടുകാരായിരുന്നു അവര്‍. അങ്ങനെയിരിക്കെ ചൂടുകാലം വന്നു. വല്ലാത്ത ചൂടും ദാഹവും. കഴുതയ്ക്ക് ഒരു തണ്ണിമത്തങ്ങ തിന്നുവാന്‍ കൊതിയായി. അടുത്ത് ഒരിടത്ത് ഒരു വലിയ തണ്ണിമത്തന്‍ തോട്ടം ഉണ്ടെന്നു അവന് അറിയാമായിരുന്നു. കഴുതയും കുറുക്കനും കൂടി അവിടേക്ക് പോയി.

തോട്ടത്തിലെത്തിയപ്പോഴല്ലേ പ്രശ്നം. ചുറ്റും വേലികെട്ടിയിരിക്കുന്നു. അകത്താണെങ്കിലോ നല്ല വിളഞ്ഞുപഴുത്ത, അകമൊക്കെ നല്ല ചൊമചൊമാന്നു ചുവന്ന തണ്ണിമത്തങ്ങകളും. കഴുതയ്ക്കും കുറുക്കനും കൊതിയടക്കാനായില്ല. ആരും കാണാതെ കഴുത പതിയ വേലിയുടെ ഒരു ഭാഗം കടിച്ചും ചവിട്ടിയും പൊളിക്കാനാരംഭിച്ചു. കുറുക്കനും സഹായിച്ചു. അവസാനം ഒരു ചെറിയ വിടവ് ആ വേലിയില്‍ ഉണ്ടാക്കിയിട്ട് കഴുതയും കുറുക്കനും കൂടി തോട്ടത്തിനകത്തു കയറി!

താമസിയാതെ അവര്‍ തണ്ണിമത്തനുകള്‍ പൊട്ടിച്ച് തിന്നാന്‍ തുടങ്ങി. “ഹാ‍വൂ... എന്തു രുചി....” കഴുതയും കുറുക്കനും വയറുനിറയെ തിന്നു. അല്‍പ്പം കഴിഞ്ഞ് വയറുനിറഞ്ഞു എന്നായപ്പോള്‍ കഴുത ഉറക്കെ “ങീഹോ...ങീഹോ... “ എന്ന് അമറാന്‍ തുടങ്ങി. അതുകേട്ട് കുറുക്കന്‍ ചോദിച്ചു, “നീയെന്താ ഇങ്ങനെ അമറുന്നത്.....മിണ്ടാതിരിക്കെടാ കഴുതേ.. തോട്ടത്തിന്റെ കാവല്‍കാരെങ്ങാനും കേട്ടാല്‍ അവര്‍ വന്ന് നിന്നെ അടിച്ച് ശരിയാക്കും.”

കഴുത പറഞ്ഞു “ഞാന്‍ അമറിയതല്ല കുറുക്കാ, ഞാന്‍ പാട്ടുപാടുകയാണെന്ന് കേട്ടാലറിയില്ലേ. എനിക്കേ, വയറുനിറയെ ശാപ്പാട് കഴിച്ചാല്‍ പിന്നെ ഉറക്കെയൊന്നു പാടണം, ഇതെന്റെ പണ്ടേയുള്ള ശീലമാ.....”

കുറുക്കന്‍ വീണ്ടും കഴുതയെ പറഞ്ഞുമനസ്സിലാക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ കഴുത അത് കേട്ടില്ല എന്നുമാത്രവുമല്ല, ഉറക്കെ തന്റെ പാട്ട് തുടര്‍ന്നു. ഇനി ഇവിടെ നിന്നാല്‍ തനിക്കും തല്ലുകൊള്ളും എന്നു മനസ്സിലാക്കിയ കുറുക്കന്‍ ഓടീപ്പോയി ഒരു കാടിനുള്ളില്‍ മറഞ്ഞിരുന്നു.

തോട്ടത്തില്‍നിന്നും കഴുതയുടെ കരച്ചില്‍കേട്ട കാവല്‍ക്കാര്‍ വടിയുമായി ഓടിവന്നു. വേലിപൊളിച്ച് അകത്തുകടന്ന് തണ്ണിമത്തന്‍ തിന്ന കഴുതയെ അവര്‍ അടിച്ചു. അടീകൊണ്ട് കഴുത ഓടാന്‍ തുടങ്ങി. കഷ്ടമേ, വേലി പൊളിച്ചഭാഗവും കാണുന്നില്ലല്ലോ. അവസാനം അടികൊണ്ട് അവശനായ കഴുത ഒരു വിധത്തില്‍ തോട്ടത്തിനു വെളീയില്‍ കടന്നു.

കാവല്‍ക്കാര്‍ പോയെന്നുറപ്പായപ്പോള്‍ കുറുക്കന്‍ അവന്റെ അടുത്തെത്തി. എന്നിട്ടു ചോദിച്ചു, “ചങ്ങാതീ, നിന്നോട് ഞാനപ്പോഴേ പറഞ്ഞതല്ലേ, പാടരുത്, കാവല്‍ക്കാര്‍ വരും എന്ന്. എന്നിട്ട് നീയത് കേട്ടീല്ല. ഇനി കിട്ടിയത് അനുഭവിച്ചോ“.

കഴുത ഒന്നും മിണ്ടാതെ തലയും താഴ്ത്തി കുറുക്കനോടൊപ്പം നടന്നു.

ഈ കഥയില്‍നിന്നും കൂട്ടുകാര്‍ എന്തു ഗുണപാഠം പഠിച്ചു?

അറിവുള്ളവര്‍ പറയുന്നത് അനുസരിക്കണം, എപ്പോഴും നാം വിചാരിക്കുന്നതും ചെയ്യുന്നതും ശരിയാവണമെന്നില്ല.

===========================
ഈ കഥയില്‍ ചേര്‍ത്തിരിക്കുന്ന കാരിക്കേച്ചര്‍ വരച്ചുതന്നത് നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ട കാര്‍ട്ടൂണിസ്റ്റ് സജീവേട്ടനാണ്. സജീവേട്ടന് നന്ദി.

കാക്കേ കാക്കേ കൂടെവിടെ ?

2008-02-24T04:52:00.000+04:00

കാക്കേ കാക്കേ കൂടെവിടെ ?
കൂട്ടിനകത്തൊരു കുഞ്ഞുണ്ടോ ?
കുഞ്ഞിനു തീറ്റ കൊടുക്കാഞ്ഞാല്‍
കുഞ്ഞുകിടന്നു കരയില്ലേ?

കുഞ്ഞേ കുഞ്ഞേ നീ തരുമോ
നിന്നുടെ കൈയ്യിലെ നെയ്യപ്പം?
ഇല്ല തരില്ലീ നെയ്യപ്പം,
അയ്യോ കാക്കേ പറ്റിച്ചോ !!

ഈ പഴയ പാട്ട്, ഇവിടെ മൂന്നര വയസ്സുകാരന്‍ മനു പാടിയിരിക്കുന്നു.

ഇവിടെ കേള്‍ക്കാന്‍ സാധിക്കാത്തവര്‍ യൂട്യൂബിലെ ഈ ലിങ്ക് ഒന്നു നോക്കൂ

നല്ലവളായ പരുന്തമ്മ

2008-02-22T00:42:00.000+04:00

പൂഞ്ചോലക്കാട്ടിലെ ഒരു വലിയ ആല്‍മരത്തിന്റെ മുകളിലായിരുന്നു ചങ്ങാലിപ്പരുന്തമ്മ കൂടുകെട്ടി താമസിച്ചിരുന്നത്‌. പരുന്തമ്മയ്ക്ക്‌ രണ്ടു കൂട്ടുകാരുണ്ടായിരുന്നു - ചിണ്ടനെലിയും ചിന്നുക്കുരുവിയും, . പരുന്തും എലിയും കുരുവിയും കൂട്ടുകൂടുമോ എന്ന് കൂട്ടുകാര്‍ വിചാരിക്കുന്നുണ്ടാവും. സാധാരണ അങ്ങനെയില്ല. എന്നാല്‍ ഇവര്‍ മൂന്നുപേരും കൂട്ടുകാരാവാന്‍ ഒരു കാരണമുണ്ട്‌. അതു കേള്‍ക്കേണ്ടേ?

പണ്ടൊരുദിവസം ഒരു വേടന്‍ കാട്ടില്‍ പക്ഷികളെ പിടിക്കാന്‍ ഒരു വലവിരിച്ചു. അറിയാതെ നമ്മുടെ ചങ്ങാലിപ്പരുന്തമ്മ അതില്‍ കുടുങ്ങി. അവളുടെ കരച്ചില്‍കേട്ട്‌ ചിന്നുക്കുരുവി അവിടേക്ക് വന്നു. പരുന്തമ്മ സങ്കടത്തോടെ ചിന്നുവിനെ വിളിച്ച്‌, തന്നെ എങ്ങനെയെങ്കിലും രക്ഷിക്കണേ എന്നു കരഞ്ഞു പറഞ്ഞു. ആദ്യം പരുന്തിന്റെ അടുത്ത്‌ പോകാന്‍ പേടിയായെങ്കിലും ചിന്നു പതുക്കെപ്പതുക്കെ വലയുടെ അടുത്തെത്തി. പരുന്തമ്മയുടെ കിടപ്പില്‍ കഷ്ടംതോന്നിയ അവള്‍ പോയി ചിണ്ടനെലിയെ വിളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നു. ചിണ്ടനും പരുന്തമ്മയെ പേടിയായിരുന്നു.

പരുന്തമ്മ പറഞ്ഞു " ചിന്നൂ, ചിണ്ടാ, പണ്ടൊക്കെ ഞാന്‍ നിങ്ങളെ ഒരു പാടു പേടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. ഇനിയങ്ങനെ ഉണ്ടാവില്ല. എന്നെ ഇവിടെനിന്നു രക്ഷിച്ചാല്‍ നമ്മള്‍ക്കെന്നും കൂട്ടുകാരായി ഇരിക്കാം. നിങ്ങളെ ഞാനൊന്നും ചെയ്യില്ല." ചിന്നുവും ചിണ്ടനും കൂടിയാലോചിച്ചു. അവസാനം വലകടിച്ചുമുറിച്ച്‌ ചിണ്ടന്‍ പരുന്തിനെ അവിടെനിന്നും രക്ഷിച്ചു. അന്നുമുതലാണ്‌ അവര്‍ കൂട്ടുകാരയത്‌.

അങ്ങനെയിരിക്കെ ചിന്നുക്കുരുവിയുടെ കല്യാണമായി. പൂഞ്ചോലക്കാട്ടില്‍ത്തന്നെയുള്ള കുട്ടുക്കുരുവിയായിരുന്നു ചെക്കന്‍. കല്യാണമൊക്കെക്കഴിഞ്ഞ്‌ ചിന്നുവും കുട്ടുവും അടുത്തുള്ള നെല്ലിമരത്തില്‍ ഒരു കൂടുകെട്ടി. നാരുകളും, ഉങ്ങങ്ങിയ ഇലകളുമൊക്കെ വച്ച നല്ലൊരു കൂടായിരുന്നു അവരുടേത്. കുറേനാള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ചിന്നു മൂന്നു മുട്ടയിട്ടു. “ഹായ്‌.... മുട്ടവിരിഞ്ഞ്‌ കുഞ്ഞിക്കുരുവികള്‍ വരുമല്ലോ“. അതോര്‍ത്ത്‌ കുട്ടുവും ചിന്നുവും വളരെ സന്തോഷിച്ചു.

ചിന്നു മുട്ടയ്കുമേലെ അടയിരുന്ന് അവയ്ക്ക്‌ ചൂടുകൊടുത്തു. കുറച്ചു ദിവസങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ മുട്ടവിരിഞ്ഞ്‌ നല്ല സുന്ദരന്മാരായ മൂന്നു കുരുവിക്കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ പുറത്തെത്തി. കുഞ്ഞുങ്ങളെയും നോക്കി അങ്ങനെയിരിക്കുന്നത്‌ കുട്ടുവിനും ചിന്നുവിനും വലിയ സന്തോഷമായിരുന്നു. കുഞ്ഞുങ്ങളാണെങ്കിലോ, എപ്പോഴും കീ..കീ.. എന്നു കരച്ചിലും. അച്ഛനും അമ്മയും മാറിമാറി കാട്ടില്‍ പോയി അവര്‍ക്ക്‌ തീറ്റ കൊണ്ടുവന്നു നല്‍കി. അങ്ങനെ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ വളര്‍ന്നുവന്നു.

പക്ഷേ ഒരു അപകടം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. താഴെയുള്ള ഒരു മാളത്തില്‍ കോരന്‍ എന്നൊരു പാമ്പ്‌ എവിടെനിന്നോ വന്ന് താമസമായി. കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ കരച്ചില്‍ അവന്‍ കേട്ടു. അവയെ തിന്നാനായി അവന്‌ കൊതിയായി. ചിന്നുവും കുട്ടുവും ഇതറിഞ്ഞില്ല. ഒരു ദിവസം അവര്‍ തീറ്റതേടിപ്പോയ സമയം കോരന്‍ പാമ്പ് നെല്ലിമരത്തിലേക്ക്‌ കയറി. മണം പിടിച്ചുകൊണ്ട്‌ അവന്‍ കുരുവിക്കൂടിന്റെ അടുത്തേക്ക്‌ എത്തി. പാവം കുരുവിക്കുഞ്ഞുങ്ങള്‍. ഇതാരാണ്‌ വരുന്നതെന്നറിയാതെ അവര്‍ കീ..കീ.. എന്നു കരഞ്ഞു. പാമ്പ്‌ വാപിളര്‍ന്നുകൊണ്ട്‌ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ഇഴഞ്ഞുവന്നു.

"അയ്യോ.. നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ പാമ്പ്‌ പിടിക്കുന്നേ.." തീറ്റയുമായി തിരിച്ചെത്തിയ കുട്ടുവും ചിന്നുവും ഉറക്കെ കരഞ്ഞു.. "അയ്യോ....അയ്യോ... " പാമ്പ്‌ കുഞ്ഞുങ്ങളെ തിന്നാനായി പോവുകയാണ്‌. എന്തുചെയ്യണമെന്നറിയാതെ അവര്‍ വിഷമിച്ചു. പെട്ടന്ന് ചങ്ങാലിപ്പരുന്തമ്മ എവിടെനിന്നോ പറന്നെത്തി. തന്റെ കാലിലെ കൂര്‍ത്ത നഖങ്ങള്‍ പാമ്പിന്റെ വയറ്റിലേക്ക്‌ കുത്തിയിറക്കി. കോരന്‍ വേദന കൊണ്ട്‌ പുളഞ്ഞു. മരത്തിലെ പിടിവിട്ട്‌ അവന്‍ മരത്തില്‍നിന്നും താഴെവീണു. പരുന്തമ്മ വിട്ടില്ല. വീണ്ടും താഴേക്ക്‌ പറന്നു ചെന്ന് അവള്‍ കോരനെ കൊത്തി. പാമ്പ് പൂഞ്ചോലക്കാട്ടില്‍ നിന്നും ജീവനും കൊണ്ടോടി. കുട്ടുവും ചിന്നുവും പരുന്തമ്മയ്ക്ക്‌ നന്ദി പറഞ്ഞു.

========================
അവലംബം: ഇത് ഈസോപ്പ്‌ കഥയല്ല, മഴത്തുള്ളി മാഷുടെ കുരുവി എന്ന കവിതയാണ് ഇതിനു പ്രചോദനം.

എന്തു രസം....!!

2008-02-19T01:12:00.002+04:00

മഞ്ഞിന്‍‌തട്ടമണിഞ്ഞോരാ
കൊച്ചുവെളുപ്പാന്‍ കാലത്ത്
പുതപ്പിനുള്ളില്‍ ചുരുണ്ടുകൂടി-
ക്കിടന്നുറങ്ങാനെന്തുരസം......!

കുളിര്‍കാ‍റ്റേറ്റാ മുറ്റത്ത്
കരിയിലകൂട്ടി തീപൂട്ടി
അതിന്റെചുറ്റും നിരന്നിരുന്നാ-
ത്തീകാഞ്ഞീടാനെന്തുരസം.....!!

അങ്ങനെതീകാഞ്ഞീടുമ്പോള്‍
കോപ്പയിലമ്മതരുന്നോരാ
കട്ടന്‍‌കാപ്പിനുണഞ്ഞുകുടിക്കാ-
നെന്തൊരുരുചിയാണെന്തുരസം......!

കുഞ്ഞിപ്പല്ലുകള്‍തേച്ചിട്ട്
വായില്‍ വെള്ളമൊഴിക്കുമ്പോള്‍
ഒട്ടും രസമില്ലയ്യോപിന്നെയി-
തെന്തുതണുപ്പോ...ഹൊ.ഹൊ..ഹോ..!

=======================================
ഈ കവിതയുടെ ബാക്കിവരികള്‍ ശ്രീലാല്‍ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.
ഇങ്ങനെ...... (with minor editing)
=======================================

ഇത്തിരിയെണ്ണേം തേച്ചിട്ട്
‍തോര്‍ത്തും സോപ്പുമെടുത്തിട്ട്
അച്ഛനൊടൊപ്പം പോയീടേണം
ചാരേയുള്ളകുളക്കരയില്‍.

മഞ്ഞുനനച്ചൊരുകല്പടവും
‘പുക‘പൊങ്ങുന്നൊരു തെളിനീരും
കൂത്താടുംചെറുപരല്‍മീനുകളും
കാണാനെന്തൊരു രസമെന്നോ !

കുളിരോലുന്നൊരു വെള്ളത്തില്‍
‍മടിയോടെന്‍ കാല്‍ തൊട്ടെന്നാല്‍
‍പടരും കുളിരെന്നുടലാകെ
മാറും മടിയൊരു ഞൊടിയിടയില്‍

ഈ കവിത മനോജ് പാടിയിരിക്കുന്നു ഇവിടെ

നായയാവാന്‍ ശ്രമിച്ച കഴുത

2008-02-13T01:38:00.000+04:00

കൊച്ചുകൂട്ടുകാരേ, അടുത്തടുത്ത് മൂന്നു കുട്ടിക്കവിതകള്‍ നമ്മള്‍ വായിച്ചു. ഇനി ഒരു കഥയാകാം, അല്ലേ?

പണ്ട് പണ്ട് ഒരു നാട്ടില്‍ ഒരു വ്യാപാരിയുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് ധാരാളം പശുക്കളും, ആടുകളും, ഒരു കഴുതയും, നായയയും ഒക്കെ വളര്‍ത്തുമൃഗങ്ങളായി ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം വൈകിട്ട് വ്യാപാരി തന്റെ മൃഗങ്ങളെ സൂക്ഷിക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് എത്തി. തീറ്റതിന്നു കൊണ്ടുനില്‍ക്കുന്ന തടിച്ചുകൊഴുത്ത പശുക്കളേയും, വെള്ളരോമക്കുപ്പായവുമിട്ടുകൊണ്ടു നില്‍ക്കുന്ന ആടുകളെയും, പട്ടണത്തിലേക്ക് വ്യാപര സാധനങ്ങള്‍ കൊണ്ടുപോകുവാനുപയോഗിക്കുന്ന കഴുതയേയും ഒക്കെ കണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന് വളരെ സന്തോഷം തോന്നി. വ്യാപാരി അവയെ തൊട്ടും തലോടിയും അല്‍പ്പസമയം അവിടെ നിന്നു.

പെട്ടന്ന് വ്യാപാരിയുടെ വളര്‍ത്തുനായ അവിടേക്ക് ഓടിവന്നു. അവന്‍ വാലാട്ടിക്കൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിനു ചുറ്റും ഓടിക്കളിക്കുകയും കാലുയര്‍ത്തി ചാടി വ്യാപാരിയുടെ കാലുകളില്‍ ചാരിനില്‍ക്കുകയും ചെയ്തു. വ്യാപാരിക്ക് ഈ നായയെ വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. അവനെ തലോടിക്കൊണ്ട് അദ്ദേഹം അവിടെ ഇരുന്നു. എന്നിട്ട് നായയ്ക്ക് കൊടുക്കാനായി എന്തെങ്കിലും ഭക്ഷണം കൊണ്ടുവരുവാന്‍ വേലക്കാരോട് പറഞ്ഞു. നായ വ്യാപാരിയുടെ മടിയില്‍ കയറി അവിടെ ഇരുന്നുകൊണ്ട് തന്റെ സ്നേഹപ്രകടനങ്ങള്‍ തുടര്‍ന്നു.

ഇതുകണ്ട് കഴുതയ്ക്ക് വലിയ അസൂയതോന്നി നായയോട്. കഴുത ഇങ്ങനെ വിചാരിച്ചു “ഇത്ര ചെറുതായിട്ടും ഇവനെങ്ങനെ ഇത്രയധികം സ്നേഹം പിടിച്ചുപറ്റാന്‍ കഴിയുന്നു. അങ്ങനെ വിട്ടാല്‍പ്പറ്റില്ല, ഇതുപോലൊക്കെ എനിക്കും സാധിക്കുമോ എന്നു നോക്കുകതന്നെ“. ഉടന്‍ തന്നെ കഴുത വ്യാപാരി ഇരിക്കുന്നിടത്തേക്ക് വന്ന് നായ കാണിച്ചതുപോലെ ചുറ്റും ചാടാനും, വാലാട്ടാനും, അദ്ദേഹത്തെ നക്കാനും മറ്റും തുടങ്ങി. ഈ കഴുതയ്ക്ക് എന്തുപറ്റി എന്നോര്‍ത്ത് എല്ലാവരും ചിരിച്ചു. വ്യാപാരി തന്നെ നോക്കുന്നതേയില്ലെന്നു കണ്ട് അരിശം വന്ന കഴുത നായ ചെയ്തതുപോലെ തന്റെ കാലുരണ്ടും ഉയര്‍ത്തി വ്യാപാരിയുടെ തോളിലേക്ക് വയ്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. വ്യാപാരി കഴുതയെ ഉച്ചത്തില്‍ ശകാരിച്ചു. ഇതുകണ്ട് വേലക്കാര്‍ ഒരു വടിയുമായി വന്ന് കഴുതയ്ക്ക് നല്ല അടികൊടുക്കുകയും, അവനെ തൊഴുത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗത്ത് കൊണ്ടുപോയി കെട്ടിയിടുകയും ചെയ്തു.

ഈ കഥയില്‍ നിന്ന് കൂട്ടുകാര്‍ എന്തൊക്കെ ഗുണപാഠങ്ങള്‍ പഠിച്ചു?

1. നമ്മെക്കൊണ്ട് ചെയ്യാന്‍ പറ്റുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ക്കേ തുനിയാവൂ. മുതിര്‍ന്നവര്‍ക്കു മാത്രം ചെയ്യാന്‍ പറ്റുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ കുട്ടികള്‍ക്കും ചെയ്യണം എന്നു വാശി പാടില്ല.

2. മറ്റുകുട്ടികളോ, മറ്റാള്‍ക്കാരോ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുന്നതുകണ്ട് അതുപോലെ നമുക്കും ആവാം എന്നുകരുതി എടുത്ത് ചാടരുത്. അതു ചിലപ്പോള്‍ നമുക്ക് പറ്റാത്ത കാര്യമാവാം.

3. നമുക്ക് പറ്റാത്ത കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്താല്‍ ചിലപ്പോള്‍ മറ്റുള്ളവരുടെ മുമ്പില്‍ നാം നാണംകെട്ടുപോകും.

================================

അവലംബം : ഈസോപ്പ് കഥകള്‍

കുഞ്ഞാറ്റക്കിളി

2008-02-10T22:51:00.000+04:00

"പാടത്തിന്നക്കരെ ചോലയ്ക്കടുത്തൊരു
നാഴിപ്പയറു വിതച്ചിട്ടുണ്ടേ..."
കുഞ്ഞാറ്റക്കൂട്ടില്‍ വിരുന്നിനു വന്നൊരു
ചങ്ങാലിച്ചങ്ങാതി ചൊല്ലി മെല്ലേ..

"ഇന്നു ഞാനാവഴി പോന്നതില്‍പ്പിന്നെയാ-
പൂങ്കിളിക്കൂട്ടങ്ങള്‍ വന്നിരിയ്ക്കാം..
ആവോളം വേഗത്തിലെത്തിയാലൊത്തിരി
വാരിക്കൊറിച്ചിടാം, കൊണ്ടുപോരാം.."

പച്ചപ്പയറിന്നു മോഹിച്ചുവെങ്കിലും
കുഞ്ഞാറ്റ പണ്ടേ മടിയനത്രേ..
അരിമണി നാലുണ്ട്‌ നാളേയ്ക്കു; മറ്റന്നാള്‍
പോകാമെന്നോതി കളിച്ചുവത്രേ..

രണ്ടാംനാള്‍ കാലത്തു കത്തും വിശപ്പോടെ
കുഞ്ഞാറ്റപ്പൈങ്കിളി ചെന്ന നേരം..
പയറെല്ലാം മുള നീട്ടി പുഞ്ചിരിപ്പൂ, ചെറു
കുളിരുള്ള കാറ്റേറ്റിട്ടാനന്ദിപ്പൂ..

പൊരിയുന്ന വയറോടെ, കുഞ്ഞാറ്റക്കിളി- തന്റെ
മടിയെപ്പഴിച്ചു മിഴി തുടച്ചൂ
ഇന്നത്തെ നേരത്തു ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങള്‍
നാളേയ്ക്കു മാറ്റല്ലേ കൂട്ടുകാരേ.

വാനില്‍ പാറാനെന്തുരസം

2008-02-05T02:02:00.002+04:00

നീലവിരിച്ചൊരുമാനത്ത്
പഞ്ഞിയുടുപ്പുമണിഞ്ഞിട്ട്
പാറിനടക്കും വെണ്മുകിലേ
പോകുവതെങ്ങീ നേരത്ത്?

അങ്ങുകിഴക്കേമലനിരയില്‍
മാനം‌മുട്ടും കുന്നില്ലേ?
അവിടാണോ നിന്‍ കൊട്ടാരം?
മഴവില്‍ ചാര്‍ത്തിയ കൊട്ടാരം?

കാര്‍മുകില്‍കൊണ്ടുനടപ്പോരാ
വാര്‍മഴവില്ലതു വര്‍ണ്ണാഭം!
അതുപോലൊരു ചെറുമഴവില്ലീ-
പാവമെനിക്കും തരുമോ നീ?

ഉയരേ പാറിപ്പോകുമ്പോള്‍
താഴെക്കാഴ്ചകളെന്തെല്ലാം?
കാടും മേടും മലനിരയും
കാണാന്‍ ചേലോ ചങ്ങാതീ!

ചെല്ലക്കാറ്റുവരുന്നുണ്ടേ
മുകിലുകളൊത്തുകളിച്ചീടാന്‍
അവളോടൊപ്പംപോകുമ്പോള്‍
എന്നെക്കൂടെ കൂട്ടാമോ?

അമ്മുവിനുത്തരമേകാതെ
തെക്കന്‍‌കാറ്റിന്‍ ചുമലേറി
കാര്‍മ്മുകിലാടും മേടയതില്‍
പോയി മറഞ്ഞാ വെണ്മുകില്.

ഈ കവിത രേണു ആലപിച്ചിരിക്കുന്നത് ഇവിടെ കേള്‍ക്കാം

തുലാ മഴ ...............

2008-02-03T08:57:00.001+04:00

മഴയതു ചിന്നം പെയ്യുന്നു
മാനത്തൂടിടി പായുന്നു

വെള്ളിവെളിചം വീശുന്നു
വെള്ളിടിയായതു വെട്ടുന്നു

തുമ്പികളെല്ലാം അകലുന്നു
പറവകളെല്ലാം കരയുന്നു

ചേമ്പില പോലും തുള്ളുന്നു
പൂവുകളെല്ലാം കൊഴിയുന്നു

മണ്ണും വിണ്ണും ഇരുളുന്നു
തുലാ മഴയാണിതു സൂക്ഷിച്ചോ!!!!!!!!!!!

ഉമ്മമരുന്ന്

2008-01-31T02:04:00.000+04:00

ഇന്നലെരാത്രിയിലപ്പൂനമ്മ
കൊടുത്തതുകുന്നിക്കുരുവല്ല!
ചോപ്പുനിറത്തിലെവട്ടത്തില്
‍മനമൊട്ടുവലച്ചൊരുമഞ്ചാടി?!

മീനൂനൊട്ടുകൊടുക്കാഞ്ഞതി-
നാലവളതുനേരേകണ്ടീലാ‍!
അമ്മതനിക്കുതരാതെകൊടു-
ത്തതുമധുരംകിനിയുംമുട്ടായി?!

എന്നുനിനച്ചവളിത്തിരിനേരം‌
കണ്ണുകലങ്ങിത്തേങ്ങുമ്പോള്‍,
അമ്മപുണര്‍ന്നുപറഞ്ഞതുകേ-
ട്ടവളപ്പൂന്റരികില്‍ ചെന്നോതി!

നിന്റെപനിക്കിന്നമ്മകൊടുത്ത
മരുന്നതുകണ്ടുകരഞ്ഞൂഞാന്‍!
ഇല്ല,പിണങ്ങില്ലപ്പൂഞാനിനി-
യുമ്മമരുന്നുപകര്‍ന്നീടാം!!

പിറന്നാള്‍ - (കുട്ടിക്കവിത)

2008-01-29T19:52:00.000+04:00

ആവണി മാസമണഞ്ഞു പൊന്നാതിരാ
ത്താരവു,മിന്നിതാ കണ്‍തുറന്നൂ..
അഞ്ചാം പിറന്നാളിലാരോമലാതിരാ-
ക്കുഞ്ഞിന്നു പുഞ്ചിരിപ്പൂ കൊടുത്തൂ..

അമ്മയുമച്ഛനുമൊന്നിച്ചു കാലത്തു
തേവരെക്കണ്ടു വിളക്കു വച്ചൂ..
പുത്തനുടുപ്പിട്ടു, പൊട്ടിട്ടു,ചേലൊത്ത
കുപ്പിവളക്കൂട്ടമൊത്തണിഞ്ഞൂ..

പായസം വെയ്ക്കുവാനമ്മയടുപ്പത്തു
കുത്തരി വേവിച്ചൊരുക്കിയിട്ടൂ..
ശര്‍ക്കരപ്പാനിയും പാലും നറും നെയ്യു-
മണ്ടിപ്പരിപ്പും രുചി പകര്‍ന്നൂ..

"ആരും കൊതിയ്ക്കും മണവും മധുരവു-
മിത്രമേലെങ്ങിനെ ചേര്‍ത്തിണക്കീ.."
കൂട്ടുകാരൊത്തുച്ചസദ്യയ്ക്കു പായസ-
മുണ്ണുമ്പോള്‍ ചോദിപ്പൂ കുഞ്ഞു മെല്ലേ..

"അമ്മതന്‍ വാല്‍സല്യമാധുര്യമാണതി-
ലോമനേയേറെ",യെന്നോതിയച്ഛന്‍.
അര്‍ത്ഥം മനസ്സിലേയ്ക്കെത്തിയിട്ടോ,
കുഞ്ഞു-പൂന്തിങ്കളായവള്‍ പുഞ്ചിരിച്ചൂ..

കവയത്രി : ചന്ദ്രകാന്തം

നമ്മുടെ പ്രിയ കവയത്രി ചന്ദ്രകാന്തം എഴുതിയ കുട്ടിക്കവിതയാണിത്. “ഊഞ്ഞാല്‍” ബ്ലോഗിലെ “പായസം” എന്ന കുട്ടിക്കവിതയുടെ മനോഹരമായ ഒരു പുനരാവിഷ്കരണമാണിത്. ഇത് മഷിത്തണ്ടിലെ കുട്ടികള്‍ക്കായി സമര്‍പ്പിക്കുന്നു.

സ്നേഹപൂര്‍വ്വം
അപ്പു

കാക്കയുടെ കൌശലം (കുട്ടിക്കഥ)

2008-01-24T16:09:00.000+04:00

കൊച്ചു കൂട്ടുകാരേ, ഈ കഥ പണ്ട് കേരള പാഠാവലി എന്ന മലയാള പാഠപുസ്തകത്തില്‍ ഞങ്ങളൊക്കെ പഠിച്ചതാണ്.

ഒരു മരത്തില്‍ രണ്ടു കാക്കകള്‍ കൂടുകൂട്ടി താമസിച്ചിരുന്നു. മര‍ത്തിന്റെ ചുവട്ടിലായി ഒരു മാളത്തില്‍ ഒരു പാമ്പും താമസിച്ചിരുന്നു. വെറും പാമ്പല്ല, ഒരു വിഷസര്‍പ്പം. പെണ്‍കാക്ക മുട്ടയിടും; പക്ഷേ ഈ സര്‍പ്പം മരത്തില്‍ക്കയറി മുട്ടകളെല്ലാം തിന്നുകളയും. അതുകൊണ്ട് മുട്ടകളൊന്നും വിരിഞ്ഞില്ല. പാ‍വം കാക്കകള്‍, എന്തു ചെയ്യാ‍നാണ്. സര്‍പ്പത്തെ ഓടിക്കാന്‍ അവര്‍ ശ്രമിച്ചപ്പോളൊക്കെ അവന്‍ പത്തിവിടര്‍ത്തി അവരെ കൊത്താനോങ്ങി. പാമ്പിന്റെ ശല്യം സഹിക്കാന്‍ വയ്യാതെ കാക്കകള്‍ വളരെ സങ്കടത്തിലായി. ഇവനെ നശിപ്പിക്കാന്‍ എന്താണൊരു വഴി? കാക്കകള്‍ ആലോചിച്ചു.

ഒരു ദിവസം അടുത്തുള്ള വീട്ടിലെ കുട്ടി മുറ്റത്ത് കളിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ കഴുത്തില്‍ ഒരു സ്വര്‍ണ്ണമാലയുണ്ടായിരുന്നു. പെട്ടന്ന് ആ മാല ഊരി താഴെവീണുപോയി. പെണ്‍കാക്ക ഇതു കണ്ടു. കാക്കയ്ക്ക് ഒരു ബുദ്ധി തോന്നി. കാക്ക പറന്നു ചെന്ന് മാല കൊത്തിയെടുത്തുകൊണ്ട് ഒറ്റ പറക്കല്‍!! കുട്ടി ഉറക്കെക്കരഞ്ഞു. അതുകേട്ട് പറമ്പില്‍ പണിയെടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്ന അവളുടെ അച്ഛന്‍ ഓടിവന്നു. കാക്ക മാലയുമായി കൂടിരിക്കുന്ന മരത്തിലേക്ക് പോയി. ഒരു വടിയും കൈയ്യിലെടുത്തുകൊണ്ട് അയാളും പിറകേഓടി. കാക്ക പറന്നുചെന്ന് മാല പാമ്പിന്റെ മാളത്തില്‍ കൊണ്ടുപോയി ഇട്ടു. എന്നിട്ട് മരത്തില്‍ പോയി ഇരുന്നു.

കുട്ടിയുടെ അച്ഛന്‍ ഓടിയെത്തി മാളത്തില്‍ കുത്തി. സര്‍പ്പം പുറത്തുവന്നു. പത്തിവിടര്‍ത്തി ചീറ്റിക്കൊണ്ട് അത് കൊത്താനായി ഓടിവന്നു. കുട്ടിയുടെ അച്ഛന്‍ പാമ്പിനെ തല്ലിക്കൊന്നു, മാലയും എടുത്തുകൊണ്ട് വീട്ടിലേക്ക് പോയി. കാക്കകള്‍ സന്തോഷത്താല്‍ കാ...കാ... എന്ന് ഉറക്കെ കരഞ്ഞു. അവരോടൊപ്പം സന്തോഷിക്കാന്‍ മറ്റുകാക്കകളും അവിടെ വന്നു ചേര്‍ന്നു!

ഈ കഥയില്‍നിന്നും മനസ്സിലാക്കാവുന്ന ഗുണപാഠമെന്താണ്? ബുദ്ധി ഉപയോഗിച്ചാല്‍ ഏത് ആപത്തുകളില്‍നിന്നും രക്ഷപെടുവാന്‍ സാധിക്കും. പ്രയാസകരമായ സാഹചര്യങ്ങള്‍ വരുമ്പോള്‍ അതിനെനോക്കി ഭയപ്പെടാതെ, ബുദ്ധിഉപയോഗിച്ച് അതിനെ നേരിടുവാന്‍ പഠിക്കുക.

അവലംബം: പഞ്ചതന്ത്രം കഥകള്‍

പായസം

2008-01-15T20:18:00.001+04:00

ആവണിമാസത്തിലാതിരനാളല്ലോ
ആതിരക്കുട്ടിക്കഞ്ചാംപിറന്നാ‍ള്‍
അമ്മയ്ക്കുമച്ഛനുമാരോമലായൊരീ
ചക്കരക്കുട്ടി‍പിറന്നൊരുനാള്‍‍

കുത്തരിപ്പായസമാണവള്‍ക്കേറ്റവു
മിഷ്ടമാണെന്നാലതിന്നു വയ്ക്കാം
പായസക്കൂട്ടുതന്‍കാര്യങ്ങളൊക്കവേ
ചട്ടത്തിലാക്കിയിട്ടച്ഛനെത്തി.

കുത്തരിവേവിച്ചതിലേക്കുനല്‍‍നറും
ശര്‍ക്കരപ്പാനിപകര്‍ന്നൊഴിച്ച്,
പാലുംനറുനെയ്യുംമേലംപൊടിച്ചതു-
മണ്ടിപ്പരിപ്പതുംചേര്‍ത്തിളക്കി

ചേലൊടാപ്പായസം വെച്ചു, വിളിച്ചമ്മ
ആതിരേ കൂട്ടാരെ കൂട്ടിവായോ
പായവിരിച്ചതില്‍ വാഴയിലയിട്ടു
കുട്ടികളെല്ലാരുമൊത്തിരുന്നു

അമ്മവിളമ്പിയപായസമുണ്ണവേ
ആതിരക്കുട്ടികുണുങ്ങിച്ചൊന്നാള്‍
ആരുകൊടുത്തതാണിത്രമധുരവു
മാരും കൊതിക്കും രുചിമണവും!

മക്കളേയമ്മതന്‍ സ്നേഹമല്ലേയിതില്‍
പാത്രംനിറഞ്ഞുകവിയുവോളം!
അച്ഛന്‍പറഞ്ഞൊരാവാചകമെന്തെ
ന്നറിഞ്ഞുവോ, ആതിര പുഞ്ചിരിച്ചു!

ബ്ലോഗര്‍ സുഹൃത്ത് മനോജ് ഈ കവിത ചൊല്ലിയിരിക്കുന്നതു കേള്‍ക്കൂ ഇവിടെ

പൂമ്പാറ്റയോട്.......

2008-01-04T22:10:00.000+04:00

(പൂമ്പാറ്റകളുടെ മനോഹരചിത്രങ്ങള്‍ കാണണമെങ്കില്‍ ശ്രീ. ഗോപന്റെ പേജ് സന്ദര്‍ശിക്കൂ....)

http://www.flickr.com/photos/22109639@N03/2166324207/in/set-72157603626949695/

പൂമ്പാറ്റയോട്‌....

..................................

പൂക്കള്‍തോറും പുഞ്ചിരിക്കും കൊച്ചുപൂമ്പാറ്റേ - നിന്റെ
പൂഞ്ചിറകിന്‍ വര്‍ണ്ണമേഴും ആരിതു തന്നു?

*** *** ***

ഓ........
കൊച്ചുപൂക്കള്‍തന്‍ അഴകില്‍ മയങ്ങിയോ - നല്ല
പൂമണം പുല്‍കി മയങ്ങിയോ?
പൂക്കള്‍തോറും പാറിടുംനീ കൊച്ചു പൂമ്പാറ്റേ
പൂമ്പൊടിയും പൂന്തേനും നീ നുകര്‍ന്നുവോ?

(പൂക്കള്‍ തോറും.....)

*** *** ***

മാനത്തെ മഴവില്ലിന്‍ ഭംഗിയോ?
നൃത്തമാടീടും മയിലിന്റെ പീലിയോ?
എങ്ങിനെയീ എങ്ങിനെയീ വര്‍ണ്ണജാലങ്ങള്‍
എങ്ങുനിന്നുഎങ്ങുനിന്നു നേടി നീയെത്തി?

(പൂക്കള്‍തോറും.....)

*** *** ***

ചാരുതയോലുമീചിറകുകള്‍ -ഒന്നു
ചാരെ ഞാന്‍ കണ്ടോട്ടേ ശലഭമേ
ചാരത്തായ് ഒന്നിരിക്കൂ കൊച്ചുപൂമ്പാറ്റേ
ചാരുവാം മേനി ഞാന്‍ ഒന്നു തൊട്ടോട്ടേ.

(പൂക്കള്‍ തോറും.....)

എഴുതിയത് : കെ.സി. ഗീത.

ഇതൊരു പഴയ ഹിന്ദി സിനിമാഗാനത്തിന്റെ ട്യൂണിനൊപ്പിച്ചാണ് എഴുതിയിരിക്കുന്നത്‌.

( പഞ്ചി ബനേ ഉഡ്‌തെ ഫിരേ മസ്ത്‌ ഗഗന്‍‌ മേം

ആജ് മൈം ആസാദ് ഹൂം ദുനിയാ കി മഹല്‍ മേം...

എന്ന ഗാനത്തിന്റെട്യൂണ് . മദര്‍ ഇന്‍ഡ്യ എന്നാണെന്നു തോന്നുന്നു സിനിമയുടെ പേരു്. നര്‍ഗീസ് അഭിനയിച്ചതാണ്. മലയാളത്തിലും ഒരു സിനിമാപാട്ടുണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു, ഇതേ ട്യൂണില്‍. ലിറിക്സ് അറിയില്ല)

ഞാനിത് 5 - 8 വയസ്സുള്ള കൊച്ചുപെണ്‍കുട്ടിയ്ക്ക് നൃത്തം ചെയ്യാനായി എഴുതിയതാണ്.
copyright(C)2006 K.C.Geetha,TC2/2127-1, TPJ RD, Plamoodu, Pattom, Tvpm.

ആദ്യത്തെ ക്രിസ്മസ്

2007-12-24T18:56:00.000+04:00

കൊച്ചു കൂട്ടുകാരേ, നാളെ ഡിസംബര്‍ 25, വീണ്ടും ഒരു ക്രിസ്മസ്‌ വന്നെത്തിയിരിക്കുന്നു. ക്രിസ്മസ്‌ നക്ഷത്രങ്ങളും പുല്‍ക്കൂടും, അതില്‍ പുഞ്ചിരിതൂകിക്കൊണ്ടു കിടക്കുന്ന ഉണ്ണിയേശുവും ഒക്കെ നമുക്ക്‌ സുപരിചിതമാണ്‌. തിന്മയുടെ ഇരുട്ടില്‍ ആണ്ടുപോയ ലോകത്തെ വെളിച്ചത്തിലേക്കു നയിക്കാന്‍ മനുഷ്യനായി അവതാരം ചെയ്ത ദൈവമായിരുന്നു ഉണ്ണിയേശു എന്ന് ബൈബിള്‍ പഠിപ്പിക്കുന്നു. അങ്ങനെ, ദൈവം ഒരു മനുഷ്യനായി ഈ ലോകത്തിലേക്ക് വന്നതിന്റെ ഓര്‍മ്മ പുതുക്കുന്ന ദിവസമാണ് ക്രിസ്മസ്. എങ്ങനെയായിരുന്നു അധികമാരും അറിയാതെപോയ ആ ജനനം? ആ കഥ കേള്‍ക്കേണ്ടേ? ഇതാ ബൈബിളില്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ക്രിസ്മസ്‌ കഥ.

********* ************ *************

സൂര്യന്‍ പടിഞ്ഞാറേ ചക്രവാളത്തില്‍നിന്നും മറഞ്ഞിട്ട്‌ നേരം കുറെയായിരിക്കുന്നു. എങ്ങും ഇരുട്ടുപരക്കാന്‍ തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു, ഒപ്പം വീശിയടിക്കുന്ന തണുത്ത കോടക്കാറ്റും. ബേത്‌ലഹേം പട്ടണത്തില്‍ അന്ന് പതിവില്ലാത്ത തിരക്കായിരുന്നു. റോമാചക്രവര്‍ത്തിയായ അഗസ്റ്റസ്‌ സീസര്‍ ഏതാനും ദിവസങ്ങള്‍ക്കുമുമ്പ്‌ ഒരു കല്‍പ്പന വിളംബരം ചെയ്തിരുന്നു. റോമാ സാമ്രാജ്യത്തില്‍ താമസിക്കുന്ന ഓരോ യഹൂദപൗരനും അവരവരുടെ ജന്മദേശത്തു നേരിട്ട്‌ ഹാജരായി അവരുടെ പേരും നിലവിലുള്ള മേല്‍വിലാസവും രേഖകളില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തണം എന്നതായിരുന്നു ആ കല്‍പ്പന. അതിനാല്‍ ബേത്‌ലെഹേമില്‍നിന്നും ദൂരെ ദേശങ്ങളില്‍പോയി ജോലിചെയ്തു ജീവിക്കുന്ന എല്ലാവരും പട്ടണത്തിലേക്ക്‌ മടങ്ങി വന്നിരിക്കുകയാണ്‌. വീടുകളിലെല്ലാം വിരുന്നുകാരുടെ തിരക്ക്‌. വഴിയമ്പലങ്ങളെല്ലാം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഒരിടത്തും സ്ഥലമില്ല.

വീശിയടിക്കുന്ന കാറ്റിനെ വകവയ്ക്കാതെ ഒരു കുടുംബം ആ തെരുവിലൂടെ നടക്കുകയാണ്‌ - ചെറുപ്പക്കാരനായ ഒരു മനുഷ്യനും, അയാളോടൊപ്പം ഒരു കഴുതപ്പുറത്ത്‌ ഗര്‍ഭിണിയായ ഭാര്യയും. നീണ്ട യാത്രയാല്‍ അവര്‍ വല്ലാതെ ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുകയാണെന്നു മുഖം കണ്ടാല്‍ അറിയാം. ആ സ്ത്രീ വേദനയാല്‍ നിലവിക്കുന്നുണ്ട്‌. അവള്‍ക്ക്‌ പ്രസവവേദന ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നു. അവളുടെ ഭര്‍ത്താവ്‌ പ്രതീക്ഷയോടെ ഓരോ സത്രങ്ങളുടെവാതിലിലും മുട്ടുകയാണ്‌, ഒരല്‍പ്പം ഇടംതരാനുണ്ടോ എന്ന അന്വേഷണത്തോടെ. ഒരിടത്തും പ്രതീക്ഷയ്കു വകയില്ല. സമയം കടന്നുപോകുന്നു. എന്തുചെയ്യണമെന്നറിയാതെ അവര്‍ ആകെ വിഷമിച്ചു.

താഴെയിരുന്ന് വല്ലാതെ വിമ്മിഷ്ടപ്പെടുന്ന ആ സാധുസ്ത്രീയോട്‌ സഹതാപം തോന്നിയ ആരോ അവരെ ഒരു സത്രത്തിനു പിന്നിലുള്ള കാലിത്തൊഴുത്തിലിലേക്ക്‌ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. അവിടെ ഒരു കോണില്‍ ഒഴിഞ്ഞസ്ഥലത്ത്‌ ഇരുത്തി. ആശ്വാസം, അത്രയെങ്കിലും സ്ഥലം ലഭിച്ചുവല്ലോ. താമസിയാതെ അവിടെ അവള്‍ ഒരു ഓമനക്കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിച്ചു. വൈക്കോല്‍ വിരിപ്പില്‍ ഒരു തുണിയിട്ട്‌ മെത്തയൊരുക്കി, കീറത്തുണികളില്‍ പൊതിഞ്ഞ്‌, ആ പുല്‍ക്കൂടിന്റെ ഒരു കോണില്‍ ആ കുഞ്ഞിനെ അവള്‍ കിടത്തി. ഒപ്പം ക്ഷീണിതയായ ആ അമ്മയും. തൊഴുത്തില്‍ മുനിഞ്ഞുകത്തുന്ന വിളക്കിന്റെ അരണ്ട പ്രകാശത്തില്‍, ശാന്തമായി ഉറങ്ങുന്ന ആ ശിശുവിന്റെ മുഖംകണ്ട്‌ അവര്‍ വേദനയെല്ലാം മറന്ന് സന്തോഷക്കണ്ണീര്‍ പൊഴിച്ചു.

പുല്‍ക്കൂട്ടില്‍ ഉറങ്ങുന്ന ആ കുഞ്ഞ്‌ ആരാണെന്ന് മനസ്സിലായോ - മനുഷ്യനായി അവതരിച്ച ഉണ്ണിയേശുവായിരുന്നു ആ കുഞ്ഞ്‌! യേശുവിന്റെ അമ്മയായ മറിയവും, വളര്‍ത്തച്ഛനായ ജോസഫും ആയിരുന്നു ആ ദമ്പതികള്‍. നക്ഷത്രങ്ങളുടെയും മാലാഖമാരുടെയും നാട്ടില്‍ വാഴുന്ന സര്‍വ്വശക്തനായ ദൈവം ഒരു മനുഷ്യശിശുവായി ആ പുല്‍ക്കൂട്ടില്‍ കിടക്കുന്ന വിസ്മയകരമായ കാഴ്ചകണ്ട്‌ മാലാഖമാര്‍ അത്ഭുതത്തോടെ അദൃശ്യരായി ആ കാലിത്തൊഴുത്തിനുള്ളില്‍ നിന്നു! മേലെ ആകാശത്ത്‌ ആയിരമായിരം നക്ഷത്രങ്ങള്‍ കണ്ണുചിമ്മി. അവയ്ക്കിടയില്‍ പുതിയൊരു നക്ഷത്രം ഉദിച്ചുയര്‍ന്നു.

********* ************ *************

നഗരത്തിനുവെളിയിലുള്ള ഒരു മലഞ്ചെരുവില്‍, തങ്ങളുടെ ആട്ടിന്‍കൂട്ടത്തിനു കാവലായി, അടുത്തുതന്നെ തീയും കൂട്ടി തണുപ്പകറ്റുന്ന ഇടയന്മാര്‍. പെട്ടന്ന് ഒരു വലിയ പ്രകാശം അവരുടെ ചുറ്റും മിന്നി. പാതിരാവില്‍ സൂര്യനുദിച്ചുവോ? അതോ ഇടിമിന്നലോ? പേടിച്ചുപോയ അവര്‍ പ്രകാശത്തിന്റെ ഉറവിടമന്വേഷിച്ച്‌ മുകളിലേക്ക്‌ നോക്കി. അവിടെയതാ ഉജ്വലമായ ഒരു പ്രകാശധാരയില്‍ തൂവെള്ളവസ്ത്രങ്ങള്‍ ധരിച്ച ഒരു മാലാഖനില്‍ക്കുന്നു. മാലാഖ അവരോട്‌ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "ഇടയന്മാരേ, നിങ്ങള്‍ ഭയപ്പെടേണ്ടാ. നല്ലൊരു സന്തോഷവാര്‍ത്ത നിങ്ങളെ അറിയിക്കുവാനാണ്‌ ഞാന്‍ വന്നിരിക്കുന്നത്‌. യേശുക്രിസ്തു എന്നൊരു രക്ഷകന്‍ നിങ്ങള്‍ക്കായി ഇന്ന് ബേത്‌ലെഹേമില്‍ ജനിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ ദിവ്യശിശുവിനെ കണ്ടെത്താനുള്ള അടയാളം എന്താണെന്നറിയാമോ, കീറ്റുതുണികളില്‍ പൊതിഞ്ഞ്‌ പുല്‍ക്കൂട്ടില്‍ കിടത്തിയിരിക്കുന്ന ഒരു കുഞ്ഞിനെ നിങ്ങള്‍ക്കു കാണാം."

പെട്ടന്ന് മാലാഖമാരുടെ ഒരു വലിയസംഘം ആകാശത്തില്‍ അണിനിരന്ന് ഇങ്ങനെ പാടി

"അത്യുന്നതങ്ങളില്‍ ദൈവത്തിന്‌ മഹത്വം..
ഭൂമിയില്‍ സന്മനസ്സുള്ളവര്‍ക്ക്‌ സമാധാനം".

മാലാഖമാര്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയതിനുശേഷം, ഇടയന്മാര്‍ ആ ദിവ്യശിശുവിനെ കാണുവാനായി പുറപ്പെട്ടു. ഓരോ സത്രങ്ങളിലും അവര്‍ അന്വേഷിച്ചു. അവസാനം ഒരു കാലിത്തൊഴുത്തിലെ പുല്‍ക്കൂട്ടില്‍ അവര്‍ മാലാഖമാര്‍ പറഞ്ഞ കുഞ്ഞിനെ കണ്ടെത്തുകതന്നെ ചെയ്തു. അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ കുഞ്ഞിനെ കണ്ടുവണങ്ങി അവര്‍ തിരികെപ്പോയി.

********* ************ *************

ബേത്‌ലഹേം സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന യൂദിയ രാജ്യത്തില്‍നിന്നും വളരെ ദൂരെ കിഴക്കുദിക്കിലുള്ള മൂന്നു രാജ്യങ്ങളില്‍ വാനശാസ്ത്രവിദ്ഗ്ധരായ മൂന്നു ജ്ഞാനികള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. നക്ഷത്രങ്ങളെ നിരീക്ഷിക്കുകയും അവയെപ്പറ്റി പഠിക്കുകയുമായിരുന്നു അവരുടെ ജോലിയും വിനോദവും. അങ്ങു പടിഞ്ഞാറേ ചക്രവാളത്തില്‍ പുതുതായി ഉദിച്ചുയര്‍ന്ന പ്രകാശമേറിയ ഒരു നക്ഷത്രം അവരുടെ ശ്രദ്ധയില്‍പ്പെട്ടു. അവര്‍ ആ താരകത്തിന്റെ നിലയും, അത്‌ ഉദിച്ചുയര്‍ന്ന സമയവും ഗണിച്ച്‌ ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്തി. പടിഞ്ഞാറുദിക്കിലെവിടെയോ ഒരു ദിവ്യശിശു ജനിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ കുഞ്ഞിനെ കണ്ട്‌ കാഴ്ചകള്‍ വച്ചു വണങ്ങണം. ചിലപ്പോള്‍ മാസങ്ങള്‍ തന്നെ നീളുന്ന യാത്രയാവാമിത്‌. പക്ഷേ ഒരു മനുഷ്യായുസ്സില്‍ എപ്പോഴും ലഭിക്കാത്ത ഭാഗ്യമാണിത്‌. കഷ്ടപ്പാടുകള്‍ സാരമില്ല, പുറപ്പെടുകതന്നെ.

കാഴ്ചവയ്ക്കാനുള്ള സമ്മാനങ്ങളുമായി, മൂന്ന് ഒട്ടകങ്ങളുടെ മേലേറി ആ ജ്ഞാനികള്‍ നക്ഷത്രം കണ്ട ദിക്കിലേക്ക്‌ പുറപ്പെട്ടു. വഴിയില്‍ വച്ച്‌ അവര്‍ പരസ്പരം കണ്ടുമുട്ടി. നക്ഷത്രം അവര്‍ക്കു പോകാനുള്ള വഴികാട്ടിയായി. (ഈ നക്ഷത്രത്തിന്റെ ഓര്‍മ്മയ്കായാണ്‌ ക്രിസ്മസ്‌ കാലത്ത്‌ വീടുകളില്‍ നക്ഷത്രവിളക്കുകള്‍ തൂക്കുന്നത്‌). വളരെ കഷ്ടപ്പാടുകള്‍നിറഞ്ഞ നീണ്ട ആ യാത്രയ്ക്കൊടുവില്‍ അവര്‍ ബേത്‌ലെഹേമില്‍ എത്തുകയും ഉണ്ണിയേശുവിനെ കണ്ടെത്തി, പൊന്നും മീറയും, കുന്തിരിക്കവും കാഴ്ചകളായി നല്‍കുകയും ചെയ്തു.

********* ************ *************

ക്രിസ്മസ്‌ നല്‍കുന്ന സന്ദേശം എന്താണെന്നു കൂട്ടുകാര്‍ക്കറിയാമോ? ദൈവം സ്നേഹവാനാണ്‌. ദൈവത്തിനു നമ്മോട്‌ സ്നേഹമുള്ളതുപോലെ നമ്മളും പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുകയും ബഹുമാനിക്കുകയും അന്യോന്യം സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ്‌ ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടം. ധനവും, പ്രതാ‍പവും, അഹങ്കാരവും ഉള്ളിടത്തല്ല, സ്നേഹം ഉള്ളതെവിടെയോ അവിടെയാണ് ദൈവം ഇരിക്കുന്നത്. അതാണ്‌ ക്രിസ്മസിന്റെ സന്ദേശം.

എല്ലാവര്‍ക്കും ക്രിസ്മസ് ആശംസകള്‍!!

നമ്മുടെ കിരണ്‍സ് ‍ചേട്ടന്‍ ഒരു ക്രിസ്മസ് പാട്ട് പാടിയിരിക്കുന്നത് കേള്‍ക്കണോ? ദേ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ

ബലിപെരുനാള്‍

2007-12-18T01:45:00.000+04:00

കൂട്ടുകാരെ, രണ്ടുദിവസം കൂടി കഴിഞ്ഞാല്‍ ഈ വര്‍ഷത്തെ ഈദ്‌ അല്‍ അദ്‌ഹ അഥവാ ബലിപെരുനാള്‍ ആയി. മുസ്ലീംങ്ങളുടെ വലിയപെരുനാള്‍ ആണിത്‌ എന്നറിയാമല്ലോ. ഈ ബലിപെരുനാളിനു പിന്നില്‍ ഒരു കഥയുണ്ട്‌. വളരെ വളരെ പണ്ട്‌ നടന്ന ഒരു കഥ. വിശുദ്ധ ഖുറാനില്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആ കഥയാണ്‌ നമ്മളിന്നു പറയാന്‍ പോകുന്നത്‌.

പണ്ടു പണ്ട്‌ ഇന്നത്തെ ഇറാക്ക്‌ എന്നരാജ്യം സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പ്രദേശം ബാബിലോണിയ എന്നാണറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. അവിടെ താമസിച്ചിരുന്ന വളരെ നീതിമാനായ ഒരു പ്രവാചകനായിരുന്നു ഇബ്രാഹിം. വളരെ നല്ല ഒരു ജീവിതം നയിച്ചിരുന്ന ഒരു വ്യക്തിയായിരുന്നതിനാല്‍ ദൈവത്തിന്‌ അദ്ദേഹത്തെ വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. പക്ഷേ ഇബ്രാഹിമിന്‌ ഒരു സങ്കടം ഉണ്ടായിരുന്നു. തൊണ്ണൂറുവയസ്സായ അദ്ദേഹത്തിനു മക്കള്‍ ഇല്ലായിരുന്നു. അതിനാല്‍ അദ്ദേഹത്തിനും ഭാര്യയ്ക്കും വളരെ വിഷമമുണ്ടായിരുന്നു. ഇബ്രാഹിം പലപോഴും ഇപ്രകാരം ആഗ്രഹിച്ചു: “ദൈവം എനിക്കൊരു മകനെ നല്‍കിയിരുന്നെങ്കില്‍ അവനെ ദൈവത്തിനായി നല്‍കാന്‍ പോലും ഞാന്‍ തയ്യാറാവുമായിരുന്നു”. ഇബ്രാഹിമിന്റെ ദുഃഖം മനസ്സിലാക്കിയ ദൈവം അദ്ദേഹത്തിന്‌ ഒരു കുഞ്ഞിനെ നല്‍കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ ഹാജറ ഗര്‍ഭിണിയായി ഒരു മകനെ പ്രസവിച്ചു. അവന്‌ അവര്‍ ഇസ്മായില്‍ എന്നു പേരിട്ടു.

വാര്‍ദ്ധക്യകാലത്തുണ്ടായ തന്റെ അരുമക്കുഞ്ഞിനെ ഇബ്രാഹിം വളരെ സ്നേഹിച്ചു. ദൈവത്തിന്‌ അദ്ദേഹം നന്ദിപറഞ്ഞു. അങ്ങനെയിരിക്കെ, ഇബ്രാഹിമിന്‌ തന്നോടുള്ള ഇഷ്ടവും ബഹുമാനവും എത്രത്തോളമുണ്ട്‌ എന്നറിയുവാനായി ദൈവം ഇബ്രാഹിമിനെ ഒന്നു പരീക്ഷിക്കുവാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. ഒരു ദിവസം ദൈവം ഇബ്രാഹിമിനോട്‌ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "ഇബ്രാഹിമേ, നിന്റെ പ്രിയപുത്രനായ ഇസ്മയിലിനെ നീ എനിക്ക്‌ തരണം. അവനെ നീ എനിക്കായിട്ട്‌ ബലിഅറുക്കുക".

സാധാരണ, ആടുകളെയായിരുന്നു അക്കാലത്ത് ബലിഅറുത്തിരുന്നത്. ഇവിടെ ദൈവം പറയുന്നത്‌ സ്വന്തം കുഞ്ഞിനെത്തന്നെ ബലിഅറുക്കാനാണ്. ഇബ്രാഹിമിന്‌ ആദ്യം വലിയ വിഷമം തോന്നി. എങ്കിലും ദൈവത്തിനോടുള്ള അതിയായ സ്നേഹവും, വിശ്വാസവും കാരണം ദൈവം ആവശ്യപ്പെട്ടകാര്യം ചെയ്യുവാന്‍ തന്നെ അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചു.

ഭാര്യയായ ഹാജറയോട്‌ താന്‍ കുട്ടിയേയും കൂട്ടി ഒരു സ്ഥലംവരെ പോകുകയാണെന്നുമാത്രം പറഞ്ഞിട്ട്‌ ഇബ്രാഹിം ദൂരെ ഒരു സ്ഥലത്തേക്ക്‌ യാത്രയായി. വഴിയില്‍ വച്ച്‌ ഇബ്രാഹിം ഇസ്മയിലിനോട്‌ ദൈവം തന്നോടാവശ്യപ്പെട്ട കാര്യമെന്താണെന്ന് അറിയിച്ചു. അതുകേട്ടപ്പോള്‍ ഇസ്മായില്‍ പറഞ്ഞു “പിതാവേ, അങ്ങ് ഒട്ടും അധൈര്യപ്പെടേണ്ട. ദൈവം അങ്ങയോടാവശ്യപ്പെട്ടകാര്യം പൂര്‍ണ്ണസന്തോഷത്തോടെ നടപ്പിലാക്കുക. അവിടുന്നു തന്നെ നമ്മെ കാത്തുകൊള്ളും”.

അങ്ങനെ നടന്നു നടന്ന് അവര്‍ ബലിയര്‍പ്പിക്കാനുള്ള സ്ഥലത്തെത്തി. അവസാനമായി പിതാവും മകനും കെട്ടിപ്പിടിച്ച് പരസ്പരം ചുംബിച്ചു. സങ്കടം ഉള്ളിലൊതുക്കിക്കൊണ്ട്‌ ഇസ്മയിലെനെ ഇബ്രാഹിം ഒരു പാറമേല്‍ കിടത്തി. എന്നിട്ട്‌ അദ്ദേഹം ഇപ്രകാരം പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു: “‘ദൈവമേ, അവിടുന്ന് എന്നോട് കല്‍പ്പിച്ച കാര്യം ഞാനിതാ ‍‍പൂര്‍ണ്ണ മനസ്സോടെ അനുസരിക്കുന്നു“. അതിനുശേഷം ഇബ്രാഹിം കത്തിയെടുത്ത്‌ ഇസ്മയിലിന്റെ കഴുത്തറക്കാനായി ആഞ്ഞുവെട്ടി. അത്ഭുതം! ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല!! പകരം പുറകില്‍ നിന്നും ഒരു ശബ്ദംകേട്ടു.

"ഇബ്രാഹിമേ.... കുട്ടിയുടെമേല്‍ ഇനി കൈവയ്ക്കരുത്‌" ദൈവം അയച്ച ഒരു മാലാഖയായിരുന്നു അത്‌. മാലാഖപറഞ്ഞു: "ഇബ്രാഹിം, നിന്റെ വിശ്വാസത്തില്‍ ദൈവം അതിയായി പ്രസാദിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇതാ, ഇവിടെയൊരു ആട്‌ ഉണ്ട്‌. അതിനെ ബലിയായി അര്‍പ്പിച്ചിട്ട്‌ കുഞ്ഞിനേയും കൂട്ടി സന്തോഷമായി വീട്ടിലേക്ക്‌ പൊയ്ക്കൊള്ളുക".

അതിശയംതന്നെ, അവിടെയതാ മുള്‍ച്ചെടികള്‍ക്കിടയില്‍ ഒരു ആട്‌ നില്‍ക്കുന്നു. ഇബ്രാഹിം അതിനെ ബലിയായി അര്‍പ്പിച്ചിട്ട്‌ കുട്ടിയേയും കൂട്ടി വീട്ടിലേക്ക്‌ പോയി സന്തോഷമായി അനേകകാലം താമസിച്ചു. ഈ സംഭവത്തിന്റെ ഓര്‍മ്മയ്കായാണ്‌ ഇന്നും ബലിപെരുനാള്‍ കൊണ്ടാടുന്നത്‌.

എല്ലാവര്‍ക്കും ബലിപെരുനാള്‍ ആശംസകള്‍.

എടുത്തുചാട്ടം ആപത്ത് (കുട്ടിക്കഥ)

2007-12-16T13:12:00.001+04:00

കൊച്ചുകൂട്ടുകാരേ, വീണ്ടും ഒരു കഥകേള്‍ക്കാന്‍ സമയമായി അല്ലേ? ദാ കേട്ടോളൂ. ഇതും ഈസോപ്പമ്മാവന്‍ പറഞ്ഞകഥതന്നെ. ആലോചിക്കാതെ ഒരോ കാര്യങ്ങള്‍ക്കെടുത്തുചാടുന്നവര്‍ക്കു പറ്റുന്ന അമളിയെപ്പറ്റിയാണ്‌ ഈ കഥ.

ഒരുകാട്ടില്‍കൂടി ഒരു കുറുക്കന്‍ തീറ്റയുംതേടി നടക്കുകയായിരുന്നു. അതിനിടയില്‍ അവന്‍ അറിയാതെ ഒരു ആഴമുള്ള കുഴിയിലേക്ക്‌ വീണുപോയി. നാലുവശവും ചെങ്കുത്തായ, കിണര്‍പോലെയൊരു കുഴി. കുഴിയില്‍ കുറേ വെള്ളവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

"ഹയ്യോ, ഇതില്‍നിന്നെങ്ങനെ പുറത്തുചാടും?" അവന്‍ പലവഴികളും ആലോചിച്ചു.

തന്നെക്കൊണ്ടു പറ്റുന്ന അത്ര ഉയരത്തില്‍ ചാടിനോക്കി. ഒരു ഫലവുമില്ല. കുറുക്കച്ചന്‍ അങ്ങനെ വിഷമിച്ചുനിന്നപ്പോഴാണ്‌ ഒരു കാട്ടാട്‌ അതിലേ വന്നത്‌. അവന്‌ വല്ലാതെ ദാഹിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ആട്‌ കുഴിയിലേക്കെത്തിനോക്കി. അപ്പോഴതാ ഒരു കുറുക്കന്‍ അവിടെ നില്‍ക്കുന്നു. കുറുക്കനു സന്തോഷമായി. എങ്ങനെയെങ്കിലും ഈ ആടിനെ കുഴിയിലേക്കിറക്കിയാല്‍ അവന്റെ മുതുകത്തുചവിട്ടിക്കയറി പുറത്തെത്താം, അവന്‍ വിചാരിച്ചു.

അപ്പോള്‍ ആടു ചോദിച്ചു, "കുറുക്കച്ചാരെ, നീയവിടെ എന്തെറ്റുക്കുകയാ? ഈ വെള്ളം എങ്ങനെ, കുടിക്കാന്‍ നല്ലതാണോ?"

കുറുക്കന്‍ കുഴിയില്‍ വീണതിന്റെ പേടിയൊന്നും പുറത്തുകാണിക്കാതെ പറഞ്ഞു, "എടാ കാട്ടാടേ, ഇത്‌ വനദേവതയുടെ കിണറാ, അറിയാമോ, ഹായ്‌, എന്തു മധുരമാണെന്നറിയാമോ ഈ വെള്ളത്തിന്‌? ഞനത്‌ കുടിച്ചു കുടിച്ചു ഇവിടെ നില്‍ക്കുകയാ. നിനക്കുവേണോ, എങ്കില്‍ വേഗമിങ്ങ്‌ ഇറങ്ങിവാ.."

അതു കേള്‍ക്കാത്ത താമസം ആടും കുഴിയിലേക്കെടുത്തുചാടി! അവന്‍ വന്നപാടെ കുറെ വെള്ളം കുടിച്ചു. എന്നിട്ടുപറഞ്ഞു, "കുറുക്കച്ചാ, ഇതിനു മധുരമൊന്നുമില്ലല്ലോ, എന്നാലും നല്ലവെള്ളം തന്നെ, പക്ഷേ ഇനി ഇവിടെനിന്നെങ്ങനെ നമ്മള്‍ പുറത്തെത്തും?"

കുറുക്കന്‍പറഞ്ഞു "ഇവിടെനിന്നു പുറത്തെത്തുന്നത്‌ അത്ര എളുപ്പമല്ല. ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം, നീയീ കുഴിയുടെ അരികിനോടു ചേര്‍ന്നു നില്‍ക്ക്‌, ഞാന്‍ നിന്റെ പുറത്തു ചവിട്ടി വെളിയിലെത്താം, എന്നിട്ട്‌ ഞാന്‍ നിന്നെ വലിച്ചു കയറ്റാം".

മണ്ടനായ ആട്‌ സമ്മതിച്ചു. കുറുക്കന്‍ അവന്റെ പുറത്തുചവിട്ടി, കൊമ്പില്‍പ്പിടിച്ച്‌ ഒരുവിധത്തില്‍ കുഴിക്കുപുറത്തെത്തി. എന്നിട്ട്‌ അവന്റെ പാട്ടിനു പോയി. അമളിപറ്റിയെന്നു മനസ്സിലാക്കിയ ആട്‌ ഉറക്കെക്കരഞ്ഞു. കുറുക്കനെ വിളിച്ചു. കുറുക്കന്‍ തിരിച്ചെത്തിയിട്ടു പറഞ്ഞു: "എടാമണ്ടാ, നീ ഈ കുഴിയില്‍ ഇറങ്ങുന്നതിനു മുമ്പ്‌ ആലോചിക്കണമായിരുന്നു, നിനക്ക്‌ ഇവിടെനിന്ന് പുറത്തിറങ്ങാന്‍ പറ്റുമോ ഇല്ലയോ എന്ന്. നിനക്കേ, ഒട്ടും ബുദ്ധിയില്ല. ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ ഞാന്‍ പറഞ്ഞതു കേട്ട്‌ നീ ഇവിടേക്ക്‌ ചാടുമായിരുന്നില്ല.." ഇത്രയും പറഞ്ഞിട്ട്‌ കുറുക്കന്‍ ഓടിപ്പോയി.

ഇതില്‍നിന്നും കൂട്ടുകാര്‍ എന്തു ഗുണപാഠം പഠിച്ചു? ഏതു കാര്യം ചെയ്യുന്നതിനു മുമ്പും നമ്മള്‍ നല്ലവണ്ണം ആലോചിക്കണം. ആരെങ്കിലും പറയുന്നതു കേട്ട്‌ എന്തിലും എടുത്തു ചാടരുത്‌. നമ്മുടെ മാതാപിതാക്കള്‍ തരുന്ന ഉപദേശങ്ങള്‍ നമുക്കു നല്ലതുവരാനാണെന്നു മനസ്സിലാക്കി അവര്‍ പറയുന്നത്‌ അനുസരിച്ച്‌ നല്ല കുട്ടികളായി ജീവിക്കാം.

******************
അവലംബം : ഈസോപ്പ് കഥകള്‍

ക്രിസ്മസ് അപ്പൂപ്പന്‍

2007-12-10T04:22:00.001+04:00

വര്‍ഷംതോറുംക്രിസ്മസ്‌കാല
ത്തെത്തുംനല്ലോരപ്പൂപ്പന്‍
പുഞ്ചിരിയുംസ്സമ്മാനവുമായിട്ടെ-
ത്തുംക്രിസ്മസ്സപ്പൂപ്പന്‍

നല്ലചുവന്നൊരുകോട്ടുംനീളന്‍
തൊപ്പിയുമിട്ടാക്കണ്ണടയും
പഞ്ഞികണക്കൊരുതാടിക്കാരന്‍
കുടവയറന്‍ നല്ലപ്പൂപ്പന്‍!

മഞ്ഞുപുതച്ചുകിടക്കുമൊരേതോ
നാട്ടിലിരിക്കുമൊരപ്പൂപ്പന്‍
മഞ്ഞില്‍കൂടെത്തെന്നിപ്പോമൊരു
വണ്ടിയുമുള്ളോരപ്പൂപ്പന്‍

മുതുകില്‍ത്തൂക്കിയസഞ്ചിയില്‍നിറയെ
സമ്മാനങ്ങളുമായെത്തും,
കുട്ടികള്‍തന്‍പ്രിയസ്നേഹിതനാമീ
സാന്താക്ലോസ് നല്ലപ്പൂപ്പന്‍!

എന്റെ സുഹൃത്ത് മനോജും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പത്നി രേണുവും ഈ കുട്ടിക്കവിത പാടി പോസ്റ്റു ചെയ്തിട്ടുണ്ട് അവരുടെ ബ്ലോഗില്‍ (സ്വപ്നാടകന്‍). ലിങ്ക് ഇവിടെയും ഇവിടെയും.

ക്രിസ്തുമസ് അപ്പൂപ്പന്‍

2007-12-10T00:35:00.000+04:00

മഞ്ഞുപൊഴിയുമ്പോള്‍, മാമരം കോച്ചുമ്പോള്‍,
കുഞ്ഞിക്കാറ്റീണത്തില്‍ പാടുമ്പോള്‍..
മണ്ണിലും വിണ്ണിലും താരകളൊന്നിച്ചു-
കണ്ണാരം പൊത്തിക്കളിയ്ക്കുമ്പോള്‍..

കൊഞ്ചും കിടാങ്ങള്‍ക്കു നന്മതന്‍ പുഞ്ചിരി-
ച്ചെണ്ടുമായെത്തുന്നൊരപ്പൂപ്പന്‍...
സഞ്ചിയില്‍ സമ്മാനക്കൂട്ടങ്ങളൊത്തിരി
തോളത്തു തൂക്കുമൊരപ്പൂപ്പന്‍..

ചോപ്പു കുപ്പായവും തൂവെള്ളത്താടിയും
വെള്ളാരങ്കണ്ണുമുള്ളപ്പൂപ്പന്‍..
ഉള്ളിന്റെയുള്ളിലെ സ്നേഹത്തിന്‍ മാധുര്യം
നുള്ളിക്കൊടുക്കുന്നോരപ്പൂപ്പന്‍..

മാനത്തു പാല്‍നുര തൂകിച്ചിരിയ്ക്കുന്ന
മേഘക്കടലിന്നുമക്കരയോ..
മാന്‍കിടാവോട്ടുന്ന വണ്ടിയിലെത്തുമീ-
യപ്പൂപ്പന്‍ പാര്‍ക്കുന്ന കൂടാരം...

**********************

സമ്പത്തുകാലത്ത് തൈപത്തുവച്ചാല്‍ - (കുട്ടിക്കഥ)

2007-12-06T20:16:00.000+04:00

കൊച്ചുകൂട്ടുകാരേ, വീണ്ടും ഒരു കഥ കേള്‍ക്കാന്‍ സമയമായി അല്ലേ. ഇതാ ഒരു ഉറുമ്പിന്റേയും പുല്‍ച്ചാടിയുടേയും കഥ.

മഴയൊന്നുമില്ലാത്ത, നല്ല തെളിമയുള്ള ഒരു ദിവസം ഒരു പുല്‍ച്ചാടി പാട്ടും പാടി കളിച്ചുനടക്കുകയായിരുന്നു. അവനു വളരെ സന്തോഷം തോന്നി. എന്തുരസം,പുല്ലില്‍ക്കൂടെയൊക്കെ ചാടിച്ചാടി നടക്കാം, കൂട്ടുകാരെയെല്ലാം കാണാം, അവരുടെ കൂടെ കളിക്കാം, തിന്നാനാനെങ്കില്‍ ഇഷ്ടമ്പോലെ തീറ്റയും!

പുല്‍ച്ചാടി ഇങ്ങനെ ചുറ്റിനടക്കുമ്പോള്‍ അവനൊരു ഉറുമ്പിനെക്കണ്ടു. ഉറുമ്പ് എന്തു ചെയ്യുകയായിരുന്നെന്നോ?എവിടെനിന്നോ നല്ല ഭാരമുള്ള കുറേ അരിമണികള്‍ വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ട് വലിച്ചുകൊണ്ടു വന്ന് അവന്റെ കൂട്ടില്‍ നിറച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അതുകണ്ട് പുല്‍ച്ചാടി ചോദിച്ചു, “ഉറുമ്പേ ഉറുമ്പേ, നീയെന്തിനാ ഇങ്ങനെ കഷ്ടപ്പെടുന്നേ, വാ നമുക്കിവിടൊക്കെ ഓടിനടന്ന് കളിക്കാം“. ഉറുമ്പു പറഞ്ഞു “കളിക്കാനോ.. ഏയ് അതിനൊന്നും ഞാന്‍ വരുന്നില്ല. ഒരു കുറച്ചു ദിവസങ്ങള്‍ കഴിയുമ്പോള്‍ മഴക്കാലം തുടങ്ങുമെന്ന് നിനക്കറിയില്ലേ. അപ്പോള്‍ നമുക്ക് തിന്നാനുള്ള ആഹാരസാധനങ്ങളൊന്നും കിട്ടില്ല. അതിനാല്‍ ഞാന്‍ ഇപ്പോഴേ അരിമണികള്‍ പെറുക്കിക്കൊണ്ടുവന്ന് അന്നത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചുവയ്ക്കുകയാണ്. നീയും പോയി അതുപോലെ ചെയ്യൂ”.

പുല്‍ച്ചാടി അവനെ കളിയാക്കിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു “നീയൊരു മണ്ടനാ ഉറുമ്പേ... നമുക്കിഷ്ടം പോലെ ആഹാരം ഇപ്പോള്‍ ഇവിടെയൊക്കെയുണ്ടല്ലോ, മഴപെയ്താലും ഇതൊക്കെ ഇവിടെ കാണും. അതിനാല്‍ ഞാനിപ്പോള്‍ കളീക്കാന്‍ പോകുവാ“.

അവനോടു സംസാരിച്ചിട്ടുകാര്യമില്ലെന്നറിയാമായിരുന്ന ഉറുമ്പ് തന്റെ ജോലികള്‍ തുടര്‍ന്നു. പുല്‍ച്ചാടി കളിക്കാനും പോയി. കുറേ നാള്‍ കഴിഞ്ഞ് മഴക്കാലം വന്നു. സര്‍വ്വത്ര മഴതന്നെ. എല്ലായിടത്തുംവെള്ളപ്പൊക്കം. പുല്‍ച്ചാടിക്ക് പുറത്തിറങ്ങാന്‍ വയ്യാതായി. അവന്റെ ചിറകെല്ലാം നനഞ്ഞു കുതിര്‍ന്നു. അവനു വല്ലാതെ വിശന്നു. അപ്പോള്‍ പുല്‍ച്ചാടി ഉറുമ്പിന്റെ കൂ‍ട്ടിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെ ഉറുമ്പും കുഞ്ഞുങ്ങളും സന്തോഷമായി, അവര്‍ നേരത്തേതന്നെ സൂക്ഷിച്ചു വച്ചിരുന്ന അരിമണികളും തിന്ന് മഴയും കണ്ട് ഇരിക്കുന്നു.

പുല്‍ച്ചാടി അപ്പോള്‍ വിചാരിച്ചു “ഉറുമ്പു പറഞ്ഞത് കേള്‍ക്കേണ്ടതായിരുന്നു. അന്നു കളിച്ചുനടന്നപ്പോള്‍ ഒരല്‍പ്പം നേരം ജോലിചെയ്തിരുന്നെങ്കില്‍ എനിക്കും ഇപ്പൊള്‍ ആഹാരം കണ്ടേനേ..”

ഈ കഥയില്‍നിന്നും കൂട്ടുകാര്‍ എന്തു ഗുണപാഠമാണ് പഠിച്ചത്? ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാലത്തേക്ക് നമ്മള്‍ നേരത്തേ തന്നെ കാര്യങ്ങള്‍ ഒരുക്കിവയ്ക്കണം. പാഠങ്ങള്‍ പഠിക്കാനുള്ളത് അന്നന്നു പഠിച്ചാല്‍ പരീക്ഷ വരുമ്പോഴേക്ക് എല്ലാം കൂടി പഠിക്കാനും ടെന്‍ഷനടിക്കാനും ഒന്നും പോകേണ്ടീവരില്ല. അതിനാല്‍ ഒരുപാടു ടി.വി. കാണുന്നവരും ഗെയിം കളിച്ചു സമയം കളയുന്നവരുമൊക്കെ പുല്‍ച്ചാടിയെപ്പോലെയാകാതെ നല്ല കുട്ടികളായി ഇരിക്കുക.

****************
അവലംബം : ഈസോപ്പ് കഥകള്‍

വരങ്ങളേകണേ..

2007-11-28T04:36:00.000+04:00

മനതാരിലെയിരുളാകെമാറ്റിനീ
കനിവോടരുളണമെന്നുമാശ്രയം
തനിയേജീവിതയാത്രചെയ്യവേ
തണലായ്‌എന്നുമനുഗ്രഹിക്കണം

അറിവിന്‍നെയ്‌ത്തിരിനാളമായി നീ
നിറയേണം, ഹൃദയത്തിലെപ്പൊഴും
അറിയാതിതുവരെ ചെയ്ത തെറ്റുകള്‍-
ക്കറിവിന്‍ഉറവേ, മാപ്പു നല്‍കണം

തൊഴുകൈ നെഞ്ചിലമര്‍ത്തി നില്‍പൂ നേര്‍-
വഴിനീകാട്ടണമിന്നു, മെപ്പൊഴും
മിഴികള്‍ നീട്ടുകയെന്റെനേര്‍ക്കു ഞാന്
‍തൊഴുതീടുന്നു; വരങ്ങളേകണം

അഹങ്കാരത്തിന്റെ ഫലം

2007-11-25T22:00:00.000+04:00

കൊച്ചു കൂട്ടുകാരേ, ഇന്നു നമ്മള്‍ പറയാന്‍ പോകുന്ന കഥ എന്താണെന്നറിയാമോ? അഹങ്കാരികളായ രണ്ടു കോഴികളുടെ കഥയാണിന്ന് നമ്മള്‍ പറയുന്നത്.

ഒരിക്കല്‍ രണ്ടു പൂവന്‍ കോഴികള്‍ തമ്മില്‍ തര്‍ക്കം തുടങ്ങി. ആരാണ് തങ്ങളില്‍ കേമന്‍ എന്നായിരുന്നു അവരുടെ പ്രശ്നം. ആര്‍ക്കാണ് നല്ല പൂവുള്ളത്, ആര്‍ക്കാണ് നല്ല നിറമുള്ള തൂവലുകളുള്ളത്, ആര്‍ക്കാണ് കൂടുതല്‍ ശക്തിയുള്ളത് ഇങ്ങനെ വേണ്ടാത്തകാര്യങ്ങളെച്ചൊല്ലി അവര്‍ തമ്മില്‍ വഴക്കായി. വഴക്കിന്റെ അവസാനം അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും അവര്‍ കൊത്തുകൂടാന്‍ തുടങ്ങി. കൊത്തിക്കൊത്തി അവരുടെ ദേഹവും, മുഖവും ഒക്കെ മുറിഞ്ഞു, ചോരയൊലിക്കുവാന്‍ തുടങ്ങി. എന്നിട്ടും രണ്ടുപേരും വിട്ടുകൊടുക്കാന്‍ ഭാവമില്ല.

അവസാനം കുറേ സമയം കഴിഞ്ഞ് അവരില്‍ ഒരു കോഴി വളരെ ക്ഷീണീച്ചു. അവന്‍ അവിടെനിന്നും ഓടിപ്പോയി. മറ്റേയാള്‍ എന്നിട്ടും വിടാതെ പുറകേപോയി അവനെ കൊത്തിയോടിച്ചു. തോറ്റോടിയ പൂങ്കോഴി നാണിച്ച് ഒരു സ്ഥലത്തു പോയി ഒളിച്ചിരുന്നു.

ജയിച്ച പൂങ്കോഴി എന്തു ചെയ്തെന്നോ? അവന്‍ ഉറക്കെ കൂവി “കൊക്കരോ കോ.....കൊക്കരക്കോ കോ.....” അതുകേട്ട് ബാക്കി കോഴികളൊക്കെ അവിടെയെത്തി. അവരോടെല്ലാം അവന്‍ ജയിച്ച കാര്യം പറഞ്ഞു. അപ്പോള്‍ അവനു തോന്നി, ഇത്രയും പോരാ വീടിനു മുകളില്‍ക്കയറിനിന്ന് ഉറക്കെ കൂവി എല്ലാരോടും ഞാന്‍ ജയിച്ച കാര്യം പറയണം. അങ്ങനെ അവന്‍ വീടിനു മുകളിലേക്ക് പറന്നു കയറി, അവിടെ നിന്നുകൊണ്ട് തലയുയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ച് ഉറക്കെ കൂവാന്‍ തുടങ്ങി.

ഒരു വലിയ പരുന്ത് ആ സമയത്ത് തീറ്റതേടി അതിലേ പറക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് ഒരു കോഴി പുരപ്പുറത്തുകയറി നില്‍ക്കുന്നത് അവന്‍ കണ്ടത്. താമസിച്ചില്ല, പരുന്ത് പുറകിലൂടെ പറന്നുവന്ന് അഹങ്കാരിക്കോഴിയെ റാഞ്ചിയെടുത്തുകൊണ്ട് പോയി.... !! തിന്നു വിശപ്പടക്കി.

ഈ കഥയില്‍നിന്നും കൂട്ടുകാര്‍ എന്തു പഠിച്ചു? അഹങ്കാരം ആര്‍ക്കും നല്ലതല്ല. ഞാന്‍ കേമനാണ് എന്നു പറഞ്ഞ് നമ്മള്‍ ഞെളിഞ്ഞു നില്‍ക്കുമ്പോഴായിരിക്കും ആപത്തു വന്നുഭവിക്കുന്നത്.

===========================

അവലംബം : ഈസോപ്പ് കഥകള്‍

അപ്പുക്കുട്ടനും ഗെയിം പിശാശും.

2007-11-21T11:09:00.000+04:00

മഹാ കുസൃതിയാണ് അപ്പുക്കുട്ടന്‍. ഒരു കമ്പ്യൂട്ടര്‍ വേണമെന്നതാണ് അവന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ആഗ്രഹം. കമ്പ്യൂട്ടര്‍ വേണമെന്ന് പറഞ്ഞ് എപ്പോഴും അവന്‍ വാശി പിടിച്ചു കരയും. കരച്ചില്‍ സഹിക്കാതായപ്പോള്‍ അപ്പുക്കുട്ടന്റെ അമ്മ അവന്റെ അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു : “ ദാണ്ടെ നമ്മടെ മോന്‍ എപ്പഴും കരയുന്നത് കണ്ടില്ലേ? അവനൊരു കമ്പ്യൂട്ടര്‍ മേടിച്ചു കൊടുക്ക്...“
അച്ഛനും വിചാരിച്ചു : “ശരിയാ, അപ്പുക്കുട്ടനൊരു കമ്പ്യൂട്ടര്‍ വാങ്ങിക്കൊടുക്കാം. കമ്പ്യൂട്ടറിന്റെ കാലമല്ലേ, അവനും പഠിച്ചു മിടുക്കനാകട്ടെ”

അടുത്ത ദിവസം തന്നെ അച്ഛന്‍ അപ്പുക്കുട്ടനൊരു കമ്പ്യൂട്ടര്‍ വാങ്ങിക്കൊണ്ടു വന്നു. ഹോ! അപ്പുക്കുട്ടന്റെ സന്തോഷം പറയാനുണ്ടോ! അവന്‍ തുള്ളിച്ചാടി. മോണിറ്ററില്‍ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഉമ്മ വെച്ചു. ചുണ്ടെലി മാതിരിയുള്ള മൌസപ്പനെ സ്നേഹത്തോടെ തലോടി. കീ ബോഡില്‍ കുഞ്ഞുവിരലുകള്‍ കൊണ്ട് താളം പിടിച്ചു.

പിന്നെ എപ്പഴും അപ്പുക്കുട്ടന്‍ കമ്പ്യൂട്ടറിന്റെ മുന്നിലായി ഇരിപ്പ്. രാത്രിയിലും കയ്യില്‍ മൌസും പിടിച്ചേ ഉറങ്ങൂ!

അങ്ങനെയിരിക്കേ അപ്പുക്കുട്ടന്റെ അമ്മാവന്‍ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ കാണാന്‍ വന്നു. അപ്പുക്കുട്ടന്‍ കുഞ്ഞല്ലേ, അവന്‍ വല്ലപ്പോഴും കളിച്ചു രസിക്കട്ടെ എന്നു വിചാരിച്ച് അദ്ദേഹം കുറേ ഗെയിമുകള്‍ കമ്പ്യൂട്ടറില്‍ ഇന്‍സ്റ്റാള്‍ ചെയ്തു. കമ്പ്യൂട്ടര്‍ ഗെയിം കളിക്കാന്‍ അപ്പുക്കുട്ടനെ പഠിപ്പിച്ചു.

ഹയ്യട ഹയ്യാ! അപ്പുക്കുട്ടന്‍ പിന്നെ നിലത്തൊന്നുമല്ല നില്‍പ്പ്. എന്തോരം ഗെയിമുകളാ... റോഡ്‌റാഷ്, നീഡ് ഫോര്‍ സ്പീഡ്, ഗിത്താര്‍ ഹീറോ, ക്രിക്കറ്റ്, മാരിയോ, പ്രിന്‍സ്...

അപ്പുക്കുട്ടനു പിന്നെ കമ്പ്യൂട്ടറില്‍ വേറൊന്നും കാണണ്ട, പഠിക്കണ്ട. ഗെയിം മാത്രം ഗെയിം. എപ്പോഴും ഗെയിമു കളി തന്നെ ഗെയിമു കളി. വന്ന് വന്ന് ഊണും ഉറക്കവുമില്ലാതെ അവന്‍ ഗെയിം കളിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

ഇതു കണ്ട് അപ്പുക്കുട്ടന്റെ അച്ഛന്‍ അവനെ ഉപദേശിച്ചു: “മോനേ അപ്പുക്കുട്ടാ, എപ്പോഴും ഗെയിം കളിക്കുന്നത് അത്ര നല്ലതല്ല കേട്ടോ. എപ്പോഴും കളിച്ചാല്‍ ബുദ്ധി കുറയും. മോനു വേറെ ഒത്തിരി പഠിക്കാനുണ്ടല്ലോ കമ്പ്യൂട്ടറില്‍. ഒത്തിരി പ്രോഗ്രാമുണ്ട്, ഇന്റര്‍ നെറ്റുണ്ട്, മലയാളത്തിലുള്ള വിക്കി പീഡിയ ഉണ്ട്, ഓരോ ചേട്ടന്മാരും ചേച്ചിമാരും എഴുതുന്ന നല്ല നല്ല ബ്ലോഗുകളുണ്ട്...തന്നേമല്ല, മോനു സ്കൂളിലെ പാഠങ്ങളും പഠിക്കണ്ടേ...?”

ങേ ഹേ! ഇതെല്ലാം കേട്ടിട്ടും അപ്പുക്കുട്ടനു ഒരു കുലുക്കവുമില്ല. അവന്‍ ഗെയിമു കളി തന്നെ ഗെയിമു കളി!

ഇതു കണ്ട് അപ്പുക്കുട്ടന്റെ അച്ഛനും അമ്മക്കും വിഷമമായി. ഒന്നും പഠിക്കാതെ അപ്പുക്കുട്ടന്‍ എപ്പോഴും ഗെയിം കളിച്ചിരുന്നാല്‍ എന്തു ചെയ്യും?
“വെളുക്കാന്‍ തേച്ചത് പാണ്ടായി...” അപ്പുക്കുട്ടന്റെ അമ്മ പരിഭവം പറഞ്ഞു.
ഈ വിഷമമെല്ലാം കണ്ട് മറ്റൊരാള്‍ക്ക് കൂടി സങ്കടം വന്നു. ആര്‍ക്ക്? നമ്മുടെ കുസൃതിക്കാരന്‍ മൌസപ്പന്. അവന്‍ വിചാരിച്ചു “ശരിയാണല്ലോ. അപ്പുക്കുട്ടന്‍ എപ്പോഴും ഗെയിം കളിച്ചിരുന്നാല്‍ അവനൊരു മരമണ്ടനായതു തന്നെ” മൌസപ്പന്‍ മെല്ലെ കീബോഡ് ചേട്ടനെ തോണ്ടി.
“എന്താടാ മൌസപ്പാ, നീയെന്നെ തോണ്ടുന്നത്?” കീ ബോഡു ചേട്ടന്‍ ചോദിച്ചു.

“അല്ല കീബോഡു ചേട്ടാ, ആ അപ്പുക്കുട്ടന്‍ ഏതു നേരവും ഗെയിം കളിച്ചോണ്ടിരിക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ? അവന്റെ ഗെയിം പ്രാന്ത് മാറ്റാന്‍ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണമല്ലോ? കണ്ടില്ലേ അവന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും സങ്കടപ്പെടുന്നത്?”
“അതേടാ മൌസപ്പാ, നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാ” കീ ബോഡു ചേട്ടന്‍ പറഞ്ഞു. “നമുക്കൊരു കാര്യം ചെയ്യാം. നമുക്ക് ഇക്കാര്യം നമ്മുടെ സി പി യു അമ്മാവന്റെ അടുത്ത് പറയാം. അമ്മാവന്‍ വല്യ ബുദ്ധിമാനല്ലേ, എന്തെങ്കിലും ഒരു വഴി കാണാതിരിക്കില്ല”.

അങ്ങനെ മൌസപ്പനും കീബോഡു ചേട്ടനും കൂടി സി പി യു അമ്മാവനോട് കാര്യം പറഞ്ഞു. എല്ലാം കേട്ടിട്ട് അമ്മാവന്‍ മെല്ല്ലെ പുഞ്ചിരിച്ചു. “എടാ മൌസപ്പാ, കീബൊഡേ, നിങ്ങളു വിഷമിക്കേണ്ടെടാ. അപ്പുക്കുട്ടനെ നമുക്കൊരു പാഠം പഠിപ്പിക്കാം. അമ്മാവനൊരു സൂത്രം പറയാം...ശ്‌ശ്‌ശ്...”

സി പി യു അമ്മാവന്റെ സൂത്രം കേട്ട് മൌസപ്പനും കീ ബോഡ് ചേട്ടനും സന്തോഷമായി.

കുറേക്കഴിഞ്ഞ് അപ്പുക്കുട്ടന്‍ പതിവുപോലെ ഗെയിം കളിക്കാന്‍ വന്നു. അവന്‍ മോട്ടോര്‍ സൈക്കിള്‍ ഓട്ടത്തിന്റെ ഗെയിമായ റോഡ്‌റാഷ് തുറന്നു.

മറ്റു മോട്ടോര്‍ സൈക്കിള്‍ ഓട്ടക്കാരെയൊക്കെ തോല്‍പ്പിച്ച് മുന്നോട്ട് പോകാനായി അപ്പുക്കുട്ടന്‍ കീബോഡിലെ അപ് ആരോ അമര്‍ത്തി. ഉടന്‍ സി പി യു അമ്മാവന്‍ സൂത്രം പ്രയോഗിച്ചു. അപ്പുക്കുട്ടന്‍ അപ് ആരോ അമര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ ഡൌണ്‍ ആരോ പ്രവര്‍ത്തിപ്പിച്ചു നമ്മുടെ സിപിയു അമ്മാവന്‍! മോട്ടോര്‍ സൈക്കിള്‍ മുന്നോട്ട് പോകേണ്ടതിനു പകരം പുറകോട്ടു പോകുന്നു. അപ്പുക്കുട്ടന്‍ കണ്ണു മിഴിച്ചു.

അവന്‍ മോട്ടോര്‍ സൈക്കിള്‍ വലത്തോട്ട് മാറ്റാനായി റൈറ്റ് ആരോ ഞെക്കി. അത്ഭുതം! മോട്ടോര്‍ സൈക്കിള്‍ ഇടത്തോട്ട് പോകുന്നു. ഇതെന്ത് മറിമായം! അവന്‍ ബ്രേക്ക് പിടിക്കാനായി ഡൌണ്‍ ആരോ അമര്‍ത്തി. എന്തു പറയേണ്ടൂ...മോട്ടോര്‍ സൈക്കില്‍ ശരം പോലെ പായുന്നു. അപ്പുക്കുട്ടന്‍ മിഴിച്ചിരുന്നു. ഇതെല്ലാം സി പി യു അമ്മാവന്റെ സൂത്രമാണെന്ന് അവനുണ്ടോ അറിയുന്നു!

അപ്പുക്കുട്ടന്‍ വേറൊരു ഗെയിം തുറന്നു. കാറോട്ടത്തിന്റെ നീഡ് ഫോര്‍ സ്പീഡ്. അവിടെയും സ്ഥിതി ഇത് തന്നെ. മറ്റു കാറുകള്‍ വന്ന് അപ്പുക്കുട്ടന്റെ കാറിനെ തുരുതുരാ ഇടിച്ചു. അപ്പുക്കുട്ടന്‍ കരയാന്‍ തുടങ്ങി..”ങ്‌ഹീ ഹീ...അയ്യോ എന്റെ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ കേടായേ...എന്റെ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ കേടായേ...“

വിവരമറിഞ്ഞ് അപ്പുക്കുട്ടന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും അമ്മാവനുമൊക്കെ വന്നു. അവര്‍ നോക്കീട്ടും രക്ഷയില്ല. അപ്പുക്കുട്ടന്റെ അമ്മാവന്‍ വേറെ പ്രോഗ്രാമുകളും ഇന്റര്‍നെറ്റുമെല്ലാം തുറന്നു നോക്കി. അത്ഭുതം! അവിടെയൊന്നും ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല.

എന്തായാലും അപ്പുക്കുട്ടന്റെ ഗെയിം കളി കുറക്കാന്‍ ഇതു തന്നെ അവസരമെന്ന് അവന്റെ അമ്മാവന്‍ വിചാരിച്ചു. അദ്ദേഹം ഒരു സൂത്രം പ്രയോഗിച്ചു. “മോനേ അപ്പുക്കുട്ടാ, ഇത് ഗെയിം പിശാശാണ്, ഗെയിം പിശാശ്. മോന്‍ എല്ലായ്‌പ്പോഴും ഗെയിം കളിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ഗെയിം പിശാശ് വന്ന് ഈ കമ്പ്യൂട്ടറില്‍ കൂടിയിരിക്കുവാ...”

അപ്പുക്കുട്ടന്‍ കരച്ചിലോടെ ചോദിച്ചു: “അയ്യോ അമ്മാവാ, ഈ ഗെയിം പിശാശിനെ ഓടിക്കാന്‍ പറ്റില്ലേ?”

“ഓടിക്കാനൊക്കെ പറ്റും. പക്ഷേ പഠിക്കാനുള്ളതൊക്കെ പഠിച്ചിട്ട് ഞായറാഴ്‌ച്ച മാത്രം ഗെയിം കളിച്ചാല്‍ അന്ന് ഗെയിം പിശാശ് വരില്ല. എന്താ സമ്മതമാണോ” അമ്മാവന്‍ ചോദിച്ചു.

അപ്പുക്കുട്ടന് ആശ്വാസമായി. കമ്പ്യൂട്ടറിനു കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ. അവന്‍ പറഞ്ഞു:
“ഇല്ലമ്മാവാ, ഞാനിനി എപ്പോഴും ഗെയിം കളിക്കില്ല. ഞാന്‍ പാഠങ്ങളൊക്കെ പഠിച്ചോളാം”.

അങ്ങനെ അപ്പുക്കുട്ടന്‍ അന്നു മുതല്‍ ഗെയിമുകളിയൊക്കെ കുറച്ച് മിടുക്കനായി പഠിച്ചു തുടങ്ങി.

അമിതമായ ഗെയിം കളി ആപത്താണ് കൂട്ടുകാരേ

ആരാമം

2007-11-18T17:30:00.000+04:00

(സ്വരാക്ഷരമാലാക്രമത്തില്‍ എഴുതിയ കുട്ടിക്കവിത)

കുട്ടി :

അമ്മേനോക്കുക!ആരാമത്തില്‍
ആഹാ! പൂക്കളിതെത്ര വിടര്‍ന്നൂ!
ഇന്നലെയോളവും മൊട്ടുകളായവ
ഈവിധമിന്നുവിടര്‍ന്നു ലസിപ്പൂ!
ഉല്ലാസിതരായ്‌ വല്ലികളിന്മേല്‍
ഊഞ്ഞാലാടാന്‍ കിളികളിതെത്ര?

അമ്മ :

ഋതുവിതു മാധവമാണെന്‍ മകനേ
പൃഥയും പൂവണിയുന്നൊരു കാലം
ആഹ്ലാദത്തോടാശ്ലേഷിപ്പൂ
അവനിയീ സുന്ദര വാസന്തത്തെ.

കുട്ടി :

എത്രനിറങ്ങളിലീസുമരാജികള്‍!
എത്രമനോഹരമെന്തു സുഗന്ധം!

അമ്മ :

ഏകുവതെല്ലാം ഈശന്‍ മകനേ
ഐഹികമായതിതേതുംഎന്തും
ഒരുമയിലുന്നതി എന്നോതും പോല്‍
ഓമല്‍പൂക്കളൊരായിരമെണ്ണം
ഔന്നത്യത്തില്‍ വിരാജിക്കുന്നൊരു
ശാഖാഗ്രത്തില്‍ വിടര്‍ന്നതുകണ്ടോ?
അംഗോപാംഗം സുന്ദരമാമീ
അവനിയിതല്ലോ നമ്മുടെ അംബ!
അന്ത:കരണം മന്ത്രിക്കേണ്ടൊരു
മന്ത്രമിതത്രേ! ഓര്‍ക്കുക മകനേ.

രചന : കെ.സി. ഗീത

Copyright (C) 2006 K.C. Geetha.

അമ്മപറയുന്നത് അനുസരിക്കാഞ്ഞാല്‍

2007-11-16T21:00:00.000+04:00

കൊച്ചുകൂട്ടുകാരേ, കഥ കേള്‍ക്കാന്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും ഇഷ്ടമാണല്ലോ, അല്ലേ? എങ്കില്‍, ഈ മഷിത്തണ്ടില്‍ നമുക്കിനി ഒരു കഥ വായിക്കാം.

പണ്ട്‌ പണ്ട്‌ ഒരു വീട്ടില്‍ ഒരമ്മയാടും ഒരു കുഞ്ഞാടും ഉണ്ടായിരുന്നു. കാടിന്റെ അടുത്തായിരുന്നു അവരുടെ വീട്‌. കാട്ടില്‍ ആരെക്കെയുണ്ടെന്നറിയുമോ? സിംഹം, കടുവാ, പുലി, ചെന്നായ്‌, ആന, കുരങ്ങന്‍ ഇങ്ങനെ പലജാതി മൃഗങ്ങള്‍ ഉണ്ട്‌. കുഞ്ഞാടാണെങ്കിലോ, വലിയ കുസൃതിക്കുട്ടന്‍, തുള്ളിച്ചാടി ഓടിനടക്കും. പൂച്ചക്കുഞ്ഞിന്റെയും പട്ടിക്കുഞ്ഞിന്റെയും കാക്കയുടേയുമൊക്കെ പുറകേകൂടും. ഓടിച്ചാടി അവനെവിടെക്കൊ പോകുമെന്ന് ആര്‍ക്കറിയാം? കാട്ടിലെങ്ങാനും പോയാലോ? അതുകൊണ്ട്‌ അമ്മയാടിന്‌ പേടിയാണ്‌. അമ്മയാട്‌ എപ്പോഴും കുഞ്ഞിനോടു പറയും "കുഞ്ഞേ നീയിങ്ങനെ ഓടി ഓടി വഴിതെറ്റി കാട്ടിലൊന്നും ചെന്നു കയറല്ലേ, അവിടെ ചെന്നായും പുലിയുമൊക്കെയുണ്ട്‌. നിന്നെ പിടിച്ചുതിന്നും അവന്മാര്‍". "ഇല്ലമ്മേ ഞാന്‍ ദൂരെയെങ്ങും പോവില്ല" കുഞ്ഞാടു പറഞ്ഞു. അവന്‍ അമ്മയോട് അങ്ങനെ പറയുമായിരുന്നെങ്കിലും അമ്മ അറിയാതെ ദൂരെയൊക്കെപ്പോയി കാടും, നാടും ഒക്കെ ചുറ്റിനടന്നു കാണാന്‍ അവന്‍ എപ്പോഴും കൊതിയായിരുന്നു.

അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോ ഒരു ദിവസം നിലാവുള്ള ഒരു രാത്രിയില്‍ കുഞ്ഞാട്‌ കൂടിന്റെ വെളിയിലിറങ്ങി കളിക്കുവാന്‍ തുടങ്ങി. അപ്പോഴാണ്‌ ഒരു മിന്നാമിനുങ്ങ്‌ അതിലേ വന്നത്‌. "ഹായ്‌, എന്തു ഭംഗി. ഈ മിന്നാമിനുങ്ങിന്റെ കൂടെ ഒന്നു നടക്കാം" ആട്ടിന്‍കുട്ടി അങ്ങനെ മിന്നാമിനുങ്ങിന്റെ പുറകേ നടന്നു. അങ്ങനെ നടന്നു നടന്ന് മിന്നാമിനുങ്ങ്‌ പറമ്പും കടന്ന് പുറത്തേക്ക്‌ പോയി. ആട്ടിന്‍ കുട്ടി വിചാരിച്ചു "ഓ സാരമില്ലെന്നേ, നല്ല വെട്ടമുണ്ടല്ലൊ, വഴിയൊന്നും തെറ്റുകയില്ല, അമ്മ ചുമ്മാതെ പേടിക്കുന്നതല്ലേ"

അങ്ങനെ നടന്ന് മിന്നാമിനുങ്ങും കുഞ്ഞാടുംകൂടെ കാട്ടിന്റെ ഒരരികിലെത്തി. കുഞ്ഞാടാണെങ്കിലോ ഇതൊന്നും അറിയാതെ നടപ്പുതന്നെ. പെട്ടന്ന് മിന്നാമിനുങ്ങിനെ കാണാതായി. ആട്ടിന്‍കുട്ടി ചുറ്റും നോക്കി. അയ്യോ, ഇരുട്ടാണല്ലോ എല്ലായിടത്തും, വഴിയും കാണുന്നില്ല" അവനങ്ങനെ വിഷമിച്ചു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ പുറകിലൊരു മുരള്‍ച്ചകേട്ടു. തിരിഞ്ഞുനോക്കിയപ്പാള്‍ ആരു നില്‍ക്കുന്നൂ ? ഒരു ചെന്നായ്‌! "എടാ കുഞ്ഞാടേ, നിന്നെ ഇന്നു ഞാന്‍ പിടിച്ചുതിന്നുമെടാ...ഗര്‍‌ര്‍‌ര്‍.... " ചെന്നായ നാവില്‍ വെള്ളമൂറിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.

പേടിച്ചുപോയ കുഞ്ഞാട്‌ മുന്നില്‍ക്കണ്ട കാടും പുല്ലും വള്ളികളും എല്ലാം ചവിട്ടി അമ്മേ, അമ്മേന്നു വിളിച്ചുകൊണ്ട്‌ ഓടി. ചെന്നായ പുറകെ. മുള്ളുകൊണ്ട് ആട്ടിന്‍ കുട്ടിയുടെ ദേഹമൊക്കെ മുറിഞ്ഞു. കുഞ്ഞാട്‌ വിചാരിച്ചു... "അയ്യോ എന്റെ അമ്മ പറഞ്ഞതു കേള്‍ക്കാഞ്ഞിട്ടല്ലേ ഇങ്ങനെയൊക്കെ വന്നത്‌... എന്റമ്മ ഇപ്പോ എന്നെക്കാണാതെ വിഷമിക്കുമായിരിക്കുമല്ലോ". അവന്‍ ഓടി ഓടി അവസാനം ഒരു കുറ്റിക്കാട്ടിനുള്ളില്‍കയറി ഒളിച്ചു. ചെന്നായ അതിനു ചുറ്റും നടക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

ഇത്രയും സമയമായപ്പോഴേക്ക്‌ കുഞ്ഞാടിനെകാണാതെ അമ്മയാട്‌ കരയാന്‍ തുടണ്ടി. അവളുടെ കരച്ചില്‍ കേട്ട്‌ വീട്ടിലെ വളര്‍ത്തുനായ വീരന്‍ അവിടെയെത്തി. അമ്മയാടു പറഞ്ഞു,“വീരാ, എന്റെ കുഞ്ഞിനെ കാണുന്നില്ലെടാ, നീ ഒന്നുപോയി നോക്കാമോ"

വീരന്‍ ഉടന്‍തന്നെ കുഞ്ഞാടുപോയ വഴിയേ മണംപിടിച്ച്‌ ഓടി കാട്ടിലെത്തി. അവിടെയെത്തിയപ്പൊള്‍ എന്താ കണ്ടത്‌? കുഞ്ഞാടിനെ പിടിക്കാനായി ഒരുങ്ങിനില്‍ക്കുന്ന ചെന്നായ. ഉറക്കെ കുരച്ചുകൊണ്ട്‌ വീരന്‍ ചെന്നായുടെ അടുത്തേക്ക്‌ ചാടി. കുറേ കടിപിടികള്‍ക്കു ശേഷം തോറ്റോടിയ ചെന്നായ കാട്ടിലേക്ക്‌ ഓടിപ്പോയി.

വീരന്‍ കുഞ്ഞാടിനേയും കൂട്ടി വീട്ടിലേക്ക്‌ പോന്നു. വരുന്ന വഴിക്ക്‌ അവന്‍ കുഞ്ഞാടിനോടു പറഞ്ഞു, "കുഞ്ഞേ, നീ നിന്റെ അമ്മ പറഞ്ഞതു കേട്ടിരുന്നെങ്കില്‍ ഇങ്ങനെ വരുമായിരുന്നോ. ഇനി ഇങ്ങനെ തനിയെ എങ്ങും പോകരുത്‌ കേട്ടോ" കുഞ്ഞാടു പറഞ്ഞു "ശരി വീരമ്മമ്മാ, ഞാനിനി എന്റെ അമ്മ പറയുന്നത്‌ അനുസരിച്ചോളാം.."

കുഞ്ഞാടിനെ അമ്മയാടിന്റെ കൈയ്യിലേല്‍പ്പിചിട്ട്‌ വീരന്‍ വീട്ടുകാവലിനായി പോയി.

ഈ കഥയില്‍നിന്നും കൊച്ചുകൂട്ടുകാര്‍ എന്തു ഗുണപാഠമാണ് പഠിച്ചത്? നമ്മുടെ അച്ഛനും അമ്മയും പറയുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ നാം അനുസരിക്കണം. അല്ലെങ്കില്‍ ആപത്തുകളില്‍ ചെന്നുചാടുകയായിരിക്കും ഫലം.

=============================================================================
ഇതൊരു പഴയനാടോടിക്കഥ തന്നെയാണ്. കഥയിലെ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ ആരും മരിക്കുന്നത്‌ ഇഷ്ടമല്ലാത്ത കൊച്ചുകുട്ടികള്‍ക്കുവേണ്ടി ഒരല്‍പ്പം മാറ്റംവരുത്തിയ പഴയകഥ.

ശിശുദിനത്തില്‍ കടങ്കഥകള്‍

2007-11-14T11:03:00.000+04:00

ഇതാ പുതിയ കുറെ കടങ്കഥകള്‍. ഉത്തരം പറയാമോ..
(ക്ളൂ...... എല്ലാം കമ്പ്യൂട്ടറുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവ.. )

1. തൊട്ടാല്‍ വാടും തൊടാതെ വിടരും.
2. കൊത്തിവലിച്ചാല്‍ കൂടെപ്പോരും.
3. അമ്മായിയെ കണ്ടപ്പോള്‍ അസുഖം മാറി
4. കുഞ്ഞിക്കൂനന്‍ കുഴിയില്‍ വീണു
5. പായ വിരിച്ചു പാരതിലിട്ടു
6. ചുമ്മാ കിട്ടും മുട്ടായി.. ഇമ്മിണി കട്ടി കുട്ടായി
7. ഒരച്ഛന്‍റെ മക്കളെല്ലാം ജനല്‍ പടിയില്‍
8. ഇരുമ്പില്ലാത്തൊരു താക്കോല്‍. തുരുമ്പിക്കാത്തൊരു താക്കോല്‍
9. രക്ഷപെടുത്താന്‍ എന്നെ വേണം. ഇഷ്ടത്തോടെ വിളിക്കില്ലാരും
10. നൂറ്റൊന്നു പടി ചവിട്ടി... നമ്പൂരി നാടു ചുറ്റി
11. മൂഷിക വീരനു മൂട്ടില്‍ ചൂട്ട്‌
12. തൊട്ടാല്‍ പൊട്ടും ഇംഗ്ളീഷ്‌ കട്ട
13. കുത്തീ ഞെക്കീ കത്തു പറന്നു
14. പണ്ടൊരു ഭീമന്‍ ഇന്നൊരെലുമ്പന്‍
15. വട്ടത്തലയന്‍ തവളച്ചാരെ കുട്ടന്‍ പാമ്പതു വെട്ടിവിഴുങ്ങി

======================================

1. സ്ക്രീന്‍ സേവര്‍
2. മൌസ്‌ പോയിണ്റ്റര്‍
3. 'ആന്‍റി' വൈറസ്‌
4. റീസൈക്കിള്‍ ബിന്നിലെ ഫയല്
5. ഇന്‍റര്‍ നെറ്റ്‌ ബ്രൌസര്‍
6. ലൈനക്സ്‌
7. വിന്‍ഡോസ്‌
8. പാസ്‌വേഡ്‌
9. റീസ്റ്റാര്‍ട്ട്‌ (ഹാംഗ്‌ ആവുമ്പോള്‍)
10. കീബോര്‍ഡ്‌
11. ഒപ്റ്റിക്കല്‍ മൌസ്‌
12. ക്ലോസ്‌ ബട്ടണ്‍
13. ഈ-മെയില്‍
14. മോണിട്ടര്‍ (ഇപ്പോള്‍ ഫ്ലാറ്റ്‌)
15. സി.ഡി ഡ്രവില്‍ സി. ഡി

തത്തമ്മയ്ക്കൊരു ചോറൂണ്‌

2007-11-14T09:00:00.000+04:00

മുറ്റത്തെ മാവിന്റെ കൊമ്പിലേയ്ക്കിന്നൊരു
പച്ചപ്പനംതത്ത പാറി വന്നൂ..
എത്താത്ത തുഞ്ചത്തു പിച്ച വച്ചൂ.. പിന്നെ,
കൊത്താത്ത മാമ്പഴം നോക്കി വച്ചൂ...

തുമ്പപ്പൂ കൊണ്ടെന്റെ പച്ചരിച്ചോറിന്നു
പച്ചിലക്കുമ്പിളിലിട്ടു വച്ചൂ...
പിച്ചിപ്പൂവിത്തിരി പിച്ചിയെടുത്തിട്ടു
പച്ചടിയൊന്നു ചമച്ചു വച്ചൂ...

തത്തിക്കളിയ്ക്കുമാ തത്തമ്മയ്ക്കിത്തിരി
മത്തപ്പൂ,ക്കാളനൊരുക്കി വച്ചൂ...
ഉച്ചയ്ക്കൊരു മണി നേരത്തിനൊത്തെന്റെ
തെച്ചിപ്പൂത്തോരനൊന്നായ നേരം...

ഇലയിട്ടു വച്ചൂ വിളിച്ചിട്ടു,മൂണിന്നു-
പച്ചപ്പനങ്കിളി വന്നതില്ലാ...
ചക്കര മാമ്പഴം മാത്രമത്രേ.. കിളി-
യ്കത്രമേലിഷ്ടം ! ഇതെന്തു കഷ്ടം !!!

ചെമ്പരുന്ത്

2007-11-13T23:35:00.000+04:00

കര്‍പ്പൂരമാവിന്റെകൊമ്പത്തിരിക്കുന്ന
കള്ളക്കണ്ണുള്ളൊരു ചെമ്പരുന്തേ
വട്ടമിട്ടിന്നുനീ നോക്കുവതെന്തേയീ
ക്കോഴിയമ്മച്ചിതന്‍ മക്കളെയോ?

അയ്യയ്യോ പാതകമൊന്നുമേകാട്ടല്ലേ
പാവമല്ലേയവരെന്തറിഞ്ഞൂ!
പഞ്ഞികണക്കെനനുത്തൊരാക്കുപ്പായ-
മിട്ടൊരാ കുഞ്ഞുങ്ങളെന്തു ചന്തം!

കള്ളപ്പരുന്തേനീ നോക്കേണ്ടയിങ്ങനെ
കാവലിനായിഞാനുണ്ടിവിടെ
പെട്ടന്നുപോകുവാന്‍ ഭാവമില്ലെന്നാലീ
ക്കല്ലുകളൊരോന്നായങ്ങോട്ടെത്തും!

തിക്കിത്തിരക്കിക്കളിയ്ക്കും കിടാങ്ങളെ-
ക്കണ്ണുവയ്ക്കല്ലേ നീ ചെമ്പരുന്തേ
കുട്ടിക്കവണയിലെത്തുന്ന കല്ലിന്റെ-
യുന്നം പിഴയ്ക്കില്ല ചെമ്പരുന്തേ!!

(അവസാന നാലുവരിക്ക് ചന്ദ്രകാന്തത്തിന്റെ കമന്റിനോട് കടപ്പാട്)

കുഞ്ഞിക്കുട്ടനും കുഞ്ഞിക്കിളിയും

2007-11-10T15:11:00.000+04:00

മഞ്ഞക്കിളിയേ മഞ്ഞക്കിളിയേ
മന്ദാരപ്പൂ വേണോടീ ?
മഞ്ഞക്കിളിയേ മഞ്ഞക്കിളിയേ
മുല്ലപ്പൂവിതള്‍ വേണോടീ ?

കുഞ്ഞിക്കുട്ടാ കുഞ്ഞിക്കുട്ടാ
മന്ദാരപ്പൂ തന്നാട്ടേ
കുഞ്ഞിക്കിളിയുടെ മുടിയില്‍ച്ചൂടാന്‍
മുല്ലപ്പൂവും തന്നാട്ടേ

മന്ദാരപ്പൂവിതളുകള്‍ തന്നാല്‍
‍മഞ്ഞക്കിളിയേ എന്തുതരും ?
മുല്ലപ്പൂവൊരു വല്ലം തന്നാല്‍
‍ചെല്ലക്കിളിയേ എന്തുതരും ?

മഞ്ഞപ്പട്ടാല്‍ നെയ്തു മെനഞ്ഞൊരു
കുഞ്ഞിയുടുപ്പതു നല്‍കീടാം
ചിത്തിര മാവിന്‍ കൊമ്പില്‍ നിന്നൊരു
ചക്കരമാമ്പഴമേകീടാം

കൊച്ചുകൂട്ടുകാര്‍ക്ക് വേണ്ടി ആദ്യത്തെ കുട്ടിക്കവിതയുമായി മനുവും മഴത്തുള്ളിയും ഒന്നിച്ചെഴുതുന്നു ഈ ദീപാവലി ദിനത്തില്‍. എല്ലാ കൊച്ചു കൂട്ടുകാര്‍ക്കും ദീപാവലി ആശംസകള്‍.

മഷിത്തണ്ട് - ഒരു അറിയിപ്പ്

2007-11-10T12:44:00.002+04:00

മഷിത്തണ്ട് ബ്ലോഗില്‍ രചനകള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നവര്‍ക്കായി ചില കാര്യങ്ങള്‍ ഇവിടെ കുറിക്കട്ടെ.

1. ഒന്നില്‍ കൂടുതല്‍ രചനകള്‍ ഒരു ദിവസം പ്രസിദ്ധീകരിക്കാതിരിക്കാന്‍ ടീം മെമ്പേഴ്സ് ശ്രദ്ധിക്കുക. ഒരു ദിവസം ഒന്നില്‍ കൂടുതല്‍ രചനകളുണ്ടെങ്കില്‍ അവ അടുത്ത ദിവസത്തേക്ക് പ്രസിദ്ധീകരിക്കാനായി സേവ് ചെയ്യുക.

2. ടീം മെമ്പേഴ്സ് തങ്ങളുടെ ബ്ലോഗുകളുടെ ലിങ്കുകള്‍ പോസ്റ്റുകളില്‍ ഒരു പരസ്യമായി പ്രസിദ്ധീകരിക്കാതിരിക്കാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കുക.

3. ടീം മെമ്പേഴ്സ് കുട്ടികള്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന രചനകള്‍ കഴിവതും പ്രസിദ്ധീകരിക്കാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കുക. കുട്ടിക്കവിതകള്‍, കുട്ടിക്കഥകള്‍, കടങ്കഥകള്‍, പഴഞ്ചൊല്ലുകള്‍, ചിത്രരചനകള്‍, നാടന്‍ പാട്ടുകള്‍, അമ്മൂമ്മക്കഥകള്‍, നാട്ടു വിശേഷങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയവ ഇട്ടാല്‍ വളരെ നന്നായിരിക്കും.

4. മഷിത്തണ്ടില്‍ രചനകള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നവര്‍ തങ്ങളുടെ ഇമെയില്‍ വിലാസം കമന്റുകളുടെ കൂടെ അറിയിക്കുക.

എല്ലാ കൂട്ടുകാരുടേയും സഹകരണം പ്രതീക്ഷിക്കട്ടെ. :)

നാടന്‍ചായക്കട

2007-11-07T01:15:00.003+04:00

പുല്ലുകുളങ്ങരയമ്പലമുക്കില്‍
നല്ലൊരു ചായക്കടയുണ്ടേ
പലഹാരങ്ങള്‍ പലതുംകിട്ടും
പിള്ളേച്ചന്‍‌തന്‍ കടയുണ്ടേ.

ചില്ലലമാരിയില്‍ നിറയെച്ചൂടന്‍
വടയും നല്ലൊരു ബോളിയതും
പൊരിയന്‍ പഴവും ബോണ്ടകളും
ചെറുനെയ്യപ്പങ്ങളുമുണ്ടയ്യാ...!!

മച്ചില്‍ക്കെട്ടിയകയറില്‍ത്തൂക്കിയ
നല്ലപഴുത്ത പഴക്കുലയും
പുട്ടും കടലേം ദോശയുമെല്ലാ-
മുണ്ടീനാടന്‍ കടതന്നില്‍.

“തെക്കേബഞ്ചിന്നങ്ങേയറ്റത്തൊരു-
‘കടി’ നല്ലൊരു ചായയതും
രാമുണ്ണിക്കൊരു പുട്ടും കടലേം”
ഓഡറെടുത്തൂ പിള്ളേച്ചന്‍.

നീളനരിപ്പയിലിത്തിരിചായ-
പ്പൊടിയിട്ടതിലേക്കൊന്നായി
ആവിപറക്കുംവെള്ളമൊഴിച്ചാ
ചായ‘യടി’ച്ചൂ ചാക്കോച്ചന്‍

ചൂടോടങ്ങനെപത്രവിശേഷം
കുട്ടപ്പേട്ടന്‍ വായിക്കേ
പതപതയുന്നൊരു ചായനുണഞ്ഞാ
വാര്‍ത്തകള്‍കേള്‍ക്കുന്നൊരുകൂട്ടര്‍

നാട്ടുവിശേഷം പറയാനും ചെറു-
ചര്‍ച്ചകള്‍ പലതതുകേള്‍ക്കാനും
എത്തീപലരും, കച്ചവടം‌പല-
വിധമതു ബഹളംപൊടിപൂരം!

അലമാരയിലെയപ്പംനോക്കി
കൊതിയോടിങ്ങനെ ചൊന്നുണ്ണി
അമ്മേ കടയിലെയപ്പംതിന്നാ-
നെന്തൊരു രുചിയാണാഹാഹാ...!!

“കുട്ടികളെല്ലാമിങ്ങനെയാണീ
കടയിലെയപ്പമവര്‍ക്കിഷ്ടം”
അമ്മചിരിച്ചിട്ടുണ്ണിയ്കായാ
ബോണ്ടകള്‍ വാങ്ങീമൂന്നെണ്ണം!

ചിത്രീകരണം : സഹയാത്രികന്‍

അരുണോദയം

2007-10-25T01:30:00.002+04:00

അങ്ങുകിഴക്കേമാനത്തൊരുപൊന്‍-
‘പെരുമീനൊ‘ളിതൂകീടുമ്പോള്‍
അതിലും താഴെയൊരിത്തിരിവെട്ടം
കുന്നിന്‍‌മേലേ കാണാറായ്

ഇരുളിന്‍കമ്പിളിനീക്കീ സൂര്യന്‍
മന്ദമിതാവന്നെത്തുന്നൂ
‘ഉണരൂവേഗമിതരുണോദയമായ്‘
കാഹളമൂതി പൂങ്കോഴി

ആ വിളികേട്ടിട്ടാവാംകിളികള്‍
കലപിലകലപില കൂട്ടുന്നു
ചക്കരമാവിന്‍ കൊമ്പിലിരുന്നൊരു
പൂങ്കുയില്‍നീട്ടിപ്പാടുന്നു.

മുല്ലപ്പൂമണമോലുമിളംകാ-
റ്റാവഴിമന്ദം വീശുന്നൂ
പുല്ലിന്‍ തുമ്പിലുറഞ്ഞൊരുമഞ്ഞിന്‍
തുള്ളികളെല്ലാമുണരുന്നു

പൂന്തോപ്പില്‍നറുതേനൂറുംചെറു
പൂക്കള്‍ പുഞ്ചിരിതൂകുന്നു
അവയില്‍നിന്നുംതേന്‍ നുകരാന്‍ ചെറു
പൂമ്പാറ്റകള്‍വന്നെത്തുന്നൂ

പൊന്‍പ്രഭതൂകുംപൊന്‍‌വെയിലില്‍ നെല്‍-
പ്പാടമണിഞ്ഞൂ പൊന്നാട!
പൊന്‍‌നിറമോലും നെല്‍ക്കതിര്‍തിന്നാ-
നെത്തീതത്തകളൊരുപറ്റം.

ഉണരൂ നീയെന്നുണ്ണീ, പുലരി-
ക്കിണ്ണം പൊന്‍‌കണി വയ്ക്കുന്നു
അതിമോഹനമീക്കണികാണാനീ-
ക്കതിര്‍മിഴിയൊന്നുതുറക്കൂനീ.

*പെരുമീന്‍ = ശുക്രന്‍ (venus)സൂര്യോദയത്തിനു മുമ്പ് കാണപ്പെടുന്നത്

ചിത്രീകരണം : സഹയാത്രികന്‍

വണ്ടേ വണ്ടേ കരിവണ്ടേ

2007-10-18T00:30:00.002+04:00

വണ്ടേ വണ്ടേ കരിവണ്ടേ
പാറിനടക്കുവതെന്തേ നീ?
മൂളിപ്പാട്ടും പാടിക്കൊ-
ണ്ടെങ്ങോട്ടാണീ നേരത്ത്?

പൂക്കളിലെത്തേന്‍ നുകരാനും
പൂമ്പൊടിവാരി രസിപ്പാനും
പൂവിന്‍പരിമളമേല്‍ക്കാനും
ഇങ്ങനെ പാറിനടപ്പൂ ഞാന്‍!

പുള്ളിയുടുപ്പുകളിട്ടൊരുപൂ-
മ്പാറ്റകളീച്ചെറുതോട്ടത്തില്‍
കളിയാടുന്നതുകണ്ടില്ലേ
അവരോടൊപ്പം പോരൂല്ലേ?

കുഞ്ഞേയീച്ചെങ്കദളിയതില്‍
തേന്‍‌കിനിയുന്നൊരു കൂമ്പുണ്ട്
അതില്‍നിന്നൂറും തേനുണ്ണാന്‍
കൊതിയോടിപ്പോള്‍ പോണൂഞാന്‍!

വണ്ടേ ഇപ്പോള്‍ പോകരുതേ
നേരമതൊത്തിരിയായില്ലേ?
പാഠങ്ങള്‍തീര്‍ത്തില്ലെന്നാ-
ലെന്നോടമ്മ പിണങ്ങീടും!

ഇല്ലിക്കാട്ടിലൊരൂഞ്ഞാലില്‍
ചിന്തുകള്‍പാടിരസിച്ചീടും
കൊതിയന്‍ തത്തകള്‍ കണ്ടീടില്‍
തേനതുതുള്ളി ലഭിക്കീല.

എന്നാലിനിയും വൈകാതെ
പോയിവരൂനീ ചങ്ങാതീ
മറവിയതൊട്ടും പാടില്ലീ-
ത്തോട്ടത്തില്‍ഞാന്‍ നിന്നീടും.

വേണ്ടാകുഞ്ഞേ ശങ്കയിതില്‍
ഉടനേഞാനിങ്ങെത്തീടാം.
പൂമ്പാറ്റകളും തുമ്പികളും
പൂക്കളുമൊത്തുകളിച്ചീടാം.

ചിത്രീകരണം : സഹയാത്രികന്‍

ഇതിന്റെ ബാക്കി നാലുവരികൂടി കുട്ടിപറയുന്നതായി ‘ചന്ദ്രകാന്തം’ എന്ന ബ്ലോഗര്‍ എഴുതിത്തന്നിട്ടുണ്ട്; അതിങ്ങനെയാണ്:

എന്നാലിനിയും വൈകാതേ
പോയിവരൂ നീ ചങ്ങാതീ..
കൊണ്ടുവരാമോ തേന്‍‌തുള്ളീ,
നില്‍‌പ്പൂ ഞാനോ കൊതിതുള്ളീ !!

അണ്ണാറക്കണ്ണാ മാമ്പഴംതായോ

2007-10-08T22:00:00.002+04:00

അണ്ണാറക്കണ്ണായെന്നന്‍പായകണ്ണാ നീ
നല്ലൊരുമാമ്പഴം കൊണ്ടുത്തായോ

തെക്കേവളപ്പിലെ തേന്മാവിന്‍ കൊമ്പത്തെ
തേനൂറും മാമ്പഴം കൊണ്ടുത്തായോ

കാക്കച്ചിയമ്മയാ ചക്കരമാമ്പഴം
കൊത്തും മുമ്പേയതിറുത്തുതായോ

കൊച്ചേച്ചിവന്നതുകാണും മുമ്പേവേഗം
ഞെട്ടൊന്നുപൊട്ടിച്ചിട്ടിങ്ങുതായോ

വന്‍‌മരച്ചില്ലകള്‍ കേറിയിറങ്ങുവാന്‍
വന്‍വിരുതുള്ളൊരു കൂട്ടുകാരാ

ആമരച്ചില്ലയില്‍ചെന്നുനീ വെക്കമാ-
മാമ്പഴം താഴേക്കൊന്നിട്ടുതായോ!

ഈ കവിത രേണു പാടിയിരിക്കുന്നതു കേള്‍ക്കണോ.ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ.

ഉത്സവം

2007-10-03T01:10:00.002+04:00

മേലൂര്‍ക്കാവിലെയമ്പലനടയില്‍
തൃപ്പൂരത്തിന് കൊടിയേറി
നാടതിലെങ്ങും ഉത്സവമായ് പുതു-
ഹര്‍ഷം നീളേ തുടികൊട്ടി

ധികൃതോം ധികൃതോം ധിമിതത്തികൃതോം
മേളമരങ്ങുതകര്‍ക്കുന്നു!
ദിക്കുകളെട്ടും മാറ്റൊലികൊള്ളും
കതിനകളങ്ങനെ പൊട്ടുന്നു!

തളിരോലകളാല്‍ തീര്‍ത്തൊരുതോരണ-
മാലകള്‍ കാറ്റില്‍ പാറുന്നു!
നാനാവര്‍ണ്ണമിയന്നൊരുകൊടികള്‍
നിരനിരയായി തൂങ്ങുന്നു!

നെറ്റിപ്പട്ടമണിഞ്ഞിട്ടാനകള്‍
നിരയായഞ്ചവ നില്‍ക്കുന്നു!
മുത്തുക്കുടയും വെണ്‍ചാമരവും
ചേലോടങ്ങനെ മിന്നുന്നു!

വളയും ചാന്തും പൊട്ടും മുത്തിന്‍-
മാലകളും ചെറുപാവകളും
കടലപ്പൊരിയും, കാരമുറുക്കും
കച്ചവടം ഹാ! പൊടിപൂരം!

അന്തിമയങ്ങീ, അംബരവീഥിയില്‍
താരകമാലകള്‍ കണ്‍ചിമ്മീ
അതുപോലമ്പലമുറ്റത്തനവധി
കുഞ്ഞുവിളക്കുകള്‍ ചിരിതൂകി!

നാമജപങ്ങളുയര്‍ന്നൂ, മണിതന്‍-
നാദമുയര്‍ന്നൂ തിരുനടയില്‍
പാവനദര്‍ശനമരുളാന്‍ തേജോ-
മയിയാം ദേവിയെഴുന്നള്ളീ!

വാനിലുയര്‍ന്നു വിരിഞ്ഞൊരുമത്താ-
പ്പൂക്കള്‍ നല്ലൊരു മഴയായി
മേളം മുറുകീ താളം മുറുകീ,
കാണികള്‍ ‘മഴയില്‍‘ ആറാടി!

അച്ഛനൊടൊപ്പം, തോളിലിരുന്നി-
ട്ടുത്സമിങ്ങനെ കണ്ടുണ്ണി
കൈനിറയെ സമ്മാനങ്ങളുമായ്
തിരികെപ്പോയീ പൊന്നുണ്ണി!

ചിത്രീകരണം : സഹയാത്രികന്‍

പുതുമഴ പെരുമഴ

2007-09-27T01:20:00.002+04:00

കാറ്റുവരുന്നേ കോളുവരുന്നേ,
വമ്പന്മഴയുടെ കോളുവരുന്നേ
ചറപറചറപറപെയ്യാനായി-
ട്ടിടവപ്പാതിക്കാറുവരുന്നേ.....

മാനമിരുണ്ടു കറുത്തുവരുന്നേ,
മാരിക്കാറുകളിളകിവരുന്നേ
മയിലുകളാമോദത്താല്‍ വര്‍ണ്ണ-
പ്പീലിവിരിച്ചിട്ടാടി നടന്നേ......

മാനത്തൂന്നൊരു പൂത്തിരിപോലാ
വെള്ളത്തുള്ളികള്‍ ചിതറിയെറിഞ്ഞേ
മുറ്റംനിറയെ വെള്ളക്കുമിളകള്‍,
പൂക്കുലപോലവ പൊട്ടിവിടര്‍ന്നേ....

വീശിയടിച്ചൊരുകാറ്റില്‍പ്പെട്ടാ
ചില്ലകളൊക്കെയുമാടിയുലഞ്ഞേ
മേടച്ചൂടിലുണങ്ങിമടുത്തൊരു
താരുലതാദികളീ‍റനണിഞ്ഞേ.....

പുഴയും, തൊടിയും, കിണറും, കുളവും
പുതുവെള്ളത്താല്‍ മുങ്ങിനിറഞ്ഞേ
പാടത്തും കൈത്തോട്ടീലുമെല്ലാം
പൊന്‍പരല്‍മീനുകള്‍ നീന്തിനടന്നേ..

വേനല്‍ച്ചൂടിലുണങ്ങിയ പാടം
പുത്തന്മഴയുടെ ഗന്ധമണിഞ്ഞേ
മണ്ണിലമര്‍ന്നുമയങ്ങിയുറങ്ങിയ
വിത്തുകളെല്ലാം കണ്ണുതുറന്നേ....

ആമഴ പുതുമഴ നനയാനായി
കുട്ടിളെല്ലാം തൊടിയില്‍ നിരന്നേ
പുത്തന്‍പൂക്കുടചൂടീട്ടവരാ
മഴയില്‍ മുങ്ങിരസിച്ചു നടന്നേ...

ചിത്രീകരണം : സഹയാത്രികന്‍